Laatste nieuws

Honderd speelgoedsoldaten voor één dollar

Alle columns / Jay Leno / 10 juli 2014

Motor Books in Londen, op Cecil Court, is gesloten. Een grote schok, ik ben er bedroefd over geweest. Als ik in Londen was, ging ik er altijd naar toe. Vooral in het midden van de jaren ’80, dat was voor mij de Gouden Eeuw van de winkels in autoboeken. Het duurde altijd eeuwen voordat de nieuwste boeken en tijdschriften in de USA landden, dus als ik in Londen was, greep ik mijn kans. Mijn vrouw ging winkelen en ik sloeg mijn tenten op bij Motor Books, gespecialiseerd in boeken en tijdschriften over auto’s, treinen, boten en transport.

Er is tegenwoordig weinig dat nog deprimerender is dan een moderne boekenzaak ingaan, uit zo’n keten, en dan naar de afdeling ‘transport’ te vragen. De verkoper kijkt je geheid aan alsof je van Mars komt, en je ziet hem of haar denken hoe iemand ouder dan 12 in hemelsnaam nog geïnteresseerd kan zijn in auto’s , boten en treinen. En vervolgens wordt je naar de verste uithoek van de winkel gestuurd. Daar liggen de boeken meestal op de onderste plank zodat de kinderen ze goed kunnen zien en het assortiment is altijd min of meer hetzelfde: The Big Book of Harley Davidsons, The Big Book of Trains, Haynes Manual for the Fiat 128 en een paar boeken uit de serie CARTOONZ!

Een schuur ergens in een weiland, het maakt niet uit, als hij maar gevuld is met boeken’

In mijn woonplaats Andover (Massachusetts) hebben we een boekwinkel die daar al vanaf rond 1800 actief is. Het is daar klassiek New England, een grote haard met een knappend vuurtje, royaal gevulde stoelen waarin je warempel echt in een boek kunt zitten lezen voordat je besluit of je het wel of niet koopt. Je krijgt zelfs gratis koffie.

Als ik vroeger uit school kwam, ging ik daar altijd heen en vroeg hen om dat obscure autoboek dat ik op dat moment wilde, en ze bestelden het gewoon voor me, zonder een spoor van een oordeel. Laatst maakte ik een praatje met de eigenaar en die vertelde me dat mensen naar de winkel komen om in de boeken te lezen – met een kopje koffie erbij – en vervolgens naar huis gaan om het boek on-line te bestellen. Dat on-line vind ik niks, ik wil zelf mijn exemplaar uit een stapel kiezen.

Dat heeft waarschijnlijk te maken met een ervaring van vroeger, toen ik een jochie was en een advertentie zag waarin 100 speelgoedsoldaten werden aangeboden voor één dollar. Op het plaatje zag je een leger een heuvel opgaan, in de aanval, met machinegeweren en zo, en ik dacht, jeetje, 100 zulke soldaten voor één dollar, dat klinkt goed. Dus ik bestelde ze. Toen het pakketje uiteindelijk in de bus viel, bleek het een stuk karton te zijn, waar je die soldaatjes uit moest duwen. Ze waren bovendien allemaal hetzelfde. Het allerergste was dat het overbuurmeisje daar 100 poppen voor één dollar had besteld en precies zo’n zelfde stuk karton had gekregen.

Ik heb ooit een auto gekocht op basis van wat ik er in een boek van gezien had, een Tatra T87. Het boek ging over Hans Ledwinka. Het leuke van autoarcheologie is dat het pas 100 jaar oud is. Dus er kunnen nog steeds nieuwe schatten, nieuwe geschriften en nieuwe auto’s ontdekt worden. Pas is er nog een Porsche gevonden, van 1989, ergens in een schuur, een elektrische. Vooral de boeken van vóór 1925 vind ik fascinerend, want daarin wordt over de auto’s van toen geschreven alsof ze het summum van de automobieltechniek waren, men meende oprecht dat ze nooit beter zouden worden. Auto’s werden toen gebouwd om het hele leven van de eigenaar mee te kunnen. Nu weten we beter, het einde van de ontwikkeling is nog steeds niet in zicht. Ik kan echt genieten van zo’n boek.

Eigenlijk is het – ondanks internet – niet eens zo’n slechte tijd voor boeken. Met de hedendaagse technologie is het een stuk gemakkelijker ze zelf uit te geven en te drukken – boeken die vroeger de druk niet zouden halen, komen nu wel op de markt. Nooit eerder zijn er zo veel gespecialiseerde boeken verschenen. Je kunt er nu kopen die alleen over de Bentley Continental gaan – of elk ander model waarnaar je hart uitgaat. Een van mijn favoriete uitgevers is Palawan Press, als je daarvan een boek over een bepaalde auto leest, wil je er meteen een kopen. Goedkoop zijn die boeken zeker niet, en er is geen winkel waarin je ze kunt bekijken – je koopt direct van de uitgever.

We hebben in Burbank (Californië) een winkel die Auto Books heet, en dat is nu, na het wegvallen van Motor Books, waarschijnlijk de ‘No 1’ boekenzaak in de wereld. Ik denk dat het goed met Auto Books zal blijven gaan, want in tegenstelling tot Motor Books, waar je niet eens kon parkeren, zijn er bij Auto Books op zaterdagmorgen meetings van enthousiasten met hun auto’s, een hele parkeerplaats vol. Ze kuieren een beetje rond, ze gaan naar binnen om een taartje te eten of zo, en sommigen van hen kopen een boek.

Naar mijn mening moet een winkel in autoboeken niet de plekken opzoeken waar veel mensen komen. Hij moet een bestemming op zichzelf zijn, waar je met de auto heen kunt. Een schuur ergens in een weiland, het maakt niet uit, als hij maar gevuld is met boeken. Je roept je vrienden bij elkaar, je stapt in de auto en je rijdt er naar toe. Zo simpel kan het zijn.

Mensen vragen me weleens wanneer ik een autoboek ga schrijven. Als ik een boek in me heb, zal het waarschijnlijk een verzameling columns zijn. Of mijn memoires. Haast heb ik er in elk geval niet mee.


Tags:
Print Friendly, PDF & Email




Jay Leno

Komiek en talkshowpresentator Jay Leno is een van de bekendste entertainers in de Verenigde Staten. Hij is ook een eersteklas autoliefhebber met een enorme collectie auto’s en motoren (zie www.jaylenosgarage.com). Zijn column is opgeschreven door Jeremy Hart.





Vorig bericht

Morgan heeft een enorme fout gemaakt

Volgend bericht

Issigonis zou zich omdraaien in zijn graf





Bezoekers lazen ook


Uitgelicht

Morgan heeft een enorme fout gemaakt

Voor mij is Morgan altijd het bedrijf geweest van de familie en van Charles Morgan. Jaren geleden werd ik uitgenodigd naar...

10 July 2014

Webdevelopment