Laatste nieuws

Mensen gooiden stenen naar zijn Duesenberg

Alle columns / Jay Leno / 10 juli 2014

De conceptcars die ik tegenwoordig zie, lijken niet meer op concepts, maar op bijna productierijpe prototypes die speciaal voor de show extra mooi opgemaakt en gecoiffeerd zijn. Toen ik in de jaren ’50 en ’60 opgroeide, had elke conceptcar een glazen koepel, de stuurknuppel van een gevechtsvliegtuig en een straalmotor. Deze droomauto’s waren nooit bedoeld om in productie te gaan, het waren wilde fantasieën hoe toekomst er uit zou kunnen zien.

Tegenwoordig lijken de meeste conceptcars op iPhones op wielen. Het schijnt nu van immens belang te zijn dat de bestuurder berichten kan versturen en spelletjes kan spelen terwijl hij rijdt, iets wat ik nooit heb begrepen. Dus de auto rijdt geheel automatisch en jij zit daar maar wat te zitten? Hier in Amerika noemen ze dat een ritje met de bus. Jezelf zo verplaatsen heeft toch helemaal niks met autorijden te maken? Met die opvatting behoor ik tot een minderheid. Althans, die indruk krijg ik als ik op een autoshow rondloop.

Je ziet weleens zo’n auto die door een rijke kerel ‘zelf ‘ is ontworpen en die is bijna altijd hilarisch lelijk’

In mijn garage hangt een grote oude poster van Popular Mechanics waarop een auto staat die er uitziet als een ruimteschip. Er zitten vier mensen in alsof ze in een woonkamer zitten en de tekst luidt: ‘Over twee jaar is hij er!’ Dat was in 1941 en hij is er nog steeds niet. In de jaren ’80 maakte Franco Sbarro ook van dit soort uitzinnige showauto’s. De auto’s van Bertone hadden voorruiten die zo schuin stonden dat je er niet eens in kon zitten, je moest erin liggen. Maar dat gaf niet, want het was een concept en hij zag er gaaf uit.

Ik ben van mening dat we ons in de gouden eeuw van de carrosseriebouw bevinden. In de jaren ’20 en ’30 was er een willekeurig aantal ontwerpstudio’s die voor je bouwden wat je wilde – als je over voldoende geld beschikte. Je leverde bijvoorbeeld een Bentley-chassis aan en daar bouwden ze dan een passend koetswerk op. Die tijden zijn terug: kijk naar de X-1, de eenmalige McLaren MP4-12C die is gebouwd in opdracht van een klant uit het Midden-Oosten.

Je moet wel heel goed weten wat je wilt als je een auto speciaal voor jezelf laat bouwen. Het beste is om een ontwerper naar je toe te laten komen en hem je ideeën uit te leggen, zodat hij er iets moois van kan maken. Je ziet weleens zo’n auto die door een rijke kerel ‘zelf ‘ is ontworpen en die is bijna altijd hilarisch lelijk. Dan ga je pas waarderen hoe goed echte auto-ontwerpers zijn.

Mensen gooiden stenen naar zijn Duesenberg omdat ze dachten dat hij de huurbaas was’

Sporadisch is een bespoke auto, naar de specifieke wensen van de klant gemaakt, wel mooi. Ik heb een aerodynamische Duesenberg, de duurste auto ooit door het merk gebouwd. Hij is gemaakt voor Josiah Lilly, zoon van Eli – de farmaceutische Lilly. Het is de eerste in een windtunnel ontworpen Duesenberg en er is maar één exemplaar van gemaakt. Josiah was zich er niet zo van bewust dat hij een auto had besteld die er nogal flitsend uitzag, als een rijdende kanonskogel. Het was midden in de Grote Depressie en mensen gooiden stenen naar zijn Duesenberg omdat ze dachten dat hij de huurbaas was. Josiah heeft de auto niet lang gehad omdat hij er zo racy en opzichtig uitzag, hij schaamde zich ervoor. Toen ik de Duesenberg kreeg, was hij omgebouwd tot sleepwagen; de hele achterkant was eraf gehaald.

In de automobielsector is het is vandaag de dag of feest of hongersnood. In Amerika ligt het kantelpunt op 29.999 USD. Alles daarboven is voor de meeste mensen net iets teveel. In die prijsklasse is het onmogelijk om iets te kopen dat op maatwerk lijkt, tenzij je vindt dat Mini’s met verschillende kleuren tot die categorie behoren. Aan het andere uiterste van het spectrum bevinden zich miljardairs, die er geen probleem mee hebben miljoenen uit de knip te trekken voor iets speciaals.

De rijkste Amerikanen in de Forbes-400 lijst waren ooit miljonairs, nu zijn het allemaal miljardairs. Die willen geen doorsnee auto en die gaan naar bijvoorbeeld Bentley en daar laten ze precies datgene maken wat ze willen. Dankzij deze miljardairs is er nu een markt voor tailor made auto’s, een soort van Savile Row voor autoliefhebbers. Als hun maatpak een keer verkeerd uitpakt, zitten ze daar niet zo mee, zoveel geld hebben ze.
Zou ik een bespoke auto bestellen? Ik heb veel unieke auto’s, maar ik wil echt geen Leno Special. Auto’s ontworpen door beroemdheden zijn nooit erg geslaagd geworden. Vaak staat een ego in de weg, denkt iemand het beter te weten dat een ontwerper en komt de puurheid van een ontwerp flink in de knel te zitten. Ik ben geen ontwerper, en ik zou het geweldig vinden om te zien wat iemand anders voor mij zou kunnen tekenen. Ik ben me ervan bewust dat een ontwerper een veel beter ontwerp voor mij kan maken dan ikzelf. Je moet natuurlijk wel weten wat je wilt en dat weet ik: tweedeurs, redelijk aerodynamisch, niet al te opzichtig, geen vleugel, geen verbreders en accessoires, een zuiver ontwerp. En alsjeblieft geen iPhone op wielen.


Tags:
Print Friendly, PDF & Email




Jay Leno

Komiek en talkshowpresentator Jay Leno is een van de bekendste entertainers in de Verenigde Staten. Hij is ook een eersteklas autoliefhebber met een enorme collectie auto’s en motoren (zie www.jaylenosgarage.com). Zijn column is opgeschreven door Jeremy Hart.





Vorig bericht

Chapeau pour le RCZ R

Volgend bericht

Het ‘coole’ imago van de 240Z





Bezoekers lazen ook


Uitgelicht

Chapeau pour le RCZ R

Voor het eerst sinds lang heeft Peugeot Sport zich weer met een straatauto bemoeid. Het resultaat mag er zijn. Zijn hardware...

24 June 2014

Webdevelopment