Laatste nieuws

Een lekkere rit met mooie wegen en geweldig gezelschap

Alle columns / Rosemarijn Veenenbos / 25 november 2017

Het is weer zomertijd, het ideale moment om de bolide van stal te halen en te gaan toeren. Dat is precies wat ik gedaan heb. De eerste rit in Amillion, mijn Amilcar CGS, was in de omgeving van Rochefort, aan de westkust van Frankrijk. Dat zeg ik er even bij, want er is ook een Rochefort in de Ardennen en ook nog een ander Rochefort in Frankrijk. De rit was georganiseerd door de Franse cyclecar club ‘Cercle Pegase Amilcar’, waarin veel eigenaren van Amilcar’s, maar ook Bugatti Brescia’s, BNC’s, Salmson’s en dergelijke actief zijn. Wat dat laatste betekent? Zelf sleutelen en rijden! Of anderen helpen die ‘in panne zijn gevallen’. Ik ben de rally doorgekomen met een hoop hulp van mijn vader en van andere deelnemers die altijd wel wat tips en tricks in store hadden.

Een van de probleemveroorzakers was dat het nieuw geplaatste benzinefilter nadat de benzinetank was leeg gehaald en schoon gemaakt, er had een hele lading vergruisde hars in gezeten. Het nieuwe filter liet helaas niet genoeg benzine door waardoor we stil kwamen te staan. We hebben toen, ook op advies van anderen, besloten het filter compleet te verwijderen. Mijn vader, die altijd zo begaan is met alles, had een paar kilometer verderop Renault garage gevonden waar hij een stuk slang kon bemachtigen. Toen hij naar die garage toe liep, bewaakte ik vanaf een terrasje in La Rochelle de Amilcar. Hele zwermen mensen kwamen op hem af, om hem te bewonderen of een foto te maken. Toen het filter eenmaal was verwijderd, konden we weer rijden. Zo nu en dan kwam er toch nog een klein stofje in de sproeier vast te zitten. Even de choke gebruiken tijdens het rijden of flink vlotteren en het probleem was opgelost.

Maar er was meer aan de hand: oververhitting van de motor. Na Monthléry was de koppakking voor een deel weggeblazen en die hebben we moeten vervangen. De vorige was van zo’n matige kwaliteit dat we het echt goed wilden aanpakken met een goede koperen koppakking, maar die was niet op tijd klaar. We hebben dat opgelost met een tijdelijke pakking, en die lekte blijkbaar, want Amillion was heel snel oververhit. Op een zeker moment draaiden we de dop van de radiateur af en die bleek voor een behoorlijk deel leeg! Veel waterflessen gevuld bij een aardige dame en bijvullen maar. We konden weer door. Dit is hoe het rijden in een vintage cyclecar kan zijn… Maar er komt verandering in het verhaal. Het was naast al het sleutelen en overleven een lekkere rit met mooie wegen en vooral een geweldig gezelschap.

Een andere rit die ik heb gereden was de BAPS (Bugatti and PreWar Sportscar) rally in de Ardennen. Wederom een geweldig gezelschap met mooie sportieve prewar bolides. Na een hoop sleutelen, met dank aan Jos van Genugten, was er dit keer veel verbeterd – inclusief de montage van een goede koppakking. Dit was wel de meest succesvolle rit die ik tot nu toe heb gereden. Alleen de benzinetank was opnieuw lek, maar verder 2,5 volle dagen perfect gereden. Mijn vader leegde preventief bij elke stop het benzinebezinkglaasje. We reden door een sprookjesachtige omgeving met goede rechte stukken voor sprintjes, die Amillion gemakkelijk kon maken, plus heerlijke bochtjes, berg op en berg af, heerlijk! Ik werd zo enthousiast dat ik vaak te hard reed en een afslag miste. Er deed ook nog een andere Amilcar mee deed, een CGSs met een Cozette supercharger! Ik reed een stuk mee met de eigenaar, Manöel Jolly, en wat een mechaniek heeft die auto. Berg op is die CGSs niet te stoppen en hij haalde met gemak een Bugatti T37 in. Manöel rijdt er ook veel competitie mee. Zo’n goed rijdende Amilcar is niet zomaar ontstaan. Het heeft hem wel 20 jaar gekost om de auto zo te krijgen als hij nu is. In zijn eigen werkplaats heeft hij het grootste deel zelf gedaan met de hulp van wat specialisten uit het clubleven. Deze CGSs ligt nu als een kart op de weg, schitterend!

Aan tafel kom je soms verrassende dingen te weten. Zo kwam ik erachter dat Cor Nuyts, die bekend staat om de nieuwe krukassen die hij maakt voor veel bijzondere vintage auto’s, ook druk is met Formule Ford’s, als hobby. Dat klonk heel interessant, ook omdat Maciej (Macksee) Formule Ford heeft gereden. Het lijkt mij een pracht hobby, maar eerst maar eens even doorsparen en alle projecten die nu lopen tot een succes maken, waarmee Maciej en ik momenteel heel druk zijn. Een andere uitdaging tijdens de rallies die ik is het vasten. Tijdens rallies draait alles om fijn rijden en goed eten. Flink sturen en hele dagen rijden kost energie, zeker omdat mijn vader niet in Amillion rijdt, alleen ik pas er goed in. Door best grote problemen met mijn gezondheid in het verleden ben ik druk bezig weer sterk te worden door het reinigen van mijn lichaam en het resultaat is verbluffend; al die energie die ik eindelijk terug krijg. Meer avonturen in de volgende column. Bonne route!

ROSEMARIJN ATALANTE VEENENBOS
Ze is opgegroeid te midden van de Hispano Suiza’s, Delahaye’s en Bugatti’s. Van dat laatste is haar tweede voornaam een blijvende getuigenis. Rosemarijn Atalante (24) is een groot liefhebber van klassieke auto’s, vooral vooroorlogse, rijdt Amilcar CGS en is actief op een Engelstalige blog.

// www.crankhandleblog.com


Print Friendly, PDF & Email




Ton Roks

Ton Roks werkte meer dan 25 jaar voor het blad Autovisie, waarvan een groot deel als hoofdredacteur. In november 2012 vervulde hij een lang gekoesterde wens, hij begon een eigen autoblad: Octane, met een hoofdrol voor de klassieke auto – en een gezonde belangstelling voor interessante nieuwe auto’s.





Vorig bericht

Rolex Serpico y Laino

Volgend bericht

Behoud van het oude wordt belangrijker dan het bouwen van het nieuwe




Uitgelicht

Rolex Serpico y Laino

  Een uniek horloge dat een juweliershuis in Venezuela met een grote Amsterdamse brouwerij verbindt. Geregeld...

25 November 2017

Webdevelopment