Laatste nieuws

Ferrari 488 Spider: simpelweg briljant goed

Alle nieuwsberichten / Nieuwe auto's / 4 december 2015

Ferrari’s overstap naar geblazen V8’s is voor de gehele industrie een masterclass turbotechiek geworden, zo schitterend presteert de 488 Spider. Is de nieuwe V8 vocaal net zo’n traktatie als de oude? Stuurt en rijdt de open 488 net zo goed als de GTB?

Ferrari 488 Spider red 009

Hoe de 488 Spider rijdt? Sensationeel. Volgens Ferrari is hij precies even torsiestijf als de GTB en is een meergewicht van 50 kilo het enige offer dat je hoeft te brengen voor het genoegen geheel open te rijden. Er is een klein nadeel, dat prachtige aflopen dak is er niet meer, met die ruit die vol zicht geeft op het hart van de Ferrari, die temperamentvolle V8. In plaats daarvan heeft de Spider een vlak en gesloten achterdek, geflankeerd door hoog opgetrokken ‘schouders’ met daartussen een klein ruitje dat je elektrisch op en dicht kunt schuiven. Het ruitje kan open blijven als de kap gesloten is, zodat je elke toon van de 3,9-liter twinturbo motor maximaal kunt horen.

Het zal geen verrassing zijn dat de V8 en de zeventraps transmissie met dubbele koppeling, die zonder meer van de 488 GTB zijn overgenomen, ook met de Spider een uitermate geslaagd koppel vormen. We weten allemaal waarom Ferrari tot turbolading van zijn achtcilinders heeft gekozen, niet omdat het dat van ganser harte de meest ideale motorisering vindt voor een heetgebakerde Italiaanse topsportwagen, maar omdat het als bedrijf zijn totale kooldioxide-emissie omlaag moet brengen. Turbomotoren weten bij het emissie-examen nu eenmaal beter hoe een groen masker te dragen.

Ferrari 488 Spider red 064

De andere kant van de medaille is dat de V8’s met turbolading ervoor zorgen dat de V12’s atmosferisch kunnen blijven – en dat wil Maranello heel graag, want de twaalfcilinder is Ferrari’s signature engine. Mochten de wetgevers op termijn nog meer vermindering van CO2 bevelen, dan zal Ferrari naar alle waarschijnlijkheid de Dino laten terugkeren om de V12 te beschermen . Marchionne heeft al gezegd dat het niet meer de vraag is of de Dino terugkomt, het is enkel en alleen een kwestie van wanneer. Uit Maranello horen we ook al dat hij een twinturbo V6 zal hebben en zeker géén ‘goedkope’ Ferrari zal zijn…..

Ferrari heeft zijn uiterste best gedaan de V8 een karakter te geven dat zo veel mogelijk overeenkomt met de atmosferische voorganger uit de 458 Speciale, zonder alle goede eigenschappen van turbolading overboord te gooien. Voor een Italiaanse volbloed is een karakteristiek waarbij koppel en vermogen pas laat pieken nu eenmaal veel beter dan die van een turbomachine, die onderin op zijn best is. Ferrari heeft geprobeerd de krachtsontplooiing en de razendsnelle respons van de 458 Speciale zo dicht mogelijk te benaderen, en is daar buitengewoon goed in geslaagd. De reactietijd van de twinturbo V8 – de tijd die nodig is om na vol gas 100% van het koppel te leveren – is 0,8 seconden (gemeten vanaf 2000 min-1 in III), en dat is slechts eentiende seconde minder gezwind dan de 458 Speciale, een zo goed als onwaarneembaar verschil. Turbo-motoren van de concurrenten zouden een reactietijd hebben van rond de twee seconden. Ferrari namen te noemen – maar liet wel doorschemeren dat het om Duitse merken gaat.

Ferrari 488 Spider red 089

Maranello heeft het lemmet van de nieuwe V8 zo vlijmscherp weten te maken door alle relevante aspecten van de motor te heroverwegen en te verbeteren. De beide IHI-turbo’s zijn van het twin scroll type, met bladen die van TiAL zijn gemaakt (een titanium en aluminium legering) en daardoor zo licht zijn dat ze 50 % sneller opspoelen dan die van het normale Iconel. Ze draaien bovendien in kogellagers (30% minder frictie) en dankzij een speciale coating op het inwendige van de turbo sluiten ze maximaal op hun huizen aan, waardoor het drukverlies minimaal is. De twee IHI’s worden ook geholpen door het speciaal getunede uitlaatsysteem en de voor een turbomotor relatief hoge compressie van 9,4 :1.

Tijdens het diner dat op de persintroductie volgde, vroeg ik een van de motoringenieurs op de opspoeltijd van de turbo’s in de toekomst nog verder valt de te verkorten door ze elektrisch mee op gang te brengen. Zijn antwoord was dat die techniek nog te duur en onvoldoende ver ontwikkeld is. De turbo’s moeten naar een100.000 tot 120.000 toeren per minuut gebracht worden en zover reikt de huidig beschikbaar techniek met 80.000 min-1 nog niet.

Ferrari 488 Spider red 094

Het laatste dat je van een Ferrari verlangt, is dat hij rijdt als een diesel, daarom is het motormanagement van de nieuwe V8 zodanig afgestemd dat de koppelkromme overeenkomt met die van een atmosferische krachtbron en ook diens ‘natuurlijke’ reacties levert. Daardoor zijn vergelijkingen van de 488 GTB en Spider met de F40 – ook met een V8 met twee turbo’s – in het geheel niet op hun plaats. Ferrari’s supersportwagen uit de jaren ’80 is met zijn fikse turbogat zo totaal anders, dat hij naast de 488 een wild paard is dat nog nauwelijks ‘gebroken’ is.

In de 1e, 2e en 3e versnelling maakt de koppelkromme curve van de 488 eenzelfde vrij steile klim, in de volgende verzetten stijgt hij steeds geleidelijker en in VII is hij helemaal vlak, en dat is helemaal okay, want op de snelweg is een breed uitgesmeerd koppel het prettigst.

Ferrari488SpiderRossa100820153411 Ferrari488SpiderRossa100820153418 Ferrari488SpiderRossa100820153425 Ferrari488SpiderRossa100820153428 Ferrari488SpiderRossa100820153433 Ferrari488SpiderRossa100820153435 Ferrari488SpiderRossa100820153447

De motor levert 670 pk, 100 méér dan de 458 Speciale, is goed voor een koppel van 760 Nm, wat 220 méér is. Qua prestaties heeft Ferrari een paar megastappen vooruit gezet, want de 488 Spider is opmerkelijk veel sneller dan zijn voorganger, hij accelereert in 8,0 seconden van 0 naar 200 km/h, een verbetering van maar liefst 2,1 seconden.

De uitstoot van CO2 is 260 gram per kilometer, slechts 15 gram minder dan de 458, maar dat is toch een prestatie van formaat, want de 488 levert 100 pk méér en is fors veel sneller, ook op Fiorano. Over een rondje op het testcircuit in Maranello doet de Spider 83 seconden, twee sneller dan de illustere Speciale. Dat heeft hij voornamelijk te danken aan het turbomanagement dat er voor zorgt dat de V8 tussen de 6000 en 8000 toeren (zijn maximum) constant 670 pk levert. Bij de atmosferische 458 Speciale klimt het vermogen tussen 7000 en 9000 toeren van 470 naar 570 pk, wat neerkomt op 520 pk gemiddeld. In het toerengebied dat er op Fiorano het meeste toe doet, heeft de 488 Spider dus gemiddeld 150 pk méér ter beschikking. Daar komt die snellere rondetijd voornamelijk vandaan.

Ferrari 488 Spider red 080

Ferrari heeft voor een metalen vouwdak gekozen, dat is 25 kilo lichter dan een soft-top, en het sluit of opent zich in 14 seconden, wat rijdend kan tot 45 km/h. De nieuwe Spider is een ronduit sensationele machine. Als het dak dicht is, zou je zo maar kunnen vergeten dat je in een Spider rijdt, want het windgeluid is niet anders dan dat van de GTB. In open toestand is er opvallend weinig turbulentie, maar er is uiteraard meer genoegen uit te halen uit het geluid van de V8. Dat is typisch Ferrari, een tikje hol maar met een mooi timbre en in alle opzichten een traktatie voor je oren, maar als je een fan bent van de waanzinnige oorlogshuil van de oude V8, ga je beslist wat missen van diens vocale theater. De nieuwe motor klinkt wat meer sonoor, als Louis Armstrong, die een demper op zijn trompet heeft gezet. Ook het muzikale repertoire is wat beperkter: de nieuwe V8 produceert door zijn toerenbereik heen een wat kleinere scala aan ‘emoties’.

In dynamisch opzicht is het zo goed als onmogelijk de vinger te leggen op een verschil tussen de GTB en de Spider. Het leek erop alsof Ferrari wilde benadrukken hoe stijf de Spider is, door ons over wegen te sturen die af en toe vreselijk slecht waren, met kuilen waarvan je samentrok als de Spider erin dook, maar hij gaf geen krimp.

Met de manettino in Sport, de ‘makste’ stand op Wet na, is de Spider een fijne auto om kilometers te maken op de Autostrada, een beetje te cruisen op een mooie kustweg of om jezelf door een drukke stad te knokken. Het comfort is dan uitstekend, bijna voldoende om met een grote sedan te wedijveren. Het is echter wennen aan de vele schakelaars op het stuurwiel, Ferrari is naar mijn smaak te ver gegaan door er ook drukknoppen voor de clignoteurs op te plaatsen – dat vraagt veel gewenning en is soms gewoon onhandig.

Het enige schakelaartje op je stuurwiel dat daar uitnemend op zijn plaats is, is de manettino. Zodra je die in standje Race hebt gezet, bruist de Spider van de energie, als een hond die wild heeft geroken. Er is weinig dat je let ten volle van zijn vermogens te genieten, want hij heeft een hele winkel vol hulpmiddelen aan boord, zodanig afgestemd dat ze een bekwame bestuurder niet storen, maar hem juist helpen en naar een hoger niveau tillen. Zo heeft de 488 Spider Side Slip Control 2, rechtstreeks overgenomen van de LaFerrari. Het systeem is alleen in Race, CT Off en ESC Off actief en wordt gevoed door informatie over de stuurhoek, de stand van het gaspedaal en een aantal g-sensoren. Het werkt niet meer alleen samen met het E-diff en het ESC, maar ook met de actieve dempers, om de Ferrari, als deze wel of niet bewust in overstuur is gebracht, nog beter op de limiet van de grip te laten balanceren. Je kunt daar onvoorstelbaar hard rijden met de 488 Spider rijden en vette drifts produceren, soms zelfs met een hoek van 35 graden op de ideale rijrichting, en dikke zwarte strepen op de weg achterlaten. En dat alles ook nog met een bepaalde mate van gratie.

Ferrari 488 Spider red 102

Het is ongelooflijk hoe ver deze Ferrari gaat in het coachen en helpen van zijn bestuurder, zelfs als deze extreem rijdt en helemaal ‘los’ gaat. Soms lijkt het iets te gemakkelijk, maar vergeet niet dat de 488 Spider zo veel koppel meer onderin heeft dan zijn voorgangers, dat je jezelf met het gaspedaal veel gemakkelijker in de problemen brengt.

Het woord ‘briljant’ is ook van toepassing op de remmen, die eveneens zijn overgenomen van de LaFerrari, de beet is uitstekend, evenals het gevoel in het pedaal, dankzij de ceramische schijven zijn ze onvermoeibaar en de stopafstanden zijn geweldig: vanaf 200 km/h heeft de Spider maar 122 meter nodig om volledig tot stilstand te komen.

Ferrari 488 Spider red 120

Slotsommen: Ferrari’s nieuwe Spider is een schitterende open versie van de 488 GTB, die in zo goed als niets op zijn gesloten broeder achterblijft. Het dak is niet alleen mooi vormgegeven, ook de executie is van hoog niveau: als het gesloten is merk je niet of nauwelijks dat je in Spider rijdt. Hij is een megastap voorwaarts ten opzichte van de 458 Spider, met een lagere CO2-uitstoot, maar toch een aanzienlijk hoger vermogen en veel hogere prestaties. Hij heeft bizar veel grip en stuurt en rijdt simpelweg briljant goed – nog dichter tegen de limiet dan zijn voorgangers. Als ik nadelen zou moeten noemen dat zijn dat het infotainment-systeem, dat niet zo intuïtief is als zou kunnen en het feit dat de motor weliswaar geweldig klinkt, maar qua vocaal theater een stapje terug is.

TEKST Ton Roks

Ferrari 488 Spider red 082

FERRARI 488 SPIDER
Motor twinturbo V8 met platte krukas en blokhoek van 90 graden, midscheeps in lengterichting geplaatst, inhoud 3902 cm3, boring x slag 86,5 x 83 mm
Vermogen 670 pk bij 6.000 – 8.000 min-1 en koppel 760 Nm bij 3000 min-1
Transmissie zevenversnellingsbak met dubbele koppeling, achterwielaandrijving
Afmetingen wielbasis 2,65 meter, lengte 4,57, breedte 1,95 m, hoogte 1,21 m, bagageruimte 230 liter
Gewicht 1420 kilo (droog)
Verbruik gemiddeld normverbruik 1 op 8,8
Acceleratie  0 -100 km/h in 3,0 sec., 0 – 200 km/h in 8,7 sec.
Topsnelheid > 325 km/h
Remweg 100 – 0 km/h, 31 m; 200 – 0 km/h 122 m
Prijs  € 276.385  (NL); € 234.366 (B)

 


Print Friendly




redactie Octane
Octane is een licentie van de gelijknamige Britse titel, maar streeft naar zo veel mogelijk eigen inhoud, met Nederlandse en Belgische liefhebbers en hun auto’s in de hoofdrol. Van de redactie maken deel uit Wil van Lierop (eindredactie), Carl de Vaal (art-director) en Ton Roks (hoofdredacteur). Geregelde freelance bijdragen worden geleverd door Mattijs Diepraam, Perry Snijders, Dennis Drenthe en Jeroen Bruintjes. Freelance fotografen zijn Luuk van Kaathoven, Louis Blom en Piet Mulder.




Vorig bericht

‘Derelict’ Buick: perfect geruïneerd

Volgend bericht

Unieke Austin Healey 100S Coupé in Nederlandse handen  




Uitgelicht

‘Derelict’ Buick: perfect geruïneerd

Na de glamour en perfectie van de Monterey Car Week even wat anders: een auto die schittert door onvolkomenheden. En door...

3 December 2015

Webdevelopment