Laatste nieuws

Focus ST, neem gerust de Wagon

Alle nieuwsberichten / Nieuwe auto's / 29 januari 2015

FocusST_16

De Ford Focus ST TDCi is een erg overtuigende sportdiesel, maar als je het neusje van de zalm wilt, zul je toch echt voor de ST EcoBoost moeten gaan.

Laat je door het intro niet van de ST DTCi weghouden, want het is een heerlijke rijmachine, die bovendien ook nog eens praktisch en zuinig is. Voordat we daar verder op ingaan, eerst even de veranderingen die Ford aan de Focus heeft aangebracht. De ST (voor Sports Technology) ziet er met zijn eigen grille, koplampen, bumpers en wielen een stuk beter uit dan de ‘normale’ Focus, niet braaf en met een vleugje overgewicht, maar strak en afgetraind. Dat geldt ook voor de Wagon.

Het interieur is fors onderhanden genomen – het is eenvoudiger en intuïtiever, waardoor je niet meer het gevoel hebt dat je de cockpit van een 747 bent aangeland. Het postzegelschermpje van voorheen is bovendien vervangen door een helder 8-inch aanraakscherm. Weldadig diep zittende Recaro’s heten je welkom, en houden je de gehele rit in een innige omhelzing. Je zit een tikje hoog, maar door de goede verstelbaarheid van het stuur is het toch goed mogelijk je favoriete ‘zitje’ dicht te benaderen.

FocusST_15

De elektrische stuurbekrachtiging is voor de ST opnieuw gekalibreerd, de wielophanging is van stijvere bussen voorzien en hij heeft hardere veren vóór gekregen en hardere dempers rondom. Het resultaat is dat hij heerlijk gretig instuurt maar met behoud van het gevoel in het stuur, zodat je in de bocht zelf goed blijft aanvoelen wat er gebeurt en je lijn kunt bijstellen. Sommige elektrische systemen laten de auto heel snel naar de apexen ‘happen’, waarna je plotseling alle gevoel kwijt bent en vooraf dus veel aandacht moet geven aan exact insturen – bij de ST is dat niet het geval. Je blijft aanvoelen wat de banden op hun weg tegenkomen, waarbij wel gezegd moet worden dat een groot deel van de signalen van het onderstel zelf komen. Dat geeft erg goed aan wanneer de banden hun grip verliezen, waardoor de ST zich relatief eenvoudig en zonder leercurve op het randje laat rijden.

Hij wordt standaard geleverd op 18-inch wielen, die zijn geschoeid met Goodyears Eagle F1, maar als je 19-inch lichtmetaal bestelt, krijg je niet alleen grotere remschijven vóór maar ook iets fijner sturend Michelin Pilot Sport 3 rubber.

Het temmen van de nieuwe ST is een bezigheid die vooral veel voldoening geeft

Een terzijde: Ford Performance, dat verantwoordelijk is voor de ST, wil snelle auto’s bouwen in drie categorieën. In de eerste, Enhanced, horen snelle, maar dagelijks goed bruikbare  auto’s als de Focus ST en de nieuwe viercilinder Mustang. In de tweede, High Performance, horen de extremere modellen met een focus op trackdays en andere uitspattingen, zoals de F150 Raptor, de aankomende Focus RS en de Mustang GT350. In de categorie Ultra High Performance valt vooralsnog alleen de nieuwe GT.

FordFocusST_52

De nieuwe ST heeft een vernieuwd torque vectoring system, dit is een elektronisch systeem dat de functie van een mechanisch sper nabootst – het nadeel is dat het die taak niet ten volle kan overnemen, het voordeel is dat het subtieler te werk gaat. Tijdens het fors uitaccelereren van een bocht remt het system het binnenste voorwiel lichtjes af, waardoor er extra aandrijfkoppel naar het buitenste wiel wordt gestuurd – welke dat op dat moment beter op straat kan brengen. Het resultaat is dat je relatief vroeg op het gas kunt gaan staan terwijl de auto ‘binnen’ blijft, dat wil zeggen de gewenste lijn blijft volgen zonder met spinnende voorwielen naar de andere weghelft te ‘drijven’. Het systeem weet de 400 Nm koppel van de ST redelijk goed onder controle te houden, al spinnen de voorwielen af en toe fiks – zelfs met alle elektronische betweters aan. Je kunt bovendien goed de aandrijfkrachten in het stuur voelen, maar het is allemaal goed beheersbaar en draagt zelfs bij aan het rijplezier. Het ‘temmen’ van de nieuwe ST is een bezigheid die vooral veel voldoening geeft.

Minstens zo veel satisfactie geeft het onderstel. De ST is stevig geveerd en gedempt, mensen die een Golf GTI ideaal afgestemd vinden, zullen de Ford wellicht een tikje te hard vinden, maar ik vond hem precies goed, zelfs op slechte wegen, wat mede te danken was aan de prima ondersteunende Recaro’s.

FordFocusST_25

Het chassis is zodanig opgezet dat de Focus ST redelijk gemakkelijk een stapje opzij zet met zijn achteras, hoera! Volstrekt beheersbaar overigens en daardoor goed bruikbaar – je gaat schijnbaar ietsje te hard een hoek in, je laat het gas los, en je voelt hoe de achterhand naar buiten beweegt en de neus keurig de goede richting in duwt. Je hoeft daar geen geschoolde rijder voor te zijn – zo zeker stuurt de ST, zo gemakkelijk laat hij zich opvangen. Bovendien weet de stabiliteitscontrole trefzeker op het laatste moment in te grijpen, mocht je te ver gaan.

De tweeliter viercilinder motor is heerlijk, hij levert 250 pk, sleurt de ST in 6,5 seconden van 0 naar 100, en weet zich tijdens de officiële verbruikscyclus zo voorbeeldig voor te doen dat Ford hem de zuinigste benzine ST aller tijden durft te noemen. De motor hangt gretig en precies aan het gas en bereikt zijn maximumkoppel al bij 2000 toeren. Hij spreidt een onuitputtelijk lijkende werklust ten toon en het toerenbereik is groot, waardoor we op de bergwegen achter Barcelona gemakkelijk het maximum uit de ST konden halen zonder veel uit III te komen. De remmen van de ST hielden zich tijdens snelle afdalingen uitstekend.

De ST TDCi is niet van hetzelfde kaliber als zijn benzinebroeder, maar het is wel een uitnemende sportdiesel, die nagenoeg hetzelfde stuurt – het iets hogere gewicht in de neus (van het gietijzeren blok) is nauwelijks waarneembaar. Hij streelt het oor op dezelfde wijze als de EcoBoost ST, met een mooie donkerbruine roffel als je veel gas geeft. Bij constante snelheden verstomt hij, waardoor de ST als relaxte langeafstandskruiser volledig inzetbaar is.

Het is geen synthetische fanfare die op je af wordt gestuurd, maar ‘echt’ mechanisch motorgeluid

De vorige ST was voorzien van een mechanisch geluidsversterker om de mooiste ‘delen’ van het motorgeluid aan de inzittenden te voeren. Dat was in wezen een buis die naar het schutbord leidde ter hoogte van de voeten van de voorste medepassagier. Als je een beetje aan het sporten was met de ST leek het daardoor als er een kwaaie hond rechts voorin lag te grommen. De nieuwe ST heeft echter ESE (Electronic Sound Enhancement), een systeem dat de beste vocale prestaties van de motor versterkt en via de luidsprekers afspeelt. Het is dus geen synthetische fanfare die op je af wordt gestuurd, maar ‘echt’ mechanisch motorgeluid. Het systeem werkt uitstekend, je hoort niet waar de versterkte EcoBoost soundtrack vandaan komt, je wordt er op volstrekt natuurlijke wijze door omgeven.

FordFocusST_06

De TDCi behoort zonder meer thuis in de hoogste rangen der sportdiesels, maar als je er op staat de fijnste ST mee naar huis te nemen moet je toch de EcoBoost nemen. De diesel heeft weliswaar 40 Nm koppel méér, maar hij is minder soepel onderin, het hogere koppel is over een kleiner gedeelte van de kromme beschikbaar en je moet er meer in schakelen, doordat het toerenbereik niet zo fijn groot is als in de benzine-ST. Dat schakelen is overigens geen opgave, de zesbak schakelt fijn snel en precies.

Beide ST’s zijn een feestje, de TDCi een vleugje minder dan de EcoBoost. Het is echter absoluut geen verwaterde versie daarvan, maar een echte ST.

De verhouding van de nieuwe ST tot de concurrentie? Die hadden we niet onder handbereik ginder in Barcelona, maar op basis van herinneringen kunnen we zeggen dat de Golf GTi iets meer op comfort georiënteerd is en dat de Mégane RS een onderstel heeft dat nog puntiger en sportiever is, maar motorisch heeft hij het nakijken op de Ford.

De sterkste eigenschap van de nieuwe ST is dat geen van zijn sportieve eigenschappen extreem is uitvergroot, alles is heel mooi in balans, waardoor het een uitstekende, snelle allrounder is, ook de TDCi. Neem gerust de Wagon, want die stuurt minstens zo fijn als de ‘gewone’ vijfdeurs.

FordFocusST_01

FOCUS ST
MOTOR dwarsgeplaatste, geheel lichtmetalen viercilinder in lijn met turbo, vier kleppen per cilinder en twee bovenliggende nokkenassen, 2000 cm3, vermogen 250 pk bij 5500 min-1, koppel 360 Nm tussen 2000 en 4500 min-1 TRANSMISSIE zestraps handbak, voorwielaandrijving AFMETINGEN LxBxH 4362 x 1858 x 1823 mm, wielbasis 2248 mm, bandenmaat 235/40/18 Goodyear Eagle F1 (235/35/19 Michelin Pilot Sport 3 optioneel) BAGAGERUIMTE 316-1262 liter (476 – 1516 liter Wagon) TANKINHOUD 62 liter GEWICHT 1437 kilo (1461 kilo Wagon) TOPSNELHEID 248 km/h ACCELERATIE 0- 100 km/h in 6,5 sec. (6,7 Wagon) VERBRUIK gemiddeld 1 op 14,7 PRIJS vanaf € 37.110 (€ 38.110 Wagon)

FordFocusST_02 (1)

FOCUS ST TDCi
MOTOR dwarsgeplaatste, gietijzeren viercilinder in lijn met lichtmetalen kop, met turbo, vier kleppen per cilinder en twee bovenliggende nokkenassen, 1997 cm3, vermogen 185 pk bij 3500 min-1, koppel 400 Nm tussen 2000 en 2750 min-1 TANKINHOUD 60 liter GEWICHT 1464 kilo (1488 kilo Wagon) TOPSNELHEID 217 km/h ACCELERATIE 0- 100 km/h in 8,1 sec. (8,1 Wagon) VERBRUIK gemiddeld 1 op 22,7 PRIJS alleen hoogste luxe-niveau leverbaar € 40.260 (€ 41.260 Wagon)

 

 

 

 


Print Friendly, PDF & Email




Ton Roks

Ton Roks werkte meer dan 25 jaar voor het blad Autovisie, waarvan een groot deel als hoofdredacteur. In november 2012 vervulde hij een lang gekoesterde wens, hij begon een eigen autoblad: Octane, met een hoofdrol voor de klassieke auto – en een gezonde belangstelling voor interessante nieuwe auto’s.





Vorig bericht

Had de XL1 wel een VW moeten zijn?

Volgend bericht

COTY Final Tests op Mortefontaine




Uitgelicht

Had de XL1 wel een VW moeten zijn?

Vijfhonderd kilometer met de XL1, Volkswagens rijdende spaarvarkentje. Hij stuurt als een Lotus, motorrijders zijn onzichtbaar...

19 January 2015

Webdevelopment