Laatste nieuws

Het juweel in Porsche’s kroon

Alle reportages / 23 november 2015

Porsche 911 Carrera 2.7 RS (9)

Elke fabrikant van sportwagens heeft ergens in zijn geschiedenis een auto gebouwd waarvan we nu zeggen dat die de essentie van het merk vertegenwoordigt. De Carrera RS 2.7 is dat voor Porsche.

Een stuk open weg, geen enkele andere weggebruiker te zien. Naar beneden met het gas. Het geluid is schitterend, dit is zoals een luchtgekoelde 911 hoort te klinken. Een diepe, rasperige huil, gemengd met een metalige ondertoon en een gulzig aanzuigluid. Hoe hoger de 2,7-liter boxer in toeren klimt, hoe meer het een homogene strijdkreet wordt, als een turbine. De lichtmetalen zescilinder klinkt energiek en agressief, hij geeft het gevoel dat de RS 2.7 voor niets en niemand het hoofd wenst te buigen, dat hij schier onstuitbaar is. De neus beweegt lichtjes op een neer als de naald van de snelheidsmeter zich naar de rechterhelft van de schaal begeeft, het bereik boven de 160 km/h. Hij is snel, verrekte snel, snel genoeg om aansluiting te houden als je een moderne sportwagen tegenkomt waarvan de bestuurder een robbertje wil stoeien.

Porsche 911 Carrera 2.7 RS (3)

Het stuur beweegt lichtjes in mijn handen, de RS 2.7 reageert op de geringste beweging, maar het is op geen enkele wijze verontrustend. Het is die karakteristieke, nerveuze gewilligheid om van richting te veranderen, die elke klassieke 911 tot zo’n spannende en tegelijkertijd bevredigende beleving maakt – als snelheidsinstrument heb je zelden zo’n mooi instrument in je vingers. Hij gaat echt als de brandweer, het is zo’n cliché-uitdrukking, ik weet het, maar er schiet me niets anders te binnen en ik wil me niet met woorden maar met deze 911 bezighouden – hij slokt je op, je wilt er mee blijven rijden totdat je alle benzine van de wereld verstookt hebt.

RS, voor Rennsport, het is de hoogst gewaardeerde lettercombinatie in de wereld van Porsche (en ook in die van diverse andere fabrikanten). Elke nieuwe Porsche met ‘RS’ achter zijn typeaanduiding wordt geheid een hit, liefhebbers staan er voor in de rij, en binnen een mum van tijd is meestal gelimiteerde oplage verkocht.

Porsche 911 Carrera 2.7 RS (7)

Toen de Carrera RS 2.7 geboren werd, had Porsche zich qua raceactiviteiten voornamelijk met de 908 en 917 beziggehouden. In 1972 stond de FIA echter geen motorinhoud groter dan drie liter meer toe in de klasse waarin de 917 excelleerde, en besloot Porsche zich op de 911 te concentreren. Dat gebeurde eerst met de 911R, T/R en S/T, hoofdzakelijk in de klasse voor GT’s, maar Zuffenhausen wilde ook in de interessantere Group 4 aan de start komen. Om de 911 daarvoor te homologeren, moest Porsche minimaal 500 stuks bouwen van de auto waarmee het aan de start wilde komen. Daarvoor bouwde Zuffenhausen de RSH, een homologatiespecial die slechts 960 kilo woog.

Van deze tot op het bot uitgeklede 911’s maakte Porsche in totaal 17 exemplaren. De RSH vormde de basis voor de in serie geproduceerde RS 2.7, waarvan er in eerste aanzet 500 gemaakt zijn. Hij werd in 1972 getoond op de autosalon van Parijs, met een prijskaartje van 33.000 DM eraan, en tot verbazing van Porsche was de gehele oplage in een mum van tijd uitverkocht. Daarom volgden er nog 500, die echter DM 1.000 duurder waren. Dat zette nauwelijks en domper op de vraag, Porsche heeft er uiteindelijk 1580 geproduceerd, inclusief de 17 RSH’s en de machtige 2.8 RSR’s, die direct van de RS 2.7 waren afgeleid. De hoofdmoot is verdeeld over de RS Sport (200 stuks), de lichtgewicht versie die zo dicht mogelijk bij de RSH staat, en de RS Touring (1308), die met wat extra’s was opgetuigd om hem goed bruikbaar voor de openbare weg te maken.

Porsche 911 Carrera 2.7 RS (24)

De gele RS 2.7 die op deze pagina’s de hoofdrol heeft, is een Touring, waarvan er verreweg de meeste vervaardigd zijn. Hij komt uit de collectie van Porsche Centrum Gelderland, dat een groot klassiekercentrum voor Porsches in aanbouw heeft.

Porsche 911 Carrera 2.7 RS (27)

Het gewichtsverschil tussen de RS Touring en de RS Sport is relatief fors, de eerste weegt 1075 kilo, de laatste slechts 975. Alle Carrera’s RS 2.7 staan op de bekende Fuchs 15-inch wielen, vóór geschoeid met banden in de maat 185/70 en achter met 215/60. De RS 2.7 was de eerste 911 die achter breder rubber droeg dan voor.

De verschillen tussen de RS 2.7 Touring en de RS 2.7 Sport zijn niet enorm. Bij de Touring zijn het kofferdeksel, het dak en uitgebouwde achterschermen van dunner staal gemaakt, bij de Sport zijn ze echter nog dunner. Ook de portieren van de Sport zijn lichter en de bumpers zijn van polyester. Beide versies hebben dunner glas – van Glaverbel uit België – en hebben dezelfde polyester motorkap met de Burzel, de spoiler die het kenmerk van de Carrera RS is geworden, samen met de stickers op de flanken en de staart en de – soms- gekleurde wielen. Het extra gewicht van de Touring komt vooral van de dikke antiroest bescherming onder de cockpit-bodem, de geluidsisolatie, het tapijt, het handschoenenkastje en nog wat kleinigheden. Hoewel de Sport zeldzamer en waardevoller is, ben je met een Touring helemaal niet slecht af. Door de bodembescherming hebben de Touring’s de afgelopen veertig jaar doorgaans een stuk beter doorstaan.

Porsche 911 Carrera 2.7 RS (18)

Vooral tussen de Touring-versies bestaan onderling veel verschillen, er zijn weinig auto’s precies hetzelfde, want Porsche voerde ze uit zoals de klant wilde. Zo zijn er Tourings met en zonder klokje, met en zonder stoeltjes achterin, en er zijn er zelfs geleverd met een elektrisch schuifdak.

Er zijn geen luxigheden te vinden in de RS 2.7 van Porsche Centrum Gelderland, het interieur is zo sober als dat de cel van een Augustijner monnik. Hij heeft geen zonnekleppen, geen radio, geen armsteunen en op de plaats waar normaliter een klok is ondergebracht, bevindt zich een simpel plastic schijfje. De portieren ontgrendel je met een leren riempje en het eenvoudige plastic handvat waarmee je ze dichttrekt, schijnt van de Fiat 500 te komen. Het zitmeubilair bestaat uit eenvoudige kuipen van Recaro, die overigens prima zitten. Verder lijkt alles standaard 911. Dat het dat helemaal niet is, dat merk je zodra je gaat rijden.

Porsche 911 Carrera 2.7 RS (25)

De RS 2.7 is een schitterende auto om te zien – hij is mooier dan een gewone 911. De wielen staan hem uitmuntend, de spoiler brengt zijn proporties nog beter in balans en door de zwarte strepen op de flanken lijkt hij slanker. Dit is zoals een klassieke 911 er uit hoort te zien.

Porsche heeft zich er bij de ontwikkeling op gefocust het maximale rendement uit de zescilinder boxer te halen door de auto zelf zo licht mogelijk te maken. Dat heeft een schitterende combinatie opgeleverd. De RS 2.7 heeft de lichtheid van een ballerina, en sprankelt van het leven. Het stuurwiel, standaard vierspaaks 911, beweegt constant in je handen, en geeft de staat van het wegdek tot in elke nuance aan je door. Er is geen reden om het stevig vast te houden, want de spontane rechtuitloop van de Carrera is uitstekend. Ook het onderstel voedt je billen en rug constant met informatie. Vering en demping zijn hard en stevig, maar zonder de auto stuiterig te maken. De dempers houden de bewegingen van de carrosserie perfect in toom. Als je veel gas geeft, voel je duidelijk hoe de achterkant iets in de veren wordt getrokken, alsof hij zich zet voor een forse sprong. Op de neus en besturing heeft dat nauwelijks effect – die blijft vlak, stabiel en op lijn.

Porsche 911 Carrera 2.7 RS (6)

Het is een heerlijkheid om in te rijden – net zoals alle huidige RS’en voel je jezelf er onmiddellijk in thuis. Het is bovendien nog een redelijke praktische auto ook, Porsche heeft het altijd belangrijk gevonden dat zelfs de wildste sportauto’s gemakkelijk in het gebruik zijn, en die opvatting houdt het nog altijd in ere. Je stapt gemakkelijk in en uit de RS, de portieren zijn groot, en je hebt voldoende ruimte om je heen – er is nimmer acrobatiek vereist.

De 2,7-liter boxer is een juweel. De ‘normale’ 911S had toen een zescilinder boxer met een slagvolume van 2,4-liter, maar voor de RS was de boring naar 60 millimeter gebracht door hem zes millimeter te vergroten. Het vermogen groeide daardoor van 180 naar 210 pk, voldoende om de RS naar een top van 240 km/h op te stuwen en in 6,3 seconden van 0 naar 100 km/h te laten sprinten. Het lijkt niet veel, die 210 pk, maar vergeet niet dat een RS 2.7 bijna een halve ton lichter is dan een hedendaagse 911. De motor is bijzonder dociel bij lage toerentallen, hij laat zich gemakkelijk mennen in het hedendaagse verkeer: 50 km/h in IV is geen probleem.

Porsche 911 Carrera 2.7 RS (13)

Pas als hij de kans krijgt zich op open wegen te manifesteren, begint hij je echt voor zich te winnen. Tussen 2000 en 6000 toeren is de acceleratie geweldige, één lange haal richting rode lijn, alsof hij zichzelf van een klif stort. Dan voel je dat 210 pk meer dan voldoende zijn voor een snelle sportwagen, als het gewicht maar laag is.

Het geluid dat je achter je hoort, draagt enorm bij aan de sensatie. De boxer zingt het uit, schor en rasperig, schril zelfs als hij in toeren klimt en de koelpropeller en de tanden van de bak hun hoogste lied zingen. Schakel op en het mechanische concert begint weer van voren af aan.

De RS 2.7 is geen uitblinker qua transmissie, de pook staat hoog en vanuit de pols schakelen is geen sprake, het is eerder een beweging met de volle onderarm. De pook voelt elke weer aan alsof hij een beetje vastgekleefd zit, maar hij geeft zijn verzet meteen op en beweegt dan precies zoals je hand wil door het schakelschema.

Porsche 911 Carrera 2.7 RS (21)

Deze 911 houdt van bochten, hij duikt er op als een jonge hond op een bal, en als je instuurt, komen er nog meer gewicht en gevoel in het stuur, alsof hij je nog beter wil laten weten wat het rubber ondergaat. Als je de apex voorbij bent en het stuur afwikkelt, wordt de besturing meteen lichter. De RS 2.7 is in wezen een onderstuurde auto, als je te hard een bocht ingaat, verliezen de voorwielen het eerst hun grip. Voor overstuur hoef je niet bang te zijn, als de weg droog is en als het tempo niet op kamikaze-niveau ligt, kun je behoorlijk onbekommerd gas geven.

De dempers houden de wielen ferm aan de grond, zodat de banden altijd de maximale grip leveren en het onderstel zijn werk goed kan doen. De remmen zijn niet bekrachtigd en vragen een stevige voet, maar ze schenken vertrouwen door hun beet – je kunt ze bovendien heel precies moduleren.

Porsche 911 Carrera 2.7 RS (26)

De RS 2.7 is een geweldige auto om snel te rijden. Hij is levendig en transparant en het is een 911 ten voeten uit. Hij is geboren in een tijd dat emissie-eisen niet of nauwelijks bestonden en crashtests nog nauwelijks relevant werden gevonden, al zijn opvolgers waren dan ook zwaarder en geen een ervan spreidt diezelfde agiliteit ten toon, althans niet in deze mate, en die onmiddellijke gehoorzaamheid aan al je commando’s, gecombineerd met die geweldige aanvalslust en zelfverzekerdheid.

Porsche 911 Carrera 2.7 RS (34)

De RS 2.7 was een van de laatste 911’s met Bosch mechanische injectie, en de 911’s die na hem volgden, reageerden met hun elektronische injectie minder scherp op het gas en bewogen zich minder fel door hun toerengebied. Hij staat op relatief smalle banden, maar de balans in de auto is uitstekend, hij is begrijpbaar en vooral heel bruikbaar.

Aan snelheid geen gebrek, als ik het gas vloer op de snelweg loopt hij zo hard op het overige verkeer in, dat het acceleratiecijfer van 13,7 seconden voor de sprint van 0 naar 160 km/h niet moeilijk te geloven is. Het is evenmin moeilijk te begrijpen dat hij begin jaren ’70 superieur was aan de meer gespierde 930 Turbo, die zwaarder was en zijn grotere hoeveelheid pk’s niet zo snel paraat had. Hij reed simpelweg rondjes om de Turbo heen, vooral door zijn lichtheid.

Er is geen Porsche waarin hart en ziel van de 911 zo sterk aanwezig zijn als in de Carrera RS 2.7. Elke RS die Porsche na hem heeft gebouwd, is niet alleen een poging hem te evenaren of te verbeteren, maar ook een eerbetoon. De RS 2.7 is het grote voorbeeld, het juweel in de kroon.

TEKST Ton Roks // FOTOGRAFIE Luuk van Kaathoven

Porsche 911 Carrera 2.7 RS (36)

PORSCHE 911 CARRERA RS 2.7 1973
MOTOR lichtmetalen zescilinder boxer met bovenliggende nokkenassen, luchtgekoeld, met mechanische Bosch K-Jetronic benzine-injectie, 2687 cm3. boring x slag 90,0 x 70,4 mm, compressie 8,5 : 1
VERMOGEN 210 pk bij 6300 min-1
KOPPEL 255 Nm bij 5100 min-1
TRANSMISSIE achterwielaandrijving, zelfsperrend differentieel, handbak met vijf versnellingen
BESTURING tandheugel, onbekrachtigd
WIELOPHANGING vóór driehoekige draagarmen, langsarmen, torsiestaafveren, stabilisatorstang en Bilstein gasdempers; achter onafhankelijke constructie met langsarmen, torsiestaafvering, Bilstein gasdempers en stabilisatorstang
BANDEN 185/70/15 vóór, 215/60/15 achter
REMMEN geventileerde schijfremmen rondom, aluminium klauwen, onbekrachtigd
GEWICHT 975 kilo (Sport), 1075 kilo (Touring)
PRESTATIES topsnelheid 240 km/h, 0 – 100 km/h in 6,3 seconden


Print Friendly, PDF & Email




Ton Roks

Ton Roks werkte meer dan 25 jaar voor het blad Autovisie, waarvan een groot deel als hoofdredacteur. In november 2012 vervulde hij een lang gekoesterde wens, hij begon een eigen autoblad: Octane, met een hoofdrol voor de klassieke auto – en een gezonde belangstelling voor interessante nieuwe auto’s.





Vorig bericht

Hermosa España Y Portugal, het reisverslag

Volgend bericht

Plotseling terug op de radar




Uitgelicht

Hermosa España Y Portugal, het reisverslag

Een verslag van Octane's lezersreis door Spanje en Portugal, georganiseerd door Petrol & Wine, en opgetekend door...

23 November 2015

Webdevelopment