Laatste nieuws

Het verbaasde me dat James Bond zo’n slechte chauffeur was

Alle columns / Jay Leno / 6 juni 2016

Kijk je net zoals ik heel kritisch naar autofragmenten in films of in tv-series? Soms denk ik dat het aan mij ligt, maar ik betwijfel het. Ik ben er zeker van dat iedereen wel zijn eigen irritaties heeft over dingen die niet kloppen. Hier zijn er paar van mij. 

Ik herinner me dat ik enkele jaren geleden naar The Bourne Ultimatum keek. De Audi A6 was toen net uit en gold als technisch een van de meest geavanceerde auto’s op de markt. En dan komt Jason Bourne langs. Hij forceert het portierslot van een nieuwe A6, duikt onder het dashboard en rukt een kabelboom los. Hij verbindt de rode en blauwe draad, de auto start en hij scheurt weg… Ferdinand Piëch moet z’n haren uit z’n hoofd hebben getrokken toen hij dit zag.
Gister keek ik toevallig naar een Amerikaanse tv-serie waarin de nieuwe Ferrari 488GTB voorkomt. De hoofdrolspeler probeert te ontkomen aan een paar bad guys. Nu kan ik het mis hebben, maar volgens mij bouwt Ferrari al enkele jaren geen auto’s meer met een handbak?! Tot mijn stomme verbazing zie je vervolgens tijdens de achtervolging een paar shots van de bestuurder, die driftig zit te schakelen! En dan niet eens met een traditionele Ferrari versnellingspook, maar die van een zestiger jaren Mustang. Ik herkende de achteruitvergrendeling.
Ach, het is niet een soort van nieuwe hobby van me. Maar het verbaast me altijd dat dit soort fouten voorkomt in goede films met echt goede auto’s. Ik herinner me dat ik als klein jongetje naar een Bondfilm keek. Sean Connery reed met zijn Aston Martin DB5 en werd op de hielen gezeten door zeven Koreanen in een Mercedes 190. Hij moest zelfs een rookgordijn creëren en olie op de weg spuiten om ze af te schudden. Wat me verbaasde was dat James Bond kennelijk zo’n slechte chauffeur was, niet in staat met een DB5 een volgepropte 190 af te schudden.
Sommige films komen er mee weg. Niemand schijnt zich te storen aan de fouten in Bullitt, volgens velen een van de meest iconische autofilms ooit. Maar de film zit vol met onjuistheden. Zo is het niet de Ford Mustang die je hoort accelereren, maar een GT40. En tel eens het aantal keren dat je dezelfde VW in Steve McQueen’s achteruitkijkspiegel ziet. Dat moet echt de snelste VW in Amerika zijn! Zelfs na de race door San Francisco rijdt íe weer achter McQueen.

Pat, jij pakt de turbo en schroeft die op de motor en jullie gaan er vandoor dankzij het extra vermogen

Soms moet ik aan de bel trekken. Ik zat te genieten van The Da Vinci Code tot er een Citroën DS werd gecrashed. Ik ken Ron Howard, de regisseur van de film en belde hem op. ”Echt? Heb je echt een DS opgeofferd voor deze film?”. Hij mompelde iets over dat het een slecht exemplaar was. Onzin, in mijn ogen bestaan er  geen ‘slechte’ DS-en.
Dezelfde situatie heb ik gehad met Francis Ford Coppola. We zaten met wat mensen te praten over de filmen van effecten op de set. Ik vroeg hem of hij in Godfather II echt een Alfa opblies. Francis (vernoemd naar Henry Ford en een echte autoliefhebber) vertelde schoorvoetend dat het om een exemplaar ging ‘dat toch al rot was’ en dat ze die maar opgeofferd hadden…
Nog een voorbeeld. Ik ken James Cameron een klein beetje omdat íe ooit bij mij in de show is geweest. Hij nodigde mij uit voor een speciale preview van zijn nieuwste film Titanic, voordat de film in de bioscoop zou verschijnen. Wat een geweldige film vond ik dat! Ik zei na afloop tegen hem: “In die scene met die auto, die oude Renault, onder in het schip…”. “Eh, ja…”, zei hij. “De Titanic is toch in 1912 gezonken”, vroeg ik. “Ja…”. Ik vervolgde: “Was dat niet een Renault uit 1913 of 1914?”. “Oh, dat is niemand opgevallen. Houd alsjeblieft je mond erover!” En dat heb ik tot nu gedaan. Hij zei dat ik de enige ben die het heeft opgemerkt; ik merkte dat het hem echt stak.
Maar om eerlijk te zijn, ben ik de laatste die zo kritisch mag zijn. Want ik speelde ooit in een van de ergste films aller tijden, genaamd Collision Course. In de film komt Pat Morita (Mr Miyagi in The Karate Kid) naar Amerika om een speciale turbocharger, die in Japan was ontwikkeld maar werd gestolen, terug te halen. Zo was de scène…: Pat en ik proberen in een achtervolging te ontkomen aan de bad guys, die de turbocharger willen die wij in een tas vervoeren. Plotseling zegt de regisseur tegen me: “Ok, tijdens de volgende opname stop je aan de kant van de weg en open je de achterklep – Pat, jij pakt de turbo en schroeft die op de motor en jullie gaan er vandoor dankzij het extra vermogen van de turbo”. Ik luisterde verbaasd en zei: “je kunt niet zomaar stoppen en ‘even’ een turbo monteren. “Just do it!” was zijn antwoord. “Maar het is belachelijk!” probeerde ik nog. Het had geen zin, we moesten wel. Het is een belachelijke scène. We stoppen langs de kant van de weg. Ik open de achterklep en we schroeven de turbo zogenaamd op het motorblok. Vervolgens gaan we er twee keer zo snel vandoor… Dus voordat je gaat muggenziften: ik bied bij voorbaat mijn excuses aan.

Jay Leno
Komiek en talkshowpresentator Jay Leno is een van de bekendste entertainers in de Verenigde Staten. Hij is ook een eersteklas autoliefhebber met een enorme collectie auto’s en motoren (zie www.jaylenosgarage.com). Zijn column is opgeschreven door Jeremy Hart.

 


Print Friendly, PDF & Email




redactie Octane

Octane is een licentie van de gelijknamige Britse titel, maar streeft naar zo veel mogelijk eigen inhoud, met Nederlandse en Belgische liefhebbers en hun auto’s in de hoofdrol. Van de redactie maken deel uit Wil van Lierop (eindredactie), Carl de Vaal (art-director) en Ton Roks (hoofdredacteur).





Vorig bericht

Kunnen we nou eens ophouden over de barnfinds?

Volgend bericht

'n Extra 'BIG' Healey




Uitgelicht

Kunnen we nou eens ophouden over de barnfinds?

Kunnen we nou eens ophouden over de barnfinds? Ik twijfel er totaal niet aan dat er nog auto’s in schuren staan, maar het begint...

6 June 2016

Webdevelopment