Laatste nieuws

Ja, dat leest u goed, een TV-serie met Amillion en mijzelf in de hoofdrol

Alle columns / Rosemarijn Veenenbos / 29 november 2016

rosemarijn-veenenbos

Er is nog hoop! Nu ik inmiddels een soort ambassadrice ben geworden voor de vintage cars, ligt mijn focus op de volgende generatie. Afgelopen weken is mij opgevallen dat er best al een hoop gaande is rondom het betrekken van jonge mensen bij deze mechanische en gave wereld. Zo kwam ik bij workshops als die van Jim Stokes en Thornley Kelham en eerder ook een keer bij de befaamde Keith Bowley. En die hadden allemaal iets gemeen: jonge mensen die stonden te werken aan de meest exotische automobielen. Dat lijkt me een al geruststellende gedachte, maar het wordt nog beter! De FIVA is ook hard bezig en heeft een panel van vijf jonge petrol heads samen gesteld onder wie  ikzelf. Het doel is natuurlijk het enthousiasme voor vooroorlogse auto’s nieuw leven in te blazen en ik heb het gevoel dat dat wel wat gaat worden… Het aankomend evenement in samenwerking met een nieuwe TV-serie zal hier een slag slaan. Ja, dat leest u goed, een TV-serie met Amillion en mijzelf in de hoofdrol en meer horen jullie later, maar een ding is zeker: het zal wat in beweging gaan zetten in combinatie met het evenement Atalante’s Battle of the Era’s.

Om weer even bij de werkplaatsen terug te komen: Amillion had een scheur in het motorblok en zonder al te veel poespas is dat weer prachtig hersteld door de methode die stitchen heet. Wat een dag, met mijn vader kwam ik aan bij het immens grote bedrijventerrein. Klein begonnen en nu meerdere grote panden hebben, het personeel is van zeven man naar ruim 60 gegaan, dat noem je nog eens succes. De auto’s die je daar tegen het lijf loopt is de volgende schokkende ervaring… Zoveel bijzonders op zo’n relatief klein oppervlak is echt krankzinnig, je geloof je ogen niet, het is de ideale petrol head heaven! Toen de motor eenmaal binnen was en geïnspecteerd bleek dat het maar één dag zou duren om het hart van Amillion weer kloppend te krijgen. Toch mooi weer een dag om naar wat andere bijzondere werkplaatsen af te reizen.

Eenmaal in Birmingham was het tijd om in de volgende verbazing te vallen, the Genius of the Lamp. Een bekende restaurateur van oude lampen. In stijl kloppen ze alle lampen die je je maar kunt voorstellen terug in originele vorm met echt oud gereedschap. De voorraad is enorm en daaruit kunnen ze een hoop putten om de meest bijzondere lampen weer in oorspronkelijke staat te krijgen. Dat was niet alles, want de benedenverdieping staat vol met chemische containers om ook radiateurs en andere onderdelen in perfecte staat te krijgen. Vergeet bij het Louwman Museum niet even omhoog te kijken, want de windvanger is met vakkundige handen in Birmingham gemaakt.

Van workshops krijg je nooit genoeg, dus op naar Thornley Kelham! Helaas niet genoeg tijd om nog meer werkplaatsen te bezoeken en vrienden te begroeten, maar gelukkig maakte die van Telham het allemaal goed. Zo ouderwets en karakteristiek als sommige workshops zijn , zo hypermodern en geordend was het daar. En het was intens druk, want het moment van de waarheid was bijna aangebroken, de London Brighton Run. Zelfs bij dat evenement, waar de oudste en niet altijd snelle automobielen de hoofdrol hebben, bleken overal jongeren rond zwerven. Het kan nog beter, maar in de UK zijn ze wel aardig gevorderd met deze hobby door te geven aan de volgende generatie.

Ik ben zoals jullie inmiddels wel weten in ruim een jaar een ras petrol head geworden, maar om rond 7.00 uur in de ochtend op een veteraan te stappen die langzaam door de vriezende kou van Londen tuft, dat is best wel een uitdaging, zeker als je voor de start nog drie uur stil staat door mechanische uitval! Ik ben stiekem toch maar op een verwarmde stoel gaan zitten, van de safety car die volgde.

Van de alleroudste auto’s gaan we ook nog even naar de moderne supercars. Zo reed ik met SeasonDrive de najaarsrit mee, daar viel mijn daily driver, een BMW 520d,  echt in het niets. Ik was daar niet zo maar, ik had een missie en ik moet zeggen dat het me enorm veel inspiratie heeft gegeven. Zo blijkt dat supercar bestuurders sowieso best veel van snelle klassiekers houden, maar zodra ik een foto van Amillion liet ziet en mijn gepassioneerde betoog hield werd duidelijk dat ze ook daarin wel degelijk interesse hadden. Het probleem is slechts dat er totaal geen connectie is met dit soort auto’s en ook geen besef dat dit hele bijzondere en soms ook bloedsnelle spul überhaupt bestaat. Ik weet zeker dat er na Atalante’s Battle of the Era’s dingen gaan gebeuren. Ik heb een missie en die ga ik volbrengen. Nu ik ambassadrice ben, zal ik dat waarmaken ook, voor je het weet staat een vintage (supercar) bovenaan de wensenlijst van velen. Een poster boven je bed mag natuurlijk ook.

Rij in stijl, rij vintage. En hou zeker het YouTube kanaal Macksee in de gaten, want daar gaan hele gave en bijzondere dingen gebeuren… Meer zeg ik nog niet!

ROSEMARIJN ATALANTE VEENENBOS
Ze is opgegroeid te midden van de Hispano Suiza’s, Delahaye’s en Bugatti’s. Van dat laatste is haar tweede voornaam een blijvende getuigenis. Rosemarijn Atalante (24) is een groot liefhebber van klassieke auto’s, vooral vooroorlogse, rijdt Amilcar CGS en is actief op een Engelstalige blog.

// www.crankhandleblog.com


Print Friendly




Ton Roks
Ton Roks werkte meer dan 25 jaar voor het blad Autovisie, waarvan een groot deel als hoofdredacteur. In november 2012 vervulde hij een lang gekoesterde wens, hij begon een eigen autoblad: Octane, met een hoofdrol voor de klassieke auto – en een gezonde belangstelling voor interessante nieuwe auto’s.




Vorig bericht

Een feestelijke Ulysse Nardin

Volgend bericht

Veel auto-ontwerpers zien een auto als een vrouw, met kleren aan, of zonder




Uitgelicht

Een feestelijke Ulysse Nardin

 Van scheepschronometers naar polshorloges, ooit voor alleen kapiteins, maar sinds lang ook voor landrotten. Exclusief?...

29 November 2016

Webdevelopment