Laatste nieuws

Jaguar E-type Zero, oplossing of probleem?

Alle columns / Ton Roks / 25 september 2017

Jaguar Land Rover Classic heeft een klassieke Jaguar E-type van een elektrische aandrijflijn voorzien – en ik kan niet anders zeggen dan dat de transplantatie prachtig gedaan is. De lichtblauwe Roadster is in vol ornaat elders op onze website te zien, inclusief de elektromotor die op precies de dezelfde plek is ondergebracht als de originele zescilinder-in-lijn en er zelfs sterk op lijkt. Jaguar noemt de E-type Zero zelf ‘de mooiste elektrische auto ter wereld’. Daar wil ik best een eind in mee gaan, maar over één zinsnede uit het persbericht struikelde ik. Erger eigenlijk, het voelde alsof ik met een E-type keihard op een hoge verkeersdrempel klapte. Er stond: “Het is ons doel met de E-type Zero het bezit van een klassieke auto toekomstbestendig te maken”.
Na het persbericht meerdere keren gelezen te hebben, kon ik nog steeds niet geloven dat een fabrikant als Jaguar die boodschap de wereld in heeft gezonden. Ik was in de blijde veronderstelling dat men bij JLRC begreep wat de aantrekkelijkheid is van klassieke auto’s – men restaureert daar inmiddels oude Jaguars en Land Rovers en brengt er zelfs nieuwe edities van uit. Maar nu is Jaguar kennelijk het spoor bijster, het meent dat het elektrificeren van klassieke auto’s de weg is die we moeten gaan.
De aantrekkelijkheid van een klassieker bestaat uit veel componenten, een daarvan is het directe contact met de techniek, die onmiskenbaar veel interessanter en complexer is dan die van een electromotor. Er is nog meer: het aanzuiggeluid van de carburateurs, de donkerbruine roffel uit de uitlaat, het schakelen en koppelen en de geuren van warme metalen en olie. Vergeet het mooie spel niet dat het mennen van het voertuig zelf is: het kiezen van de juiste versnelling, het toerental, het schakelmoment; het bepalen (en rijden) van de ideale lijn; het is een veelzijdige combinatie van taken die immens veel bevrediging geven. Dat is in een klassieke auto heel sterk aanwezig, maar als je er een elektrische aandrijflijn in monteert, gooi je bijna al die aantrekkelijkheden overboord.
Ik erken dat Jaguar van de E-type Zero een mooie auto heeft gemaakt, maar als ik hem naast een originele zou zien, zouden de tranen me uit de ogen spatten.
De wereld ontwikkelt zich momenteel zodanig dat het er soms niet goed uit lijkt te zien voor mensen die van autorijden houden. Het autonome rijden wordt verheerlijkt, politici spreken de ban uit over verbrandingsmotoren, de interesse in klassieke auto’s neemt af onder jonge generaties. Toch zie ik de toekomst niet somber in, het mobiliteitsaandeel van klassieke auto’s is zo minimaal dat het welbeschouwd geen zin heeft beperkingen op te leggen. Als het aantal liefhebbers in de toekomst vermindert, zullen er wellicht klassiekers verdwijnen, maar de heel goede zullen overblijven en wellicht een nog waardevollere positie in het wagenpark krijgen. Qua rijgenoegens hebben ze nu al meer te bieden dan menige hedendaagse auto en dat plezierige verschil zal ten opzichte van de toekomstige transportcocons nog veel groter worden.
Het laatste dat wij autoliefhebbers moeten doen, is onze hoofden op het hakblok leggen en de ziel uit Jaguars gaan slopen om er elektromotoren in te bouwen. We moeten juist de verdediging in: duidelijk maken dat het gebruik van fossiele brandstoffen en het aandeel in de luchtvervuiling door klassiekers minimaal is, en onder de aandacht brengen dat onze liefhebberij heel veel mensen genoegen schenkt. De klassieke auto is een manier van leven, met wereldwijd tienduizenden clubs, met tienduizenden meetings, rallies en ritten; met miljoenen enthousiasten, die honderdduizenden mensen werk verschaffen. We moeten benadrukken dat het genieten van auto’s geen zonde is en dat iedereen moet kunnen kiezen met wat voor voertuig hij zijn mobiliteit geniet, zolang dat maar op een verantwoordelijke manier geschiedt. We moeten zorgen dat politici begrijpen dat mobiliteit voor veel mensen een genoegen is, en niet accepteren dat het als voornamelijk een probleem wordt gezien. Dames en heren, start uw motoren.


Print Friendly, PDF & Email




Ton Roks

Ton Roks werkte meer dan 25 jaar voor het blad Autovisie, waarvan een groot deel als hoofdredacteur. In november 2012 vervulde hij een lang gekoesterde wens, hij begon een eigen autoblad: Octane, met een hoofdrol voor de klassieke auto – en een gezonde belangstelling voor interessante nieuwe auto’s.





Vorig bericht

Classic Gelderlandrit, het stokje is doorgegeven

Volgend bericht

Zoute GP: definitief op de Europese kaart





1 Reacties

op 25 September 2017

Niets aan toe te voegen Ton! Voor mij geldt hetzelfde. Maar wat natuurlijk ook zou kunnen is dat ze er een totaal nieuwe groep “klassiekerliefhebbers” mee zouden kunnen aanspreken. Een groep die wij niet ((h)er)kennen en er nu dus nog niet is.



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


Uitgelicht

Classic Gelderlandrit, het stokje is doorgegeven

De weersvoorspellingen beloofden weinig goeds, maar de vorige uitzetter van de Classic Gelderlandrit voorspelde een prachtige...

20 September 2017

Webdevelopment