Laatste nieuws

Kleine jongens vinden benzine alleen maar stinken

Alle columns / Jeroen Bruintjes / 16 maart 2015

De hele bioscoop zuchtte. Het was ergens in november en de zaal was vól. Naast mij zat een vader met zijn zoontje. Jaar of tien, schat ik. Sowieso waren de meeste bezoekers stukken jonger dan wij. Veel tieners vooral. We waren al ruim een uur onderweg in Skyfall. Dan komt die scène in een Londens achterafbuurtje, waar Bond een garagedeur opent en het licht aandoet boven zijn DB5. Een moment waarop de hele bioscoop zucht. “Wauw, papa!” riep het jongetje.

Ik wist niet wat ik hoorde. Onder ons, de lezers van Octane, zijn natuurlijk veel mannen van middelbare en hogere leeftijd. Velen van ons hebben zich al eens afgevraagd waar het heen moet met de klassiekerwereld. Want de jeugd, dat weten we, dat zijn Playstationfreaks en Twitteraars. Kleine jongens vandaag de dag vinden benzine alleen maar stinken. Nee, dan wij, heren van stand. Toen wij jong waren, hingen er posters van Lamborghini’s boven ons bed. Voor dat soort ouderwetse belevingswerelden, want daar hebben we ’t over, is geen plaats meer bij ’t jongvolk vandaag de dag.

Nou, bij een Aston Martin DB5 gaat die wet blijkbaar niet op. We proberen allen wel eens onze klassiekerliefde uit te leggen. “Zo’n auto biedt gewoon meer emotie”, roepen we dan. Zelf denk ik steeds vaker aan Instagram, een gigantische hit onder de apps van tegenwoordig, omdat het digitale foto’s zo’n mooie retro-look geeft. Daar bestaat blijkbaar enorm behoefte aan. Vraag een goede fotograaf waarom, en hij antwoordt meteen dat analoge fotografie, of iets dat erop lijkt, veel meer emotie biedt. Hetzelfde argument.

Naarmate technologie perfecter wordt, verlangt de iPhone-generatie naar imperfectie. Logisch, want imperfectie staat gelijk aan schoonheid. Dat geldt al helemaal voor auto’s. Een beetje onvolmaaktheid maakt iconen. Porsche heeft tig keer geprobeerd zijn auto’s te verbeteren door de motor vóórin te plaatsen, maar iedereen bleef de 911 kopen. En Ferrari bouwt nog altijd V-motoren met een hoek van 65 graden, terwijl 60 graden optimaal is. Waarom hardnekkig vasthouden aan die vijf graden verschil? Een motorbouwer ontdekte ooit dat 65 graden het blok een extra resonantie verschaft, die de reden is van de typische hese toon in een Ferrari V12. Emotie!

Ik heb een zwak voor oude techniek die grootse prestaties levert, maar ik heb nog een veel groter zwak voor zulke imperfecte technische oplossingen. Uhlenhaut, de beroemde Mercedes-ontwerper, was er ook goed in. Zijn motorontwerp van de W125 was zó op gewichtsbesparing bedacht, dat de motor alleen gezond was, zolang hij rauw liep. Zodra het blok mooi rond ging lopen, wisten de monteurs dat de krukas aan ’t scheuren was en dat er een nieuwe in moest. Bizar.

Er zijn tientallen voorbeelden van imperfecte auto’s die onvergetelijk werden. Kan dat niet in de huidige generatie? Is er geen Instagram-oplossing voor een Prius? Een knop, of een app, iets waarmee je alle betuttelingselektronica in één keer kunt uitzetten? Zodat alles volledig mechanisch werkt, met een absoluut minimum aan computerbemoeienis. Of beter nog, neem oude auto’s gewoon weer in productie. Dat lijkt me een gat in de markt in deze lastige tijden voor autofabrikanten. Stel, het noodlijdende Peugeot brengt weer een 205 GTi op de markt. Dus precies dezelfde auto als in 1984. Okee, een airbag en ABS en een katalysator, die mogen erin, want anders doet de EU moeilijk. Maar voor de rest dezelfde techniek als toen. Het zou een spotgoedkope wagen worden, want elk onderdeel in zo’n auto is volkomen uitontwikkeld en in massa te produceren. Maar wát een pret zou je in zo’n auto hebben. Alle beleving die bij die oer-hot-hatch hoort, voor de nieuwprijs van een Dacia. Daar móet toch een markt voor zijn?

Natuurlijk, sommige auto’s moet je juist weer niet opnieuw produceren, omdat juist de zeldzaamheid bijdraagt aan hun imago. Waarmee we ook weer eindigen bij de DB5. Dat is ook bij lange na geen perfecte auto. Het is niet eens de perfecte klassieker. En met de rijbeleving, zo heb ik me laten vertellen, is het ook maar zo-zo. Maar als een klein ventje er met open mond naar kijkt en alleen maar ‘Wauw, papa’ kan zeggen, dan is aan die auto toch echt, serieus, alles goed. Blijkbaar is imperfecte schoonheid aan alle leeftijden besteed.


Tags:
Print Friendly, PDF & Email




Ton Roks

Ton Roks werkte meer dan 25 jaar voor het blad Autovisie, waarvan een groot deel als hoofdredacteur. In november 2012 vervulde hij een lang gekoesterde wens, hij begon een eigen autoblad: Octane, met een hoofdrol voor de klassieke auto – en een gezonde belangstelling voor interessante nieuwe auto’s.





Vorig bericht

Niet voor niets is trailer queen een Engelse term

Volgend bericht

Ook de dapperste kerels worden door zoiets tot waanzin gedreven





Bezoekers lazen ook


Uitgelicht

Niet voor niets is trailer queen een Engelse term

“Dat gebeurt er als je een auto gebruikt.” Deze spreuk hoor ik steeds vaker in mijn omgeving. Ik weet wie ’m heeft...

16 March 2015

Webdevelopment