Laatste nieuws

Kunnen we nou eens ophouden over de barnfinds?

Alle columns / Jay Leno / 6 juni 2016

Kunnen we nou eens ophouden over de barnfinds? Ik twijfel er totaal niet aan dat er nog auto’s in schuren staan, maar het begint nu waanzin te worden. Ik ben op onderzoek uit gegaan en de meeste boeren verdienen rond de 38.000 euro per jaar. Hoe al die boeren het voor elkaar krijgen de meest bijzonder Maserati’s en Ferrari’s  GTO in hun half ingestorte schuurtjes te krijgen is mij een raadsel.

In mijn tijd noemden we zulke auto’s geen schuurvondsten. Toen ik op de middelbare school zat, ging het gerucht dat ergens een big-block Corvette te koop was. Er was een kerel in omgekomen en de kilometerstand zou zeer laag zijn. Er zat een vervelend luchtje aan de Corvette en de familie wilde er voor weinig van af, 500 euro of zo.

Met dat verhaal hebben we een keer wat kattenkwaad uitgehaald. We plaatsten een advertentie in een krant voor een ’66 Corvette big-block met vierbak, er was iemand in omgekomen, de lucht wilde van geen wijken weten en we wilden ervan af, voor welke prijs dan ook. We zetten het telefoonnummer van ons schoolhoofd erbij. Hij werd platgebeld en daar deden wij natuurlijk vrolijk aan mee. Hij moest keer op keer boos hetzelfde zeggen. “Ik heb geen big-block Corvette! Bel me niet meer!”

Nog zo’n verhaal gaat over een goedkope Porsche van 90 euro. Een kerel zag een advertentie in de krant, van een recente Porsche, voor maar 90 piek. Hij dacht dat het een fout was, maar belde toch. Het bleek echt waar te zijn. Hij sprak af voor een bezichtiging en stond oog in oog met een drie- of vier jaar oude  911, in perfecte conditie. Hij sloot de koop en vroeg de vrouw waarom ze hem verkocht voor 90 euro. Ze vertelde hem dat haar man ervandoor was gegaan met zijn secretaresse en dat hij haar de opdracht had gegeven de 911 te verkopen en het geld aan hem over te maken. En dat heeft ze gedaan….

Om de een of andere reden denken mensen dat ik de motorfiets van Elvis heb gekocht. Dat verhaal is me ooit verteld door een van de politiechefs hier. Ik zou hem op de kop getikt hebben tijdens een garage sale in Tennessee. Waarom zou ik helemaal naar Tennessee gegaan zijn om wat spullen bij een garage sale te kopen? Geen idee! Maar er zou dus een Harley hebben gestaan met platte banden. Nadat ik de nummers had gecheckt zou ik de boer (alweer een boer) een miljoen voor de Harley hebben geboden. Nadat de koop rond was, zou ik hem het chassisnummer hebben laten zien: EP1. Dat zou voor Elvis Presley 1 hebben gestaan. Toevallig zet Harley-Davidson nooit de naam van de eigenaar in het chassisnummer. Nadat ik de Harley had gekocht, zou ik de zitting hebben opgetild en de boer het gouden plaatje hebben laten zien dat er onder zat. Met de tekst ‘Voor Elvis. Liefs Priscilla, Fijne verjaardag’.

Mensen zeggen me altijd tegen me “Oh, je hebt de motorfiets van Elvis” en dan zeg ik altijd “Nee, dat is niet zo”, maar toch luisteren ze niet. Ik laat alles dat ik heb op mijn website zien, waarom zou ik die Harley van Elvis verborgen houden?  Toch blijven mensen tot op de dag van vandaag denken dat ik die motorfiets ergens heb….

Toch blijven mensen tot op de dag van vandaag denken dat ik de motorfiets van Elvis ergens heb….

Er zijn trucjes om verborgen auto’s te vinden. Kleine dorpjes met een benzinepomp in de oude stijl, zijn de plekken waar je moet zijn. Vraag of er oudere klanten zijn met interessante auto’s die ze een tijd niet gezien hebben. Wellicht vertellen ze je waar je moet zoeken. “Ja, ik ken een gast met een wat-het-ook-mag-zijn uit 1962, en die heb ik de afgelopen zes jaar niet meer gezien, maar hij woonde daar-en-daar….”. Dit is de ideale methode om slapende schoonheden te vinden. Soms staan ze zelfs open en bloot voor je neus, als je geluk hebt. Zo vond ik eens een keer een Duesenberg in een garage in New York, hij had daar de afgelopen 50 of 60 jaar gestaan, voor het oog van de wereld. Hij was door en door rot en zag er zo slecht uit dat niemand ooit de moeite had genomen om te kijken wat het nu eigenlijk was.

Als je naar een specifieke auto zoekt, zul je niet snel slagen. Maar als je een brede blik houdt, ga je zeker iets tegenkomen dat je misschien totaal niet verwacht had. Ik had nooit gedacht dat ik ooit een Daimler Dart zou kopen. Op een dag vond ik hem, gewoon buiten naast een huis,  in een deftige buurt van New York. Hij stond daar al 30 jaar, maar de polyester carrosserie was nog zo goed dat ik hem meegenomen en heb opgeknapt.

Niet lang geleden deed ik nog een barnfind, alhoewel: de auto stond bij een appartement. Het was een Porsche 911T van 1971,van de eerste eigenaar, eind jaren ’90 was hij opgeslagen in de ondergrondse garage die bij het appartement in Beverly Hills hoorde. De Porsche was van de moeder van de kerel die me te woord stond en hij vertelde me dat hij er al 20 jaar zo bij stond met vier platte banden. De sleutels waren kwijt, niemand gaf er wat om. Ik heb hem meteen gekocht en een sleutel laten maken. Nu wordt hij gerestaureerd.

Er zijn inmiddels schuurvondsten van de tweede generatie, denk ik. Auto’s die zijn gevonden in de jaren ’60 en ergens zijn heen gebracht om te worden gerestaureerd. Maar die restauratie is er nooit gekomen, en nu worden ze opnieuw gevonden. Ik heb zelf een White stoomauto uit 1907 die perfect gerestaureerd is in 1950 en diverse prijzen heeft gewonnen. Daarna is hij in een garage gezet en daar 60 jaar lang blijven staan – waar hij in verval raakte. Toen we hem uit zijn ellende verlosten, zag hij eruit alsof hij nooit gerestaureerd was.

Jay Leno previews McLaren's 'P11' at McLaren Technology Centre and Dunsfold test Track

Jay Leno
Komiek en talkshowpresentator Jay Leno is een van de bekendste entertainers in de Verenigde Staten. Hij is ook een eersteklas autoliefhebber met een enorme collectie auto’s en motoren (zie www.jaylenosgarage.com). Zijn column is opgeschreven door Jeremy Hart.


Print Friendly




redactie Octane
Octane is een licentie van de gelijknamige Britse titel, maar streeft naar zo veel mogelijk eigen inhoud, met Nederlandse en Belgische liefhebbers en hun auto’s in de hoofdrol. Van de redactie maken deel uit Wil van Lierop (eindredactie), Carl de Vaal (art-director) en Ton Roks (hoofdredacteur). Geregelde freelance bijdragen worden geleverd door Mattijs Diepraam, Perry Snijders, Dennis Drenthe en Jeroen Bruintjes. Freelance fotografen zijn Luuk van Kaathoven, Louis Blom en Piet Mulder.




Vorig bericht

Het unieke van het merk Minerva

Volgend bericht

Het verbaasde me dat James Bond zo’n slechte chauffeur was





0 Reacties


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


Uitgelicht

Het unieke van het merk Minerva

Een polshorloge van 1940 dat een schitterend voorbeeld is van een ambachtelijk gebouwd chronograaf uurwerk. Het verzamelen...

1 June 2016

Webdevelopment