Laatste nieuws

Met moedig veel nieuwe technologie

Nieuwe auto's / 4 oktober 2014

Q50-20t_17

De historische betekenis van deze Infiniti Q50 2.0 Turbo? Het is de eerste auto met volledig elektrische besturing.

De Q50 heeft geen mechanische stuurinrichting, die elektrisch bekrachtigd is. Neen, de voorwielen worden door zogenaamde actuatoren volledig elektrisch heen en weer bewogen en drie computers rekenen voortdurend uit welke kant ze op moeten wenden – en ook hoe ver. Foutjes mogen daarbij niet gemaakt worden, daarom controleren twee van de drie rekeneenheden permanent het werk van de hoofdcomputer.
De Q50 heeft nog steeds een normale (nood)stuurkolom, maar die is er alleen omdat de wetgevers dat verlangen.

Wat Infiniti betreft, had dat kostenverhogende relikwie van voorbije dagen volledig achterwege mogen blijven. Weet dat, als je met de Q50 rijdt, er geen enkele mechanische verbinding tussen de voorwielen en het stuurwiel is. Het contact wordt puur elektrisch onderhouden. Maar zodra, om wat voor reden dan ook, de spanning wegvalt, wordt er een elektronische koppeling geactiveerd, en rijd je met de mechanische noodstuurkolom. Het systeem werkt zo dat de bewuste koppeling elektrisch permanent open wordt gehouden, maar zodra er geen spanning meer opstaat, brengt hij een verbinding tot stand.

Q50-20t_18
Q50 20t_17


Infiniti wil zichzelf te midden van het geweld van Mercedes en BMW profileren als een fabrikant die een XL dosis innovatieve technologie in zijn auto’s stopt, dat is dan ook de hoofdreden achter de keuze voor de elektrische stuurinrichting. Voordelen zijn er zeker: de Q50 stuurt razendsnel in en de overbrenging is variabel, zodat je altijd slechts geringe armbewegingen hoeft te maken.
De moeilijkheid van vol-elektrische besturing is dat er geen ‘natuurlijk’ mechanisch stuurgevoel is, dat moet je creëren en dat doet Infiniti met een speciale elektromotor in de stuurkolom. De makers van computerspellen hebben al lange tijd ervaring in het op dergelijke wijze nabootsen van een natuurlijk stuurgevoel, op de vraag of Infiniti hen geconsulteerd heeft, heb ik geen antwoord gehad.

Tijdens de proefrit met de Infiniti Q50 bleek dat de vol-elektrische besturing nog in de adolescentenschoenen staat. Het minder moeilijke gedeelte heeft Infiniti goed onder de knie: de snelheid van sturen, de precisie en de geringheid van de inspanning staan op hoog niveau, maar de terugkoppeling naar de bestuurder vraagt om verdere ontwikkeling. Het insturen voelt tamelijk onnatuurlijk aan, het is een beetje alsof je de auto telkens uit een geul stuurt, en midden in een bocht, als je wilt corrigeren, lijkt de installatie iets te ‘bevriezen’. Het lastigste deel, een volmaakt mechanisch stuurgevoel nabootsen, daarin heeft Infiniti nog een weg te gaan.
Dat is geen reden om de Q50 van de boodschappenlijst te halen, de besturing went snel, is bij normaal gebruik zeer acceptabel en zelfs geregeld plezierig, maar diegenen die de beter hydraulisch bekrachtigde of volledig onbekrachtigde inrichtingen nog in hun systeem hebben zitten, zullen er af en toe met weemoed aan terugdenken.

Q50-20t_08

Genoeg over de besturing, nu de auto zelf. Die is bedoeld als concurrent voor de Mercedes C-klasse en de BMW 3-Serie, maar hij is groter en daardoor ook zwaarder – en nog niet zo’n beetje ook, hij torst bijvoorbeeld om en nabij de 200 kilo meer met zich mee dan een Mercedes C 200, maar hij compenseert dat met 30 pk méér.
Deze 2.0T is zonder meer de aantrekkelijkste versie voor onze markt, met zijn nieuwe, lichte en direct ingespoten viercilinder turbo van 211 pk.  Vanaf zo’n 1500 toeren is hij royaal met zijn trekkracht, helemaal tot aan de rode streep en van turbolag is zo goed als geen sprake. De motor, die uit de magazijnen van Mercedes komt, is in het algemeen beschaafd stil, maar als je hem op zijn staart trapt, produceert hij een sportieve brom, waarvan het audiosysteem een deel versterkt om je oren te strelen.

De Q50 is volgestopt met noviteiten, zoals een rijstrook-assistentiesysteem dat met kleine beweginkjes in het stuur aangeeft dat je – als je geen richting hebt aangegeven – wellicht onbedoeld van rijstrook wisselt. Het systeem is zelfs in staat de auto volautomatisch tussen de witte strepen te houden. De meeste fabrikanten die het ook gebruiken, roepen de bestuurder onmiddellijk tot orde als de elektronica ‘merkt’ dat de stuurman niet meer stuurt. Infiniti doet dat echter niet, de Q50 kan tientallen kilometers lang op de snelweg rijden zonder dat het stuur wordt vastgehouden, waarbij je wel moet weten dat het alleen flauwe bochten aankan.
De Q50 heeft ook een systeem dat waarschuwt tegen botsingen door te weinig afstand houden en dit is door Infiniti zodanig afgesteld dat het onder een voorligger ‘doorkijkt’ en ook reageert als de auto daarvoor abrupt afremt.

De Q50 2.0T is zonder meer een comfortabele auto met koetswerkbewegingen die streng onder controle worden gehouden, waardoor je er strak mee kunt sturen – als je voldoende gewend bent aan en weet te compenseren voor de eigenaardigheidjes van de elektrische besturing. Het weggedrag van een BMW met een M-pakket of een Mercedes die door AMG is beademend, dat weet de Q50 2.0T niet helemaal te benaderen.

De zeventrapsautomaat is met flippers aan het stuur te bedienen en hij munt meer uit door zijdezacht schakelen dan door snelheid. Het interieur is heel volledig uitgerust, het ziet er prima en goed afgewerkt uit, en in het algemeen is de Q50 2.0T een aangename auto, die het echter niet gemakkelijk zal hebben te midden van de Duitse concurrentie. Om zich te onderscheiden zal het hij het vooral moeten hebben van de moedige hoeveelheid nieuwe technologie. De motor is een fijne krachtbron, maar krijgt door het gewicht van de Q50 niet de gelegenheid naar vol vermogen te schitteren.

INFINITY Q50 2.0T

MOTOR 1991 cm3 viercilinder met turbo, vermogen 211 pk bij 5500 min-1, koppel 350 Nm tussen 1250 en 3500 min-1

TRANSMISSIE achterwielaandrijving, zeventraps automaat

KOFFERRUIMTE 500 liter

TANKINHOUD 80 liter

GEWICHT 1678 kilo

0-100 KM/H 7,2 sec.

TOPSNELHEID 245 km/h

PRIJS NL € 38.900, B € 38.050


Print Friendly




redactie Octane
Octane is een licentie van de gelijknamige Britse titel, maar streeft naar zo veel mogelijk eigen inhoud, met Nederlandse en Belgische liefhebbers en hun auto’s in de hoofdrol. Van de redactie maken deel uit Wil van Lierop (eindredactie), Carl de Vaal (art-director) en Ton Roks (hoofdredacteur). Geregelde freelance bijdragen worden geleverd door Mattijs Diepraam, Perry Snijders, Dennis Drenthe en Jeroen Bruintjes. Freelance fotografen zijn Luuk van Kaathoven, Louis Blom en Piet Mulder.




Vorig bericht

Sporten met schone voeten

Volgend bericht

Een van Jaguars mooiste prestaties




Uitgelicht

Sporten met schone voeten

  Uit een onderzoek van de universiteit van Cardiff is voortgekomen dat een Morgan 4/4 gedurende zijn gehele levensloop...

4 October 2014

Webdevelopment