Laatste nieuws

Natürlich, Herr Roks

Ton Roks / 23 november 2015

Alfa Romeo Tipo 159 Alfetta (1)

Er zijn twee autofabrikanten die bijzonder actief en genereus zijn met hun klassieke erfgoed: Mercedes en Alfa Romeo. Dankzij dat heb ik in een aantal auto’s mogen rijden, waar je normaliter nooit in komt te zitten. Tenzij je miljardair bent en ze eenvoudigweg kunt kopen.

Mercedes is nu lang zo gemakkelijk niet meer met zijn erfstukken, maar in de jaren ’80 en ’90, onder de regering van opperstalmeester Max von Pein, kon er best wel wat. Ik heb toen in de W154 en W196 mogen sturen, op Hockenheim, twee zilverpijlen die tot de machtigste Grand Prix wagens aller tijden behoren. En toen ik geruime tijd daarna met bevende stem dorst te vragen of ik ook eens een keer een paar rondjes mocht met de Ulhenhaut Coupé, was het antwoord eenvoudig ‘natürlich, Herr Roks’.

Een paar weken later stond de 300 SLR klaar op Hockenheim. Die auto ging angstaanjagend hard en de monteur die hem voor me opwarmde, met mij ernaast, knalde met rond de 230 km/h over een van de rechte einden. Dat was eng, temeer daar er een flauwe knik in zat, en precies dáár, in de schaduw van de bomen, was de baan nog nat. Tien minuten later knalde de SLR wéér met 230 km/h door die flauwe bocht, deze keer met Roks aan het stuur. Het was weer eng. Hij klonk magistraal, die Mercedes, zo rauw en wild, alsof hij Hockenheim aan stukken wilde scheuren.

Daarna had ik genoeg moed om te vragen of ik een keer een 300 SL mocht lenen, om naar Lamborghini te rijden, het leek me ‘wel leuk’ om daar een rendez-vous met twee ‘vleugeldeuren’ te arrangeren. Dat kon, ik mocht er een komen ophalen in Stuttgart. Het is een van de mooiste reisverhalen van mijn leven geworden.

Verleden jaar belde Alfa Romeo, of ik tijdens het Festival of Speed met een klassieke Alfa de hillclimb wilde doen, op vrijdag. Nee, zei ik, mijn vrouw en ik vertrekken die dag naar Zuid-Frankrijk. “Maar Ton”, zei de man aan de andere kant van de lijn enigszins gekwetst, “je hebt niet eens gevraagd welke auto we daar voor je hebben”. Hij had gelijk, sorry, vertel maar op. “De Alfetta staat voor je klaar, de Tipo 159, de GP-auto van Fangio”. Die reis naar Frankrijk heb ik toen stante pede verzet.

Alfa Romeo Tipo 159 Alfetta (2)

Het was natuurlijk een enorme eer – en een gigantisch blijk van vertrouwen. Ze wisten bij Alfa Romeo dat ik al meer in GP-auto’s met de rem rechts had gereden, maar om nu te zeggen dat ik een gepokte en gemazelde routinier was, nou nee…. Ik heb dan ook even moeten slikken toen ik hoorde en zag wat een duivels geweld er in die 400 pk 1,5-liter achtercilinder met twee getrapte compressors zit. Het feit dat ik nog nooit eerder de Goodwood Hillclimb had gereden, droeg eveneens aan de spanning bij, om van de aanwezigheid van tienduizenden toeschouwers maar niet te spreken. Ik had een megastart met de Alfa, vette strepen op het asfalt, de motor pakte schitterend op, het schakelen ging goed, en ik remde op tijd voor die valse knik na de loopbrug. Je kunt eigenlijk pas echt hard gaan in het zicht van de finish en op het uitloopstuk daarna, dat is fijn kaarsrecht en heel erg lang. Vol gas dus. De Alfa ging als een ontketende hellehond, fantastisch.

Zelfs het wachten bij de start was speciaal. Ik zat daar in de Tipo 159 te transpireren en nerveus te wezen, toen ik plotseling een groen neusje naast me zag opduiken. Aha, een BRM V16. Goed gezelschap! Toen hoorde ik links naast me een bekend geluid. Een zilveren neus. Nog beter gezelschap. Een Mercedes W196, dezelfde waarin ik ooit over Hockenheim had mogen rijden. Stirling Moss zat erin. Ik zwaaide, hij stak een duim op en glimlachte. Ik wist meteen waarom: samen waren we even de twee meest gefortuneerde mensen op aarde.


Print Friendly




Ton Roks
Ton Roks werkte meer dan 25 jaar voor het blad Autovisie, waarvan een groot deel als hoofdredacteur. In november 2012 vervulde hij een lang gekoesterde wens, hij begon een eigen autoblad: Octane, met een hoofdrol voor de klassieke auto – en een gezonde belangstelling voor interessante nieuwe auto’s.




Vorig bericht

Een klinkende nieuwe entree

Volgend bericht

Jan Altena: 'Houd het simpel, dat is mijn devies'




Uitgelicht

Een klinkende nieuwe entree

Het was een speciale dag, precies 105 jaar na de oprichting van A.L.F.A., de autobouwer die later Alfa Romeo zou gaan...

23 November 2015

Webdevelopment