Laatste nieuws

Roadtrip Spanje met een Franse leeuw

Alle reportages / Reisverslagen / 17 juli 2017

De Franse leeuw heeft zich lang geleden indrukwekkend gemanifesteerd met de 205 GTI, om het nieuwe segment vervolgens heel lang te veronachtzamen. Sinds Peugeot Sport er zich mee bemoeit, is die tijd voorbij.

Spanje is een schitterend land om te rijden, niet alleen omdat de landschappen zo gevarieerd zijn, maar ook omdat je er heel uitdagende wegen kunt vinden – en de wegdekken veelal goed zijn. Bovendien zijn de Spanjaarden gastvrij, zijn het eten en de wijnen er goed en kun je er voor een redelijke prijs prima slapen. Om een lezersreis van Octane door Spanje – georganiseerd samen met Petrol & Wine, te begeleiden, hadden we een 308 GTI meegenomen. Hij was niet alleen een prima reisauto die ons snel door Frankrijk naar onze bestemmingen bracht, maar voelde zich ook uitstekend thuis in Spanje.

We reden het land binnen via binnen via de Col de Soulor, het voorportaal van de indrukwekkende Col d’Aubisque, het 1709 meter hoge eindpunt van een beroemde bergklim uit de Tour de France Automobile. De eerste dag sloegen we onze tenten op in Las Bárdenas Reales, een uitgestrekt natuurreservaat in Navarra, dat zo bar en wild is dat de Spanjaarden het een woestijn noemen. Het gebied kent veel bijzondere geologische formaties die zo uitheems aandoen dat ze geregeld als filmdecor worden gebruikt. Veel scènes van de bekende serie Game of Thrones zijn in Las Bárdenas Reales opgenomen. Er is zelfs een website waar de exacte locaties staan aangegeven.

De 308 GTI onderscheidt zich van de andere GTI’s doordat hij met ‘slechts’ 1,6-liter slagvolume aan de start komt, terwijl de concurrenten van Volkswagen, Ford, Honda, Renault en Mercedes een tweeliter voorin hebben. Zie die 1,6 als een onbedoelde knipoog naar de oude 205 GTI, die daar ook ooit zijn loopbaan mee begonnen is, echter zonder turbo. De 308 GTI is er in twee versies, beide met meer dan voldoende vermogen: een met 250 en een met 270 pk, welke laatste veruit de voorkeur heeft. Niet alleen vanwege die 20 pk méér, maar ook omdat de extra’s zo interessant zijn die je voor zijn drie mille hogere prijs krijgt. Een daarvan is een zelfsperrend differentieel van Torsen in de vooras – afkomstig uit de helaas wat ondergewaardeerde RCZ R – dat voor maximaal 37% op slot gaat bij sterk accelereren en voor 30% bij krachtig afremmen op de motor.

Tijdens deze reis kwamen we in de buurt van het Ascari Race Resort van Klaas Zwart, waar je geweldig kunt ‘boenderen’. Helaas is het dagtarief daar royaal over de 10.000 euro, dus het boeken van een dagdeel zat er niet in. Maar we hebben op de trajecten daarna veel méér rijplezier gehad dan op de racebaan van Klaas – en nog helemaal gratis ook.

In het dorpje Caltojar viel het op dat veel muren met Picasso’s versierd zijn. Meer dan vijftig van zijn werken zijn daar in de jaren ’80 op muren, gevels en hekken geschilderd door de 207 inwoners van Caltojar, voornamelijk kinderen. De werken van de ijverige dorpelingen vormen een eerbetoon aan de honderdste verjaardag van Pablo Picasso (1881-1973).

Een van de mooiste hotels onderweg was een parador, gevestigd in het kasteel dat als een adelaarsnest op een rotspunt ligt en het stadje Alarcón domineert. Het was alsof je een filmdecor binnenrijdt, zo mooi en oud zijn het plaatsje en zijn dertien eeuwen oude kasteel.

Mocht je op zoek zijn naar een spannend investeringsobject sla dan niet op de N-111 linksaf naar Alarcón, maar rijd eerst een kilometer of twee door, totdat je rechts het verlaten Hotel Claridge ziet. Het is een opmerkelijk staaltje moderne Spaanse architectuur en behoort tot de meest iconische gebouwen van de provincie Castilla la Mancha. Het hotel zou in 1969 zijn gebouwd en zijn verlaten zijn na de komst van de nabijgelegen snelweg A3, waardoor de N-111 zijn functie als belangrijke verkeersader verloor. Het zou al tientallen jaren te koop staan en nog in opmerkelijk goede staat zijn.

Tijd voor wat meer over de techniek van onze Peugeot. De wielophangingen van de GTi zijn deels van aluminium, uiteraard om het onafgeveerde gewicht zo laag mogelijk te houden. Hij wordt geleverd met fraai 19-inch lichtmetaal met kleverige, 235 millimeter brede Michelin’s Super Sport erom. Het zijn vrij ‘open’ wielen, maar dat kan de 308 goed hebben, want er gaan kloeke remschijven achter schuil. Dat ziet er niet alleen erg goed uit, ze remmen ook meer dan uitstekend. De installatie is van Alcon en de voorste schijven hebben een diameter van 380 millimeter en worden in toom gehouden door klauwen met vier zuigers. Met de stopafstand is dan ook helemaal niks mis, de klauwen happen gretig in de schijven, en de 308 GTi schudt heel effectief snelheid af, zonder veel te duiken en blijft daarbij zeker en strak sturen.

Peugeot Sport heeft de voorwielen een negatief camber van 1,67 graden gegeven (bij standaard 308’s is dit 0,6) om een de grip in bochten en de agiliteit bij het insturen te verhogen. Gewerkt heeft dat zeker, de 308 GTI heeft een tamelijk agressief instuurgedrag, en hij kan zich dat veroorloven: hij heeft enorm veel grip bij het insturen, en nodigt uit tot steeds hogere entreesnelheden. De besturing geeft niet al te veel informatie door over het gripniveau van de Michelin’s terwijl je hen tot het uiterste tergt, maar hij maakt dat enigszins goed door een mooie mate van precisie.

De 308 GTI schenkt zo veel fiducie dat je al gauw ook met de exit-snelheid gaat experimenteren, dat wil zeggen, steeds vroeger veel tot vol gas gaat geven bij het uitaccelereren van een bocht. Het is kicken hoeveel de Peugeot zich daarbij laat welgevallen, hij slaat zijn klauwen als een leeuw in het asfalt en laat niet meer los. De koppelopbouw van de turbomachine grenst aan het furieuze, zo hard komt de 308 de hoeken uit sprinten, je daarbij verplichtend tot iets verder insturen, want door al dat aandrijfmoment op de voorwielen ‘drijft’ hij een beetje naar de buitenkant van de bocht. Je moet oppassen op nat wegdek, want als je het te bont maakt met het gas, spinnen beide voorwielen door – daar kan het sper niets aan veranderen  – en glijd je ondersturend rechtdoor. Je kunt zijn wildheid vergroten door standje Sport in te schakelen, maar daarin vond ik hem eigenlijk voornamelijk hyper worden. Door de snellere gasrespons geeft hij vooral de suggestie van meer sportiviteit, zijn effectiviteit als snelheidsinstrument wordt er niet of nauwelijks door verhoogd: in de normale stand ga er net zo hard mee, en op een meer plezierige wijze bovendien.

Een van de hoogtepunten van de reis is een van de bekendste natuurgebieden van Spanje, de Sierra Nevada, gelegen in het beeldschone Andalusië. Hier en daar maken we gebruik van een klein stukje snelweg, maar ook daar zijn de uitzichten verre van vervelend. Via Guadix bereiken we de poort van de Sierra Nevada, het stadje La Calahorra, dat bewaakt wordt door een ongenaakbaar uitziende burcht, die in de jaren 1509-1512 gebouwd is. Het is een grimmig gebouw, maar aan de binnenzijde is het onverwacht mooi en elegant. Het is helaas alleen op woensdagen geopend, maar een enkele keer wil de bewaker van de burcht zijn grote sleutel tevoorschijn halen, en de houten deur openen die de enige toegang tot de vesting vormt.

Na het passeren van La Calahorra klimt de weg snel naar de 1990 meter Puerto de la Ragua, de pas die de poort tot de Sierra Nevada vormt. De weg is goed geasfalteerd, maar in het begin is hij zeer smal en niet van vangrails voorzien. Het is zaak daar voorzichtig te rijden, al je met een wiel naast het asfalt komt, zit je meteen met je wielophanging aan de grond. Dat lastige stukje duurt niet lang en het is, als je kalm in II of III rijdt, zonder grote risico’s af te leggen. De rest van de wegen is uitstekend en de uitzichten zijn fabelachtig mooi. Je hebt af en toe het idee dat je niet door het raampje van een auto naar buiten kijkt, maar door dat van een vliegtuig. Ook als we afdalen, blijft het mooi, de weg langs en over de voet van de Sierra is schitterend. Als we uiteindelijk weer naar het noorden rijden, hebben we duizenden kilometers met de Peugeot achter de rug en zijn hem zeer gaan waarderen.

De 308 GTI heeft met bijvoorbeeld de Golf GTI gemeen dat hij de kunst verstaat zich ook als normaal vervoermiddel te gedragen. Hij hijgt niet in je nek, en vering en demping zijn voor een GTI uitstekend afgestemd, zonder dat hij het vermogen tot aangenaam comfort heeft verloren. Hij is bovendien stil, heeft prima stoelen, biedt voldoende raffinement en chic-heid om zijn prijs van 40 mille acceptabel te maken, en hij ziet er voldoende incognito uit om je in het dagelijkse verkeer niet onmiddellijk als latente hooligan neer te zetten. Vaardige spotters herkennen hem natuurlijk onmiddellijk aan de achterbumper met zijn stevige uitlaatpijpen, waaruit overigens een vrij beleefde brom komt.

De handbak schakelt fijn, al zouden de slagen wat korter en het gevoel wat preciezer mogen zijn, de pookknop ligt lekker in de hand, evenals het vrij kleine stuurwiel, dat met een rood stripje versierd is om je helpen onthouden waar de rechtuitstand is. Bij achterwielaangedreven driftkanonnen kan dat handig zijn, maar bij de 308 GTI is het meer decoratie dan noodzaak, te meer omdat het geen auto is die gemakkelijk in overstuur te brengen is, al wil de achterhand wel een impuls naar buiten geven en/of een beetje uitwaaieren als je de limiet opzoekt.De viercilinder is geen volbloed sportmotor, meer een explosieve krachtfabriek, die ook bereid is zich als relaxte toermotor te laten gebruiken. Hij heeft vanaf 2000 toeren al veel kracht, excelleert in het middengebied, en laat zich indien nodig gewillig helemaal tot aan het rood doorjagen, waar hij de meeste power heeft – maar vroeg opschakelen en je steeds weer door die altijd parate vloedgolf Nm’s laten meenemen is bijna net zo effectief. Het is even wennen aan de toerenteller, die om onduidelijke redenen tegen de klok in beweegt.

Als geheel is de 308 GTI een harmonieuze auto, die je een mooie balans tussen snelheid en comfort aanbiedt. Hij is daarin iets anders – volwassener, zo u wilt – dan zijn kleinere broer, de 208 GTI, die ook met veel succes door de tovenaars van Peugeot onder handen is genomen, en waarbij het accent meer op sportiviteit ligt. Wegligging en weggedrag zijn van hoog niveau – hij heeft niet zo’n uitzonderlijk beweeglijk chassis als bijvoorbeeld een Mégane RS, waartegen hij het op een circuit vrijwel zeker zou afleggen, maar hij laat zich wel uitermate vertrouwenwekkend en zelfverzekerd over het openbare asfalt jagen. Bij een cross country duel op bochtige en pokdalige wegen staat de 308 GTI uitstekend zijn mannetje, en kan hij zich daar met elke andere GTI meten, geholpen door zijn imponerende vermogen razendsnelle sprintjes te trekken.

Met de 308 GTI speelt Peugeot eindelijk weer een overtuigende rol in de arena van de hete hatchbacks, zelfs in de voorhoede: hij raakt precies de juiste snaar waar het gaat om sportiviteit en alledaagse bruikbaarheid.

PEUGEOT 308 GTI THP 270
MOTOR viercilinder met turbo, 1598 cm3
VERMOGEN 272 pk bij 6000 min-1
KOPPEL 330 Nm bij 1900 min-1
TRANSMISSIE zestraps handbak, voorwielaandrijving, zelfsperrend differentieel (Torsen)
REMMEN bekrachtigd, schijven rondom, voor 380 mm (geventileerd), achter 268 mm
BANDEN 235/35/19
AFMETINGEN LxBxH 4253x1804x1457 mm, wielbasis 2620 mm, tankinhoud 53 liter, gewicht 1395 kg
TOPSNELHEID 250 km/h
0- 100 KM/H 6,0 sec.

TEST & FOTO’s Ton Roks


Print Friendly, PDF & Email




Ton Roks

Ton Roks werkte meer dan 25 jaar voor het blad Autovisie, waarvan een groot deel als hoofdredacteur. In november 2012 vervulde hij een lang gekoesterde wens, hij begon een eigen autoblad: Octane, met een hoofdrol voor de klassieke auto – en een gezonde belangstelling voor interessante nieuwe auto’s.





Vorig bericht

Toer door Ierland met ‘n coole retro-Brit

Volgend bericht

Autonoom wachten totdat je een ons weegt




Uitgelicht

Toer door Ierland met ‘n coole retro-Brit

Voor onze Tour of Ireland hebben we de Mini Cooper S Countryman meegenomen als rap werkpaard. Ierland is een schitterend...

17 July 2017

Webdevelopment