Laatste nieuws

Alfa Romeo Giulia 2.9 V6 Quadrifoglio

Alle nieuwsberichten / Alle reportages / Nieuwe auto's / 30 mei 2016

_89Y5872

De liefhebbers kunnen gerust zijn: de comeback van Alfa Romeo is overtuigend – op alle fronten. De 510 pk Quadrifoglio is een schitterende machine en ook de nieuwe 2.0 Turbo en de drie 2,2-liter diesels verdedigen de eer van het merk met verve.

Alfa Romeo heeft alles uit de kast gehaald om van de nieuwe Giulia een succes te maken: het project is in handen gegeven van Philippe Krief, de van Ferrari afkomstige ingenieur die voor de superbe 458 Italia verantwoordelijk was. In april 2013 kreeg Krief het startsein en mocht hij zich met een topteam terugtrekken om vanaf een blanco vel papier een nieuwe Giulia te ontwikkelen – zonder compromissen, zonder gedwongen gebruik van een Fiat platform.

Voor een overtuigende herrijzenis van Alfa Romeo was achterwielaandrijving een must – zeker als je dingt naar de gunsten van enthousiaste stuurlieden. Krief en zijn mannen hebben een totaal nieuw platform ontworpen, met state-of-the-art wielophangingen, van aluminium uiteraard, en met topklasse rijeigenschappen als hoogste prioriteit.

Het platform van de nieuwe Giulia is superstijf en is deels van extra sterk staal en aluminium. Een deel van het schutbord en de transmissietunnel zijn van silent steel, een extra dempende sandwich van twee lagen staal met een flinterdunne rubberfilm ertussen.

Alfa Romeo Giulia 2.9 V6 QF (84)

We stappen in de 2.9 V6 Quadrifoglio, waarvan we de naam gemakshalve inkorten tot QV voor Quadrifoglio Verde. Brute kracht, een uitgewogen balans en grote beheersbaarheid, dat waren de belangrijkste doelstellingen. Alfa’s storm trooper staat klaar op Balocco, de testfaciliteit van het concern tussen Turijn en Milaan. Het is een imponerende auto, die uitstraalt elk concurrent rauw te lusten en die je handen doet jeuken, maar die toch een zekere terughoudendheid bezit. De spoiler op de achtersteven is bescheiden en de splitter onder de voorbumper houdt zich meestentijds schuil. De kanjers van keramische remschijven achter de 19-inch wielen verraden echter zijn potentieel, samen met de Pirelli PZero’s, die achter zo breed zijn dat ze nauwelijks binnen de spatschermen vallen.

Alfa Romeo Giulia 2.9 V6 QF (60)

Onder de motorkap ligt een nieuw ontwikkelde V6, ‘geïnspireerd door en leunend op technologie van Ferrari’, met twee turbo’s, goed voor 510 pk en dik 600 Nm aan koppel. Hij is helemaal van aluminium, waardoor de QV in totaal maar 1524 kilo weegt, en ligt geheel achter de vooras, waardoor de nieuwe Alfa technisch gezien een auto met middenmotor is.

Met deze nieuwe V6 haalt de QV een top van 307 km/h en kan hij zichzelf in 3,9 seconden van 0 naar 100 km/h katapulteren.

Ironisch is dat Alfa’s vlaggenschip en passant ook nog zijn best doet een beetje zuinig met brandstof om te springen. Als je tussen pakweg 100 en 130 kruist op de snelweg, schakelt hij stilletjes drie van zijn zes cilinders uit, en als je een (rood) verkeerslicht nadert, zet hij al bij 3 km/h zijn motor uit. Hij is ook in staat tot ‘zeilen’, als je rustig op de snelweg rijdt en het gas loslaat, wordt de motor van de aandrijflijn ontkoppeld, waardoor de Alfa langer uitrolt en je minder snel gas hoeft te geven om je tempo vast te houden – ook dat levert een minimale besparing op.

Alfa Romeo Giulia 2.9 V6 QF (55)

Interessant is dat de achterwielen worden aangedreven middels een lichte en sterk koolstofvezel aandrijfas. De QV heeft bovendien een zelfsperrend differentieel dat aan elke zijde van een elektromagnetische koppeling is voorzien – voor torque vectoring. Zo kan het aandrijfkoppel per wiel afzonderlijk worden beïnvloed, waardoor de Giulia extra gewillig instuurt. De gewichtsverdeling van de QV is perfect 50/50%, wat mede bereikt is door het dak, de motorkap en de frames van de voorstoelen in koolstofvezel uit te voeren. De portieren zijn van aluminium.

Als je het gas dieper indrukt, krijgt de romige roffel van de V6 meteen een scherp en metalig randje. Hij klimt en daalt lekker snel in toeren, alsof het een puur atmosferische motor is. Tijdens het eerste verkenningsrondje wordt meteen duidelijk dat hij van onderuit meteen al een forse lading koppeling paraat heeft. Zo veel dat de achterwielen moeite hebben het op straat te brengen – hij slaat wellustig met zijn achterste als je snel accelereert.

Alfa Romeo Giulia 2.9 V6 QF (76)

Wat je vooral verrast, is de prachtige balans in de auto, hij stuur heel mooi precies en gewillig in, laat zich heel trefzeker plaatsen, er is niet of nauwelijks onderstuur en hij is tot op zeer grote hoogte neutraal. De (optionele) keramische remmen zijn ronduit indrukwekkend, waardoor je het prestatiepotentieel van de QV al snel optimaal durft te benutten. Ze vragen stevige pedaaldruk, maar zijn uitstekend te doseren en de enorme klauwen grijpen de schijven net zo enthousiast als een uitgehongerde Italiaan een pizza.

Alfa Romeo Giulia 2.9 V6 QF (58)

Je zit naar je zin in de QV. Het stuurwiel is precies de goede maat en je merkt dat de ontwikkelingschef een historie bij Ferrari heeft. Zo zitten de startknop op het stuur en zijn de metalen schakelaarflippers fijn groot en voelen mooi ‘mechanisch’ aan, net zoals bij een …. Ferrari. Je handen zullen er overigens niet snel naar hoeven te zoeken want de besturing van de Giulia’s is supersnel: je hoeft maar 12 graden te draaien om één graad verdraaiing van de voorwielen te bewerkstelligen.

De eerste indruk is dat de stuurbekrachtiging iets te sterk is, maar dat went snel en bovendien laadt hij fijn op als je Dynamic (D) of Race (R) hebt geselecteerd. Dat doe je met een draaiknop op de middenconsole, waarop je ook Normal (N) en Advance Efficiency (A) vindt. Dat laatste is in de zuinige stand waarin de QV geregeld drie van zijn zes cilinders deactiveert.

Alfa Romeo Giulia 2.9 V6 QF (42)

De twinturbo V6 is een echte volbloed, met een karakter dat min of meer vergelijkbaar is met dat van de V8 van de Ferrari 488 GTB, op dezelfde wijze ontbreekt het hem aan een turbogat en is zijn de koppelkromme niet vlak als een polderlandschap. De V6 is op zijn allerbest boven de 4000 toeren – daar versnelt hij zo ontaard rap dat je veel eerder moet opschakelen dan verwacht, zeker met de achttraps transmissie. Het geluid is hartverwarmend vol, maar bovenin wordt het rauwer en agressiever. Het repertoire van de QV – met allerlei plezierige plofjes tijdens het schakelen – doet zeker niet onder voor dat van de BMW M3/M4, maar in de Mercedes AMG C63 moet hij zijn meerdere erkennen. Niet als het om snelheid gaat overigens, de Alfa levert een tikje minder branie dan zijn Duitse tegenspelers, maar geeft daar meer real world speed voor terug. De QV is onbegrensd en heeft daardoor een top van meer dan 300 km/h, waarmee hij zijn Duitse concurrenten ver achter zich laat. Met zijn acceleratie van 0 naar 100 is hen eveneens de baas, en op de Nürburgring heeft hij beide heren met een spectaculair snelle rondetijd van 7 min en 39 seconden naar de coulissen verwezen.

Alfa Romeo Giulia 2.9 V6 QF (62)

In de stand Dynamic is de Giulia QV vooral een snelle en ook veilige auto: de elektronica helpt je dan zo snel mogelijke tijden te realiseren, echter zonder de handen van toekijkers of meerijders op elkaar te krijgen: acrobatiek en bandenrook zijn niet toegestaan. Dat de tractie- en stabiliteitssysteem geen enkele vorm van ‘spelen’ permitteren is een merkwaardige keuze, andere fabrikanten van sportieve automobielen bieden dikwijls wel een ‘sport’-stand aan waarin licht driftwerk mogelijk is, met behoud van het elektronische vangnet.

Wie dwars wil gaan met de Quadrifoglio moet R selecteren, dan staat alles uit, en dan is het meteen alsof je kooi van een tijger hebt opengezet, zo extreem verandert de Giulia van karakter. De reacties op het gaspedaal worden dan wild tot woest, echter zonder dat het ten koste gaat van de beheersbaarheid. Het chassis is namelijk prachtig uitgebalanceerd, waardoor je geweldig gemakkelijk met de QV kunt driften. Met de razendsnelle besturing is het nauwelijks een kunst hem op te vangen, en geholpen door torque vectoring en het minzame karakter van de PZero Corsa’s is hij vrij vroeg in een mooie drift te brengen – en die kun je hele bochten lang vast houden, als je Pirelli graag sponsort.

Alfa Romeo Giulia 2.9 V6 QF (61)

We mochten de Giulia QV helaas alleen op het testcircuit rijden, dus er resteren nog vragen over het gedrag op de openbare weg, maar het heeft er alle schijn van dat hij daar een aangename kompaan is: vering en de actieve demping zijn zeker niet overmatig hard. Net zoals bij Ferrari en ook Porsche heb je een knop aan boord waarmee je voor een zachtere demping kunnen kiezen in D en R. Fijn op slechte wegen, en ook in de regen, want dan voel je beter waar de grenzen liggen.

Balocco kent lange rechte stukken en snelle bochten, waar we hoge snelheden haalden – ondanks de chicanes. De QV bleef dik boven de 200 heel zeker en stabiel, een gevolg van de 30 tot 50 kilo downforce die hij met zijn spoiler en diffuser genereert. De Active Aero Splitter onder de neus blijft keurig op zijn plaats als de auto in rechte lijn hard rijdt, hij komt alleen naar beneden in lange, snelle bochten om de voortrein extra stabiliteit te geven. Dat werkt fantastisch en geeft je extra vertrouwen in de grip van de voortrein.

Alfa Romeo Giulia 2.9 V6 QF (97)

Splitter in ‘actieve’ stand

Splitter in ‘rust’

De QV is er zowel met een handgeschakelde zesbak of een achttraps automaat van ZF. De handbak heeft een stevige pook en vraagt een doortastende hand en het lijkt me daarom  vrijwel zeker dat het geweldig korte sprintje van 0 naar 100 met de automaat is gerealiseerd.

Normaliter zijn we geneigd de versies met pook te prefereren, met in het geval van deze Giulia is de ZF-automaat toch echt de auto die je moet hebben. Allereerst omdat hij zo goed geprogrammeerd is, ten tweede omdat hij heel mooi naadloos op- en terugschakelt, ten derde omdat je de handen aan het stuur kunt houden als je in Race aan het sporten bent en last but not least omdat je met die acht verzetten de V6 veel beter in het toerenbereik kunt houden waarin hij maximum power levert en goed op de motor remt. De Quadrifoglio met de flippertransmissie is gewoon de betere – en snellere – auto.

Alfa Romeo Giulia 2.9 V6 QF (22)

En dan de praktische zaken: hij biedt veel hoofdruimte binnen, achterin zit je ook goed, de bagageruimte is ruim voldoende en hij heeft alle nieuwerwetse elektronica aan boord die de concurrentie ook biedt. Niets lijkt de conclusie in de weg te staan dat eindelijk hetgeen gebeurd is waarop we zo lang gewacht hebben: Alfa Romeo is terug. De Giulia 2.9 V6 is een heel overtuigende auto en ook de 2.0 Turbo en 2.2 Diesel zijn dat. Er zijn geen eigenschappen die met teksten als ‘dat is karakter’ of ‘je moet er een liefhebber voor zijn’ vergoelijkt hoeven te worden, wat vroeger wel het geval was.

We kijken uit naar een uitgebreidere kennismaking, maar de eerste indruk is dat de Giulia een uitstekende auto is, die je hart verovert, zoals het een echte Alfa Romeo betaamt. De afwerking van het interieur was nimmer een sterk punt bij Alfa’s, maar die is nu prima. Het is niet de nieuwe maatstaf in zijn klasse, maar het is zeker van het niveau van een BMW 3-Serie – en bovendien met meer flair ingericht.

De prijs van de Quadrifoglio is 107.950 euro, zonder meer competitief ten opzichte van zijn tegenstrevers. Je krijgt daarvoor een supersportsedan die technisch topklasse is: licht, perfect uitgelanceerd, uitermate dynamisch en een stuk sneller dan de competitie, niet alleen in rechte lijn, maar ook op een bochtig parkoers, waarvan de rondetijd op in de ‘Groene Hel’ het bewijs is. Alfa Romeo is terug, bravo!

TEKST TON ROKS

Alfa Romeo Giulia 2.9 V6 QF (74)

ALFA ROMEO GIULIA 2.9 V6 QUADRIFOGLIO
MOTOR V6, blokhoek 90 graden, twee turbo’s, 2891 cm3, boring x slag 86,5 x 82,0 mm, compressie 9,3:1
VERMOGEN 510 pk bij 6500 min-1
KOPPEL 600 Nm bij 2500 min-1
TRANSMISSIE zestraps handbak of achttraps ZF automaat, achterwielwielaandrijving, zelfsperrend differentieel en torque vectoring
REMMEN bekrachtigd, geventileerde schijven rondom (keramisch optioneel), voor 360 mm, achter 350 mm
BANDEN 245/35/19 voor en 285/30/19 achter
AFMETINGEN LxBxH 4639x1873x1426 mm, wielbasis 2820 mm, tankinhoud 58 liter, gewicht 1580 kg
TOPSNELHEID 307 km/h
0- 100 KM/H 3,9  sec. (met achttraps ZF automaat)


Print Friendly




redactie Octane
Octane is een licentie van de gelijknamige Britse titel, maar streeft naar zo veel mogelijk eigen inhoud, met Nederlandse en Belgische liefhebbers en hun auto’s in de hoofdrol. Van de redactie maken deel uit Wil van Lierop (eindredactie), Carl de Vaal (art-director) en Ton Roks (hoofdredacteur). Geregelde freelance bijdragen worden geleverd door Mattijs Diepraam, Perry Snijders, Dennis Drenthe en Jeroen Bruintjes. Freelance fotografen zijn Luuk van Kaathoven, Louis Blom en Piet Mulder.




Vorig bericht

Roadtrip Mini Cooper S Clubman

Volgend bericht

Alfa Romeo Giulia 2.0T & 2.2D




Uitgelicht

Roadtrip Mini Cooper S Clubman

Een superfeest, de weg is een mengeling van een achtbaan, de Nürburgring en Spa-Francorchamps. Verslag van Octane’s...

28 May 2016

Webdevelopment