Laatste nieuws

Wim Prins: ‘We raken alle mooie auto’s kwijt in Nederland’ 

Interviews / 16 juli 2015

Wim Prins (13)

Wim Prins is van origine dealer van Alfa Romeo, maar heeft inmiddels een pracht van een bedrijf opgebouwd met vijf labels, van exclusief tot en met klassiek. Het gaat hem aan het hart dat veel mooie auto’s naar het buitenland verdwijnen.

Wim Prins (49) heeft pas een feestje achter de rug, zijn bedrijf bestaat 25 jaar, en dat heeft hij met zijn personeel en klanten gevierd. “Ik heb een mooi team”, zegt Prins, “met heel goede mensen. Enkele zijn al 25 jaar bij me en die hebben zoveel kennis en ervaring dat het heel goed van pas komt bij het sleutelen aan de klassiekers”.

Wim Prins, die door zijn personeel gekscherend ‘de prins’ wordt genoemd, heeft niet één, maar twee feestjes mogen vieren. Vlakbij zijn bedrijf in Nunspeet heeft hij namelijk een speciale hal geopend, waar hij een groot deel van zijn klassiekeraanbod laat zien – en onderhouden en repareren, want er is een werkplaats aan vast gebouwd.

Alfa Romeo speelt een sleutelrol in zijn leven. “Ik ben altijd al gek op Giulia’s, Junior’s en Alfetta’s geweest en ben dat nog steeds. Ik vind het zulke mooie auto’s. Ik heb hier een paar Bertone’s staan, daar kan ik zo moeilijk afscheid van nemen. Ik heb er een van de eerste eigenaar, een origineel Nederlandse auto, met weinig kilometers. Die ga ik niet in de klassiekerhal zetten, die houd ik mooi zelf”.

Hij kijkt even zijn showroom in, laat zijn ogen over de Abarth’s, Ferrari’s en Aston Martins gaan en zegt dat het lastig kan zijn een autoliefhebber te zijn. “Weet je, soms is het een handicap, een valkuil. Dan komt er iemand langs met een mooie auto, die wil hij inruilen, en dan wil ik die auto perse hebben, koste wat het kost. Dan maak je niet de beste deal. Als ik een collectie koop, moet ik soms heel erg mijn best doen om niet te enthousiast te zijn – als er een auto bij zit die ik héél graag wil hebben, is het  heel moeilijk om nuchter naar het totaal te kijken. Ik wil mooie auto’s te vaak hebben en houden, eigenlijk zou ik daartegen beschermd moeten worden.”

Wim Prins (4)

Wim Prins is ooit begonnen met het sleutelen aan Alfa’s in een schuurtje, hij kocht en verkocht ze, en van het een kwam het ander. Dat ander was een eigen autobedrijf met tankstation in Nunspeet. Dat ontwikkelde zich zodanig dat hij op een gegeven moment gebeld werd door Han Akersloot, namens de importeur van Alfa Romeo, of hij dealer wilde worden. Dat wilde Wim Prins eerst niet, maar later wel. Het beeldmerk van Alfa Romeo prijkt inmiddels al vele jaren lang fier op zijn bedrijf, al zijn de schappen een beetje leeg. “Het heeft me heel veel pijn gedaan het merk zo teloor te zien gaan. Het aanbod is nu te klein om er een bedrijf op draaiende te houden. Met de 4C heeft Alfa Romeo een goede stap gezet en ik hoop heel erg dat de nieuwe Giulia een kanjer van een auto is en een succes wordt. Hij kan de leaserijders terug brengen naar de Alfa-dealers, we hebben hen enorm nodig om de werkplaats renderend te houden.”

Wim Prins (1) Wim Prins (2) Wim Prins (10)

Dat het minder ging met Alfa Romeo, heeft er toe geleid dat Prins zijn bedrijf is gaan verbreden. “Zeven jaar geleden ben ik met PrinsEsclusivo begonnen, speciaal gericht op auto’s uit het topsegment, en drie jaar geleden heb ik daar PrinsClassics aan toegevoegd. Nu hebben we ook PrinsAbarth en ook PrinsXpert, van waaruit we auto’s van ‘vreemde’ merken verkopen, voornamelijk de niet-Italiaanse dus. In totaal hebben we nu vijf labels, en misschien komt er nog wel een zesde bij. Ik zit af en toe te broeden op AlfaClassics, een speciale afdeling voor klassieke Alfa Romeo’s. Dat is een merk met een verhaal, dat blijft, en ik heb mijn hart eraan verpand”, aldus Prins, die eraan toevoegt dat hij voldoende expertise in huis heeft om zich specialist in klassieke Alfa’s te mogen noemen. Die expertise zit niet alleen bij hemzelf, maar vooral bij de drie monteurs Mark, Henri en Anton die al vanaf het begin bij hem in dienst zijn.

 ‘Ik wil mooie auto’s te vaak hebben en houden, eigenlijk zou ik daartegen beschermd moeten worden’

We praten even over de nieuwe auto’s die hem boeien. “De Alfa 8C Competizione is fantastisch, en de Ferrari 599 GTO is echt waanzinnig”, aldus Prins, die onmiddellijk daarna zegt dat hij minstens zo veel van een mooie Giulia kan houden. “Een liefhebbersauto hoeft niet duur te zijn”.

Daarmee zijn terug bij de klassiekers, in de toekomst waarvan hij vertrouwen heeft. “Eerst bestond de markt vooral uit hobbyisten, maar nu is hij een stuk interessanter geworden door de komst van een nieuwe categorie van mensen, die auto’s ook als een stukje kunst zien. Ze willen niet alleen in een mooie klassieker rijden, maar kijken er ook naar zoals iemand naar een mooi beeld of schilderij kan kijken. Die categorie is best bereid goed voor een auto te betalen, als ze maar enigszins de zekerheid hebben dat hij niet minder waard wordt. Die groep geeft de klassiekerwereld een waardevolle nieuwe impuls”, vindt Wim Prins.

Wim Prins (10)

Hoe houdt hij zijn grote aanbod op orde? “We hebben geregeld klanten die een klassieker inruilen op een nieuwe. Soms komen ze met fabelachtige mooie auto’s. Ik heb hier een vrouw gehad die een prachtige, rode Giulietta Sprint inruilde, die jaren onder een kleedje in de garage had gestaan. Ik wist niet wat ik zag. Daarnaast heb ik een aantal jongens die in Italië voor me uitkijken naar interessante, recente Ferrari’s en Maserati’s. Ze zoeken ook naar klassiekers, daarvoor wachten ze niet op advertenties, maar gaan heel bewust bij mensen vragen of ze iemand weten die bijvoorbeeld een oude Testarossa of 308 heeft staan. Verder kunnen collecties heel interessant zijn, niet alleen door de auto’s die er deel van uitmaken, maar ook doordat een complete verzameling kopen veel minder tijdrovend is dan over heel Europa auto’s afzonderlijk in te kopen. Je moet wel heel goed opletten en de juiste contacten hebben, want veel collecties worden in stilte verkocht, mensen gaan lang niet altijd vanzelfsprekend naar een veilinghuis”, aldus Prins, die recentelijk nog een grote verzameling heeft verschalkt, waarin dertien Ferrari’s zitten, een aantal Jaguars en ook een prachtige zestiencilinder Cadillac, die echter vooral een vreemde in de bijt staat te zijn tussen het mooie Italiaanse ‘spul’.

Wim Prins (5)

Het doet hem soms pijn een klassieker te zien gaan. “Weet je”, zegt hij, “bijna 90% van alle klassiekers die we hier verkopen, gaat naar het buitenland. Dat vind ik soms zo jammer. Dan heb je bijvoorbeeld een originele, in Nederland nieuw verkochte Alfa GTV, en dan komt er iemand voor uit het buitenland. Soms bel ik in zo’n geval weleens een goede Nederlandse klant op en vertel hem dat zo’n Alfa naar het buitenland dreigt te gaan, en vraag hem of de auto iets voor hem is. Ik kan ze namelijk niet allemaal zelf houden, hoe graag ik het soms ook zou willen.”

Prins wil het interview graag afsluiten met een waarschuwing. “Er gaan zo veel mooie auto’s de grens over, daarmee moeten we echt oppassen. Zeg dat maar tegen de mensen, als we niet uitkijken zijn we hier binnen een paar jaar al onze mooie spullen kwijt”.

FOTO’s Luuk van Kaathoven

 


Print Friendly, PDF & Email




Ton Roks

Ton Roks werkte meer dan 25 jaar voor het blad Autovisie, waarvan een groot deel als hoofdredacteur. In november 2012 vervulde hij een lang gekoesterde wens, hij begon een eigen autoblad: Octane, met een hoofdrol voor de klassieke auto – en een gezonde belangstelling voor interessante nieuwe auto’s.





Vorig bericht

Mercedes-AMG C 63 S Estate, fijnste in tijden

Volgend bericht

Een nachtje ouderwets doorhalen...




Uitgelicht

Mercedes-AMG C 63 S Estate, fijnste in tijden

Wow, dat het ooit zo ver is mogen komen. Wat begonnen is met de Mercedes 190 E 2.3 -16, heeft geleid tot een parel van een sportsedan...

15 July 2015

Webdevelopment