Laatste nieuws

Winter Trial 2018: het venijn zat in de staart

Alle nieuwsberichten / Alle reportages / 26 maart 2018

De eerste dagen leek het erop dat de Winter Trial dit jaar een droog en zonnig plezierritje zou worden. Deelnemers hoopten op en smeekten om meer sneeuw. Maar toen dat er eenmaal was, bleken ze daar niet allemaal even zeker meer van, want het klassement ging danig op de schop.

Men wenste sneeuw en werd op zijn wenken bediend

Vorig jaar startte de Winter Trial nog in Nederland, maar dit jaar was de aftrap in München, pal voor het hoofdkwartier van BMW. Dat was niet alleen omdat BMW het evenement dit jaar sponsorde, maar ook omdat deelnemers vonden dat er vorig jaar na de start in Maastricht te veel kilometers over snelwegen afgelegd moesten worden om daar te komen waar de rally eigenlijk gereden werd. Omdat de rally dit jaar wederom naar Tsjechië, Slovenië en Oostenrijk ging, werd besloten de start een flink stuk in die richting te verplaatsen, met als voornaamste doel meteen in de sneeuw te zitten. Dat pakte anders uit, want bij de start viel weliswaar een verdwaalde sneeuwvlok, maar daarna bleef het bijna twee volle dagen zo goed als sneeuwvrij. Hoewel niemand ook maar iets aan het weer kan doen, leverde dat toch her en der wat gemor op onder de deelnemers, die immers voor de sneeuw waren gekomen. Maar ze zeggen niet voor niets: ‘Be careful what you wish for.’

Skoda 130 RS was een vrolijke element in het startveld

Dat bleek ook hier, want bij de eerste etappe die echt door de sneeuw ging, kwamen ook de eerste serieuze problemen. Die eerste sneeuwetappe was dan ook niet gemakkelijk; het was een avondetappe voor de deelnemers in de Trial-klasse, een regelmatigheidsproef die je ook een heuvelklim in de sneeuw zou kunnen noemen. Vrijwel niemand gebruikte sneeuwkettingen, maar voor sommigen zou dat achteraf wel een beter idee zijn geweest; meerdere auto’s kwamen nauwelijks meer weg bij de controleposten of hadden en moeite om uit haarspeldbochten te komen. En haarspeldbochten, die waren er in deze klim, waarin gestegen werd van 500 tot 1850 meter. Later op de avond stond nog een tweede klim op het programma, ditmaal zelfs tot 2500 meter.

Jan Ernst en Henk Jacob de Vries (BMW) wonnen in de Challenge-klasse

Volvo van Karel Kolkman en Wim Berghuis

Tot aan deze dubbele heuvelklim gebruikten deelnemers bewoordingen als ‘een wedstrijd langzaam rijden’ om de etappes te omschrijven, want met een gemiddelde van minder dan 50 kilometer per uur over kurkdroge wegen rijden waar de toegestane snelheid vaak 100 was, oogde en voelde niet bepaald spectaculair. Maar deze avond was de avond die het veranderde, want de ervaren deelnemers in de Trial-klasse zagen er doodmoe uit toen ze rond middernacht in hun hotel aankwamen met die 150 kilometer lange avondetappe achter de kiezen. Toch was voor sommige deelnemers de dag toen nog lang niet voorbij. Op deze eerste echt zware proeven hadden niet alleen de deelnemers, maar ook de auto’s het zwaar gehad. Dat bleek bijvoorbeeld bij Yelmer Buurman, die met zijn Alpine A110 de finish niet haalde. Samen met schoonvader Alexander van der Lof probeerde hij al het mogelijke om de auto gerepareerd te krijgen of de volgende dag met een andere auto aan de start te komen, tot aan een nachtelijke rit naar München toe. Tevergeefs, Buurman viel uit.

Marcel van Breda en Jaap Stok met champagne en kaviaar

De dag erop, bij de etappe van het Oostenrijkse Aigen im Ennstal naar het Sloveense Ptuj, kreeg ook de Challenge-klasse te maken met serieuze sneeuw. Het verraderlijke zat er echter in dat maar een deel van de route besneeuwd was; af en toe werd je verrast door een stuk weg dat besneeuwd was, bijvoorbeeld doordat het in de schaduw lag. Eén zo’n deelnemer die daardoor in de problemen kwam, was Marcel van Breda, de directeur van Schmidt Zeevis die vorig jaar opviel door een flinke lading kaviaar en champagne in zijn kofferbak. “Je moet het wel een beetje aantrekkelijk maken voor mensen om je te helpen als je vast zit in de sneeuw”, luidde zijn verklaring. Die tactiek hanteerde hij dit jaar opnieuw, maar dit jaar had hij grotere problemen; zijn Volvo 142 kwam op de zijkant terecht, naast de weg, tussen de bomen. Hoe het ging? “Wel goed, de champagne is nog heel”, antwoordde Van Breda laconiek. “We waren eerder verkeerd gereden, dus ik probeerde tijd goed te maken. Dat ging heel goed, totdat het niet meer goed ging — ik reed gewoon te hard voor de omstandigheden daar.” Toch viel de schade mee. Niet alleen bleken de champagneflessen de excursie overleefd te hebben, Van Breda en zijn Volvo konden gewoon verder rijden nadat een lokale boer geholpen had de auto weer op de weg te krijgen.

Alexander en Shirley van der Lof, nu in een 2002 Touring Alpina

De dag erop was het probleem van ‘soms wel sneeuw en soms geen sneeuw’ volledig verdwenen, met dank aan een nachtelijk pak sneeuw. Die sneeuw veroorzaakte weer heel andere problemen, want er was zó veel sneeuw gevallen dat op de eerste twee regularities een flink aantal bomen bezweken was onder het gewicht. De eerste van die twee werd zelfs geannuleerd, maar dat hielp weinig; bij sommige teams had de vermoeidheid kennelijk al zo hard toegeslagen, dat ze die mededeling voor kennisgeving aannamen en vervolgens alsnog het geannuleerde deel van de route namen — om niet veel later uit te vinden dat deze door omgevallen bomen geblokkeerd werd.

2CV van Niko Bloemendal en Joost Bolwidt

Sommige deelnemers kwamen bovendien vast te zitten in de sneeuw, waaronder de Eend van Niko Bloemendal en Joost Bolwidt. “We moesten stoppen voor een andere deelnemer die vastzat”, vertelde Niko. “Die moesten we wel helpen met duwen, want anders konden we er zelf niet door, maar vervolgens kwamen we zelf ook niet verder.” Achter de 2CV ontstond een enorme opstopping, waarbij meer dan twintig auto’s in een besneeuwd bos geen kant meer op konden. En dat was niet de enige plek waar de deelnemers last hadden van hun voorgangers, want ook elders moesten rijders middenin een regelmatigheidsproef stoppen om sneeuwkettingen om te leggen — tot frustratie van degenen die er niet langs konden en dus tijd verloren.

Het ergste moest toen nog komen: de tweede avondetappe, opnieuw alleen voor de deelnemers in de Trial-klasse. “Tulpenrallyegeneuzel”, brieste een deelnemer, “we komen hier om te rijden, maar vanavond was het alleen maar ellende met kaartlezen.”

In combinatie met de enorme hoeveelheid sneeuw was dat er oorzaak van dat het klassement behoorlijk veranderde. Leiders John Abel en Andy Pullan verloren drie kwartier en zagen Harm Lamberigts en Arjan van der Palen de koppositie overnemen. Maar ook voor de winnaars van vorig jaar, Alexander en Shirley van der Lof, verliep de avond niet zoals gepland; ze belandden in een sneeuwwal, gaven de laatste regularity op én vielen tot overmaat van ramp helemaal uit doordat een drijfstang een eigen leven was gaan leiden.

Op de laatste dag gebeurde er weinig meer. De wegen waren weer begaanbaar, het kaartlezen was te doen en de voornaamste moeilijkheid was een lang ijscircuit dat tot tweemaal toe gereden moest worden. Niet alleen was de ene auto er beter geschikt voor dan de andere, ook was te zien welke rijders zich thuis voelden in de sneeuw en welke niet. Je zou deze dag vooral kunnen zien als een dagje plezier maken, een vrolijke afsluiting van een week waar het venijn duidelijk in de staart zat. Het Sloveense deel van de route was weliswaar zwaar, maar het is ook een prachtig rallyland, waar genoeg rustige wegen zijn en waar toeschouwers enthousiast gebaren dat je door moet rijden, gas moet geven en dwars dient te gaan. Geen wonder dat de organisatoren nu al zeker weten dat de volgende Winter Trial daar weer heen voert.

Tekst Perry Snijders // Fotografie Luuk van Kaathoven

UITSLAG

Trial Klasse
1 Harm Lamberigts & Arjan van der Palen (Ford Escort)
2 John Abel & Andy Pullan (Ford Escort)
3 James O’Mahony & Frank Hussey (Volvo 122S)

Challenge Klasse
1 Jan Ernst de Vries & Henk Jacob de Vries (BMW 2000 Tii)
2 Niko Bloemendal & Joost Bolwidt (Citroën 2CV)
3 Frank Sorée & Maartje Heij (Peugeot 504)

De volgende Winter Trial start op 27 januari 2019 en duurt tot en met 1 februari 2019.

 


Print Friendly, PDF & Email




redactie Octane
Octane is een licentie van de gelijknamige Britse titel, maar streeft naar zo veel mogelijk eigen inhoud, met Nederlandse en Belgische liefhebbers en hun auto’s in de hoofdrol. Van de redactie maken deel uit Wil van Lierop (eindredactie), Carl de Vaal (art-director) en Ton Roks (hoofdredacteur).




Vorig bericht

ANTWERP CLASSIC SALON 2018

Volgend bericht

Kraantje Lek, oorspronkelijk hoogst illegaal




Uitgelicht

ANTWERP CLASSIC SALON 2018

Historische Le Mans wagens, 70 jaar Citroën 2CV en 70 jaar Porsche 356. De aankondiging daarvan was voldoende om gehoor...

26 March 2018

Webdevelopment