Laatste nieuws

2 x 4 = VEEL PLEZIER

Man & Machine / 5 november 2021

In het jaar dat de Renault 4 zijn 60-jarige bestaan viert, vindt Nadia Segeren het hoog tijd om het charmante autootje zijn verdiende aandacht te geven. De R4’s van Nadia en van haar stiefvader fleuren in mintgroen en rood menige grijs-grauwe parkeerplaats op!   

60 jaar geleden kwam Renault met ‘de hatchback’ (foto Renault)

“Geef me volume”: met deze woorden briefte Pierre Dreyfus, directeur van Renault tussen 1955 en 1975, zijn teams over het ontwerp van de Renault 4. Het werd een atypische auto die zijn stempel drukte op de autogeschiedenis dankzij een bijzondere eigenschap die vandaag banaal lijkt, maar in die tijd een kleine revolutie vormde: de achterklep. In combinatie met de vlakke kofferbakvloer creëerde deze vijfde deur een auto die het midden hield tussen een sedan en een station, en die zelfs als bedrijfsvoertuig kon worden ingezet. In de tijd van de 4L maakte deze nieuwe deur het mogelijk om een baal stro te vervoeren. In 1961 onthulde Renault zijn R4. Door de verstedelijking was er behoefte aan een auto die zich zowel op de velden als in de stad op zijn gemak voelde. In die context bood de Renault 4, al snel omgedoopt tot ‘4L’, een oplossing voor zowel de stad als het platteland. Met ruim acht miljoen verkochte exemplaren in meer dan honderd landen gedurende meer dan 30 jaar lijdt het geen twijfel dat de Renault 4 een succes geworden is.

“Mijn stiefvader en ik hebben allebei een R4 en ook nog twee Vespa’s uit 68/70. Zelf werk ik bij het leuke bedrijf ‘We Love Oldtimers’ in Hoogblokland, waar we een stuk of 55 klassiekers hebben staan die we verhuren voor trouwvervoer, dagjes toeren en evenementen. Dus ik ben helemaal besmet met het oldtimer-virus. Zo af en toe was ik aan het rondneuzen en op zoek naar een leuke klassieker en met mijn vleugje voorliefde voor Franse auto’s kwam ik uit op de R4.

Eigenlijk zocht ik een Kever of een 2CV, maar toen ik mijn 4’tje zag staan bij een garage in Groningen ben ik de rit vanuit mijn woonplaats aangevangen om het wagentje in het echt te bewonderen. De mintgroene kleur, de staat van de auto én het leuke geluid kon ik niet weerstaan: ik was verkocht! Het was de voormalige familieauto van een jong gezin en de eigenaar had hem helemaal uit elkaar gehad en zelf voor de huidige kleur gekozen als alternatief voor het originele rood. Zijn echtgenote vond het op een gegeven moment niet meer veilig om de kinderen ermee naar school te brengen en wilde graag een moderne auto.

Niet lang na de aanschaf van de groene R4 begon het al snel weer te kriebelen en vonden we een mooi rood exemplaar bij een oudere man die hem als project had opgeknapt bij een hobbyclub binnen defensie. Dus nu hebben mijn stiefvader en ik onze eigen R4, beide van het type GTL en beide uit 1985. De auto’s hebben een 1.100 cm3 viercilinder motortje en een topsnelheid van 120 km/h. Bij haast kun je beter een moderne auto pakken want zo’n oudje dwingt je om rustig aan te doen. Het is veel leuker om te genieten van de mooie binnenwegen die wij hebben in Nederland. Die merk je helemaal niet op als je altijd de navigatie zijn werk laat doen. Met de Renault gaat het trouwens ook op de snelweg tot 100 km/h nog wel prima.

Mijn eerste auto was een knalgele VW New Beetle, waardoor ik interesse kreeg om op zoek te gaan naar een klassieke Kever, maar door tussenkomst van de Renault is het daar niet van gekomen. Mijn stiefvader is opgegroeid met de klassiekers van nu en hij heeft een Mini Cooper 850, Fiat 127, Fiat 128 en een Opel Kadett D gehad. Mijn stiefvader heeft leuke herinneringen aan vroeger toen hij als klein jongetje voorin zat naast zijn moeder in de Renault. Tijdens de dagelijkse boodschappen of vakanties naar het buitenland bracht het Franse wagentje hen overal naartoe.

Bij mij zorgt de auto altijd voor een glimlach op mijn gezicht. En het is ook typisch zo’n auto die bij iedereen een verhaal naar boven brengt; ze hebben er zelf een gehad of ze vinden het een vrolijke auto of ze vragen hoe hij rijdt. Het valt mij ook op dat het wagenpark op de weg tegenwoordig vooral grijs en grauw is en als er dan een mintgroene of rode R4 staat geparkeerd valt dat meteen op! De Renault verplicht mij een beetje om te genieten van de omgeving; na de aanschaf heb ik heel veel moois ontdekt in Nederland.

Het schakelen is een beetje anders dan bij andere auto’s, want ze hebben een zogenaamde paraplu-schakelbak. Niet met het schakelpatroon van een Eend, maar wel met trekken en duwen. Ook de raampjes gaan net even anders open, schuivend van achter naar voren. De achterklep is groot en geeft toegang tot heel veel ruimte! Het is zomers warm in de auto en in de winter beslaan de ruiten heel snel, maar dat zijn ongemakken die ik graag voor lief neem. Bij beide auto’s is later een dakraam aangebracht en dat geeft een extra ‘buiten’ gevoel. Omdat het een GTL is, horen er op mijn auto eigenlijk kunststof zijpanelen ter bescherming op de deuren. Maar die zijn, net als de stangetjes voor parkeerbescherming op de voorkant, bij de restauratie auto verdwenen. Ik laat dat maar zo. De rode R4 laat zien hoe het eigenlijk hoort.

De GTL met de zijschermen en de parkeerbeschermers

We hebben de auto’s in goede staat gekocht en er dus niets aan hoeven te doen. De rode auto is voordat wij hem kochten aangepakt op plaatwerk, motorblok en remmen. Zelf ben ik niet heel technisch, maar door mijn werk en door het samen met mijn stiefvader klussen aan de auto’s leer ik snel bij. Voor vragen en ervaringen kunnen we leunen op de Renault 4 Club Nederland.

In de warmere maanden gebruik ik mijn 4’tje zo af en toe om naar mijn werk te rijden of om er mooie trips mee te maken in de weekenden. Dit jaar hebben we met Koningsdag oranje tompoezen rondgebracht, daar maken we nu een jaarlijks gebeuren van. Ook wil ik samen met mijn moeder de auto gaan gebruiken als vervoer en decoratie voor onze creatieve workshops op locatie. De Instagram pagina ‘@enroute4midable’ is er al, alleen de opzet van de workshops verdient nog wat aandacht.

Dankzij mijn droombaan tussen 50 klassiekers heb ik niet zoveel behoefte aan een andere auto of nog meer hobby-auto’s. Naast mijn Vespa en de R4 heb ik daar geen plek voor. Frankrijk kent mooie plekken, lekker eten, goede wijn en leuke auto’s dus daar moeten we zeker ook een keer met de Renault naartoe. Ik denk dat er daar ook nog genoeg Renaults te vinden zijn op boerenerfjes en in oude dorpjes. Ik moet er niet aan denken om hem weg te doen, want zeg nou zelf, het is gewoon een leuke/grappige verschijning.”

MAN & MACHINE / Updates door stafleden, medewerkers en lezers

Renault 4 GTL (1985)

Nadia Segeren


Tags: , , , , , ,



Frank Goedhart
Frank's interesse in klassieke auto's en autosport komt ruimschoots aan bod: samen met lezers zorgt hij voor nieuws op Instagram, Facebook, LinkedIn en de website van Octane.




Vorig bericht

Vier klassieke landbouwtractoren

Volgend bericht

HANDTEKENINGEN VAN AUTOSPORTHELDEN – DEEL I





Bezoekers lazen ook


Meer historie

Vier klassieke landbouwtractoren

Stijn de Bock is van jongs af aan geïnteresseerd in alles dat wielen of rupsbanden heeft. Naast een relatief nieuwe Mazda...

29 October 2021