Laatste nieuws

40 jaar liefde voor de Alpine Berlinette

Man & Machine / 1 oktober 2021

Veertig jaar geleden vond Domien Poelsma wat hij zocht, een zo goed als nieuwe Alpine A110 Berlinette 1300 VC. Vandaag ziet de auto er nog net zo nieuw uit als toen, een teken dat de Alpine gekoesterd wordt.

In de huiskamer van Domien staat een 1:24 model van een rode Renault 4 naast een 1:18 Ottomobile Renault Alpine A110, precies de auto’s die later tevoorschijn komen als de garages achter het huis opengaan. Domien vertelt: “Mijn vader had helemaal niets met Franse auto’s. Hij reed altijd Engels, dikke Vauxhalls, een Austin en andere merken. In de jaren zestig kwam Citroën met de DS en Mercedes met de Heckflosse en dat was het moment dat hij overgestapt is naar Mercedes en vanaf toen alleen nog maar Duitse auto’s is gaan rijden. In mijn studententijd kocht ik een Renault 4 en dat was een heel praktische en fijne auto. Daarom hebben we nu de rode R4 GTL als tweede hobbyauto, naast de Alpine.”

“De Alpine noem ik altijd een ‘kleinduimpje op grote wielen’, maar de afmetingen van de auto passen mij heel goed. Veertig jaar geleden was ik op zoek naar een Alpine, aangestoken door het succes van de Alpines in rally’s. Het was zoeken naar een speld in de hooiberg, totdat ik via Bas Hijstek, van Renault Garage Meidoorn te Badhoevedorp, deze Alpine kon overnemen. Bas gebruikte hem te weinig, wat ook te maken had met zijn eigen lengte. De auto was toen zes jaar oud en in heel goede staat; alleen de accu heb ik moeten vervangen.”

Voordat we naar de auto’s gaan, laat Domien nog graag zijn ‘archief’ zien, een kamer in zijn huis waar hij naast zijn schilderkunst ruimte heeft voor een grote verzameling modelauto’s en autoboeken. Het merk Alpine is vanzelfsprekend zwaar vertegenwoordigd, tot en met het originele werkplaatsboek aan toe. “Er zitten best zeldzame autootjes tussen maar de verzameling is voor mij zo wel compleet genoeg. Naast Alpine ben ik ook een liefhebber van de Franse automerken Amilcar en Salmson. Over Amilcar heb ik een mooi groot overzichtsboek.”

Als de garage opengaat, staat er onder een stofhoes een prachtig glimmende Alpine A110 Berlinette, in de kenmerkende kleur Bleu Alpine, met de vier ronde koplampen en twee grote Cibié-verstralers. Domien licht toe: “In 2015 hebben we de auto helemaal uit elkaar gehaald om vermoedens van roest te onderzoeken. Dat is ook het moment geweest dat ik besloten heb om hem over te spuiten, zodat we kleine krasjes en schadeplekjes konden aanpakken. De roest viel overigens erg mee. Het was een hele klus en we hadden een deadline, want we wilden graag naar het de viering van het zestig jarige jubileum van Alpine, in september 2015 in Dieppe. Het is gelukt en samen met mijn vrouw waren we aanwezig bij ’60 Ans Alpine, Rassemblement Dieppe’, (zie link), een fantastisch evenement waar we ook een leuk hotel hadden. De auto werd zo bijzonder gevonden dat we een beschermde parkeerplaats aangeboden kregen.”

“Begin jaren negentig had de Alpine last van overmatig olieverbruik en bij het openhalen van de motor kwamen we erachter dat er een zuigerveer kapotgegaan was. We hebben de motor helemaal gereviseerd en alle bewegende en draaiende delen gebalanceerd en, zonder de motor op te voeren, hebben we zo toch ongeveer 10 pk extra gevonden. Het vermogen is nu ongeveer 95 pk, waarmee het lichte autootje redelijk makkelijk 200 km/h haalt. De wegligging blijft ook op hoge snelheid heel goed. Alles is origineel en het geboortecertificaat geeft aan dat er af-fabriek de volgende opties zijn gemonteerd: een verwarmde voorruit, twee OSCAR mistlampen voor, twee hoofdsteunen en originele Alpine wielen. Vreemd genoeg geen verwarmde achterruit.”

Domien sluit de accu aan om de Alpine te starten. Na enige aarzeling slaat de motor aan en rijdt de auto het zonlicht in. Zodra de choke wordt ingedrukt daalt het aantal toeren en loopt de motor mooi regelmatig. “Veel van het onderhoud doe ik zelf, maar voor de moeilijkere dingen breng ik hem naar Garage Ab van Egmond in Zwanenburg, een bekende in de klassiekerwereld.”

We rijden de straat uit en over de landweggetjes rond Zwanenburg laat Domien zien waar de auto toe in staat is. De wegligging is goed en de Alpine biedt zelfs een mate van comfort, al ervaar ik dat als twee meter lange passagier niet helemaal. Domien zelf zit prima in de kleine auto: “Het is een auto voor kleine mannetjes, hahaha. We zijn er in 1984 mee op reis geweest; door de Vogezen, de Jura, naar Genève, de Alpen over naar Italië en via Monaco en over de Corniche en toen weer naar huis. Het is een heerlijke reisauto, met meer bagageruimte dan de nieuwe Alpine A110; onze tent lag achter de voorstoelen. In 2012 hebben we een deel van die reis herhaald, zonder te kamperen. Het is ook onze trouwauto geweest en toen de kinderen klein waren hebben ze er ook nog in meegereden. Het is leuk als een auto op die manier alle fases van je leven meemaakt.”

Domien heeft als ervaren Alpine-rijder ook een positieve mening over de nieuwe Alpine: “Dat is echt een heel goede auto, het is gelukt om het karakter van mijn auto gemoderniseerd over te zetten naar de nieuwe auto. Het weggedrag en het uiterlijk zijn heel goed in de lijn met de oer-Alpine. Zelfs twee meter lange mensen kunnen in de nieuwe Alpine rijden! Omdat ik mijn Alpine had afgegeven bij Alpine Centrum Soest zodat zij hem mee konden nemen naar Concours Paleis Soestdijk (wat helaas niet doorging), stond hij naast een nieuwe versie in de showroom. Mooi om dan het verschil te zien.”

Domien is lid van de Club d’Anciennes Renault des Pays-Bas en van de Alpine Renault Club Nederland: “Het is leuk om met gelijkgestemden af en toe samen te komen. Ook via internet heb ik veel contact met Alpine liefhebbers, tot in Japan aan toe.” Dan rijden we weer het garage pad op om de Alpine veilig in zijn garage achter te laten. Domien licht nog even toe: “Het is best een zeldzame auto, want van de 1300 VC V85 zijn er niet veel geleverd in Nederland. Mijn Alpine heeft vier versnellingen, de motorinhoud is 1.289 cm3 en er staat nu 64.500 kilometer op de teller. Na veertig jaar is dat niet heel veel.” Hij wijst op het typeplaatje in de ruimte voor de kunststof benzinetank en het reservewiel: “De code 103, dat staat voor Nederland. En daar zie je ook de extra set zekeringen die ik heb laten inbouwen, voor meer veiligheid.”

Na nog wat laatste foto’s van de prachtige Alpine gaat de auto de garage weer in. Aan de manier waarop Domien de deuren dichtdrukt (net niet helemaal, om de rubbers te sparen) zie je dat hij het heel belangrijk vindt om deze auto nog lang in de familie te houden en vooral te koesteren.

MAN & MACHINE / Updates door stafleden, medewerkers en lezers

Alpine A110 Berlinette 1300VC (1976)

Domien Poelsma

Een Alpine A310 in Octane Auto’s Link: https://www.octanemagazine.nl/een-enthousiaste-alpinist/


Tags: , , , , , ,



Frank Goedhart
Frank's interesse in klassieke auto's en autosport komt ruimschoots aan bod: samen met lezers zorgt hij voor nieuws op Instagram, Facebook, LinkedIn en de website van Octane.




Vorig bericht

Spectre: een elektrische Rolls-Royce

Volgend bericht

Neoclassicisme: Testarossa restomod van Fioravanti





Bezoekers lazen ook


Meer historie

Spectre: een elektrische Rolls-Royce

In navolging van de andere autofabrikanten, kondigt ook Rolls-Royce Motor Cars aan dat in de nabije toekomst alle modellen...

30 September 2021