Laatste nieuws

Baas in de bergen

Man & Machine / 25 maart 2022

Op een grijze herfstdag in Amsterdam, 17 oktober 1991, ontving Waldemar Visser de sleutels van zijn eerste, zelf verdiende auto. Nu, 31 jaar later, is zijn Suzuki Samurai Commercial LX Kat nog steeds een geliefd lid van de familie. 

“Sinds 1984 reed ik in een Suzuki Alto, destijds samen met mijn vader gekocht. Hij vond het een goed idee dat ik mijn eerste auto, een slooprijpe en geroeste DAF 55, aan de kant zou zetten om nieuwer en veiliger te rijden. De Alto bleek een betrouwbaar karretje en tijdens de spaarzame bezoekjes aan de Suzuki-dealer begon ik te dromen van een heuse ‘Jeep’ van dit merk, de Samurai.

Een Samurai met geel kenteken kostte toen al rond de 30.000 gulden en dat was echt te duur voor mij! In die tijd was het grijze kenteken als alternatief in trek, want er waren zelfs Porsche’s zonder achterbank op grijs kenteken. De prijs voor een ‘Commercial’ kwam op 20.000 gulden, een haalbaar bedrag. Dus op een grijze herfstdag in 1991, vlak bij de Albert Cuyp, heb ik de sleutels van mijn ‘Jeep’ in ontvangst genomen. Van de fabrieksspecificaties, 1300 cm3, vierwielaandrijving, 70 pk en een topsnelheid van 130 km/h, kwam de laatste  in werkelijkheid neer op 110 km/h naar het westen met tegenwind en 140 km/h naar het oosten met wind mee. De Samurai was voor mij de gedroomde avonturenauto; surfplank op het dak, de paden op en vooral ook van de paden af. De garagehouder vertelde mij, in onvervalst Amsterdams, dat ik mazzel had want mijn auto had een injectiemotor met katalysator; één van eerste die hij had afgeleverd. Een katalysator was toen nog redelijk nieuw in autoland.

“We hebben lange reizen naar Frankrijk, Spanje, Italië en Corsica gemaakt, altijd met surfplanken op het dak en de tent mee.”

De eerste jaren heb ik de auto gebruikt tijdens mijn waarnemingsbezoeken als jonge tandarts, naast de toen inmiddels zeven jaar oude Suzuki Alto die ik als student reed. Maar hij ging ook mee op avontuur als ik met mijn toenmalige vriendin op vakantie ging. We hebben lange reizen naar Frankrijk, Spanje, Italië en Corsica gemaakt, altijd met surfplanken op het dak en de tent mee. We konden niet heel hard rijden, maar we zijn altijd en overal gekomen waar we wilden zijn. Ook daar waar anderen niet konden komen.

Op het kentekenbewijs staat ‘open wagen met huif’, maar voor ons was de Samurai een echte cabriolet; het dak ging eraf zodra het kon. En als het te warm was monteerden we de ‘bikini-top’ erop, waarmee de wind heerlijk om ons heen waaide terwijl de schaduw de inzittenden koeling gaf. Dat vind ik nog steeds veel fijner dan airconditioning.

Na twee jaar waarnemingsbezoeken, met ongeveer 30.000 km per jaar, zijn we van Amsterdam naar Zeist verhuisd, om daar een eigen tandartsenpraktijk te starten. We kregen het druk en werk aan huis betekende weinig kilometers, dus de Samurai hebben we in een droge garage rust gegeven; een recept voor een lang leven. Wel gebruikten we de auto voor vakanties; zomers surfen en in de winter skiën in de bergen. Dat betekende ook dat we in één keer naar Val Thorens reden als we daar zin in hadden. De Samurai was en is een baas in de bergen, want hij is klein en wendbaar en er is altijd tractie.

In 1997 werd ons eerste kind geboren. De Suzuki was toen zes jaar oud en met twee zitplaatsen zeker niet geschikt als gezinsauto. De oplossing kwam in de vorm van een BMW 3-serie Compact, waarop we de dertien jaar oude Alto hebben ingeruild. De Samurai was een blijver en met minder dan 10.000 kilometer per jaar en veel poetsen werd er goed voor gezorgd. Het technische onderhoud is jarenlang erg goed te overzien gebleven. Dat betekende af en toe een beurt, een keer een nieuwe uitlaat en na tien jaar nieuwe banden; niet omdat ze versleten waren, maar vanwege uitdroging. Elke keer als de Suzuki na lang stilstaan nodig was, startte hij meteen (en nog). De kinderen waren dol op het terreinwagentje; het kinderzitje paste op bijrijder stoel en omdat een verkeersdrempel altijd tot een sprongetje leidde, had hij de bijnaam ‘de boeme auto’ gekregen.

Ondanks alle liefde en zorg was er steeds meer roest zichtbaar geworden op de dorpels. Ook werd de huif slechter en minder waterdicht. Omdat het verder nog een goede auto was, heb ik me door de monteur die hem onderhield bij de dealer in Zeist laten overhalen om de problemen aan te pakken. Voor een bedrag van 3.000 euro heeft hij er nieuwe dorpels ingezet, de bull bar gespoten en de kwetsbare delen en onderkant getectyleerd. Daarnaast heb ik een nieuwe kap van Besto gekocht. Daarmee was de Samurai echt weer als nieuw. Daarna heeft hij regelmatig onderhoud gehad bij de dealer in Driebergen. Het is steeds meer een hobbyauto geworden en we rijden er nu maximaal 5.000 kilometer per jaar mee. De roest is onder controle maar de kap is wel voor de tweede keer vervangen, dit keer zonder naam, maar met zijramen erin. Dat kon toen in verband met de regels rond een grijs kenteken niet, maar nu wel en het zicht schuin naar achteren is veel beter.

De volgende generatie zut nu aan het stuur van de Samurai. Mijn advies aan mijn 19-jarige zoon met rijbewijs is dat als je met de Samurai kan rijden, je met alles kunt rijden. Er is geen assisterende elektronica, geen soepele, vergevingsgezinde motor en een spartaans interieur. Met deze auto ben je 100% bezig met het rijden, zeker in vergelijking met moderne auto’s.

Hoewel ik al jaren verwend ben met modernere, snellere auto’s, geniet ik nog steeds enorm van mijn eigenwijze Suzuki; de puurheid en eerlijkheid blijft grappig, Het model is zeldzaam aan het worden en ik word herhaaldelijk aangesproken door mensen die een Samurai willen kopen of die gewoon een compliment willen geven. Deze auto is nu al meer dan 30 jaar een betrouwbare reisgenoot, dus ik ben Suzuki dankbaar voor zoveel kwaliteit en functionaliteit. Dezelfde auto zo lang in bezit houden, dat is ook een vorm van duurzaamheid!”

Man & Machine

Suzuki Samurai Commercial LX Kat (1991)

Waldemar Visser

 


Tags: , , , ,



Frank Goedhart
Frank's interesse in klassieke auto's en autosport komt ruimschoots aan bod: samen met lezers zorgt hij voor nieuws op Instagram, Facebook, LinkedIn en de website van Octane.




Vorig bericht

Alfa Romeo Tonale: het orderboek is open

Volgend bericht

Octane Scramble = Vol!





Bezoekers lazen ook


Meer historie

Alfa Romeo Tonale: het orderboek is open

Alfa Romeo heeft de orderboeken geopend voor de Tonale, de SUV die voor het C-segment bestemd is en een nieuw tijdperk inluidt:...

22 March 2022