Laatste nieuws

‘Bella Italia’ met een Lancia Thema

Reportages / 10 september 2021

Hoewel Tim Goedhart eigenlijk meer van motoren, BMW’s en Saab’s houdt, kon hij het aanbod om de Lancia Thema LX Turbo van zijn vader mee te nemen op vakantie niet afslaan. Bijna 4.000 kilometer verder is er respect en liefde voor de Lancia.

“Klassieke auto’s en youngtimers zijn er in allerlei vormen en maten en zelf heb ik er al behoorlijk wat versleten. Mijn oudste auto was een Kever van 1968, en verder horen onder andere een Saab 900 Classic en de BMW E30 tot mijn ‘auto-biografie’. Echte oldtimers zijn voor mij uit praktische overwegingen niet weggelegd, omdat ik er, zeker met mijn lengte, na een lange rit tien jaar ouder uitstap. Heerlijk en mooi als extra auto voor liefhebbers, maar voor mij als enige auto is een oldtimer niet praktisch en comfortabel genoeg. Youngtimers komen uit tijden waarin het ging om comfort, trotse turbo-badges en vermogen uit dorstige motoren en mijn BMW 540i (E39) was daar een goed en comfortabel voorbeeld van. Geen rijhulpmiddelen, piepjes en correctieve acties, gewoon lekker rijden.

Mijn interesse in Duitse of Zweedse auto’s is altijd een goed onderwerp van gesprek met mijn vader, wiens bloed duidelijk sneller gaat stromen van Italiaanse auto’s. Hij heeft al meerdere Lancia’s in bezit gehad, waaronder drie Thema’s. Toen hij voorstelde om mijn geplande vakantie naar Toscane te doen in zijn Thema 2.0 Turbo LX uit 1994, werd ik eigenlijk meteen enthousiast.

Nadat mijn vader bij Fiat-dealer Lettenmeijer in Baarn (waar men zeer blij was om weer eens een Thema te kunnen onderhouden) een grondige servicebeurt inclusief het monteren van vier nieuwe banden had laten uitvoeren, was de Thema geheel tot mijn beschikking, klaar voor vertrek naar Italië. De LX is de derde en laatste serie van de Thema. Het is een chique verschijning in de diepgroene Verde York kleur met het heerlijke, zwartlederen Poltrona Frau interieur uit de Thema 8.32. Typisch jaren ‘80/’90 ontwerp: hoekig, grote koplampen, traditionele sedan-vormgeving, verticale lijnen en relatief kleine (15”) lichtmetalen wielen. Het is een hele luxe en comfortabele reisgenoot met overal leer, van de stoelen tot het dashboard. Er zit zelfs leer om de spijlen waar de hoofdsteunen op gemonteerd zijn en de hemel en pilaren zijn bekleed met Alcantara. Onder de motorkap bevindt zich de Lampredi 2,0-liter Turbo, ongeveer dezelfde motor als in de Delta Integrale. Het vermogen is 205 pk en met een acceleratie van 7,2 seconden is de auto bijna net zo snel als de 8.32.

De reis begint: Amsterdam-Bazel

We rijden weg uit Amsterdam op een regenachtige dag, op naar de zon. Onderweg naar onze eerste overnachting in Bazel verbaast de Thema me direct; wat een heerlijke reisauto is dit! De zit is wel typisch Lancia; je zit hoog en meer op de stoel dan erin en hierdoor lijkt het alsof het stuur en het dashboard erg laag zitten. Er ontbreekt niets in deze luxe uitvoering want de airco is koud, er is opbergruimte in overvloed, alles is elektrisch en overal is een metertje of lampje voor. Waar mijn vader al voor waarschuwde gebeurt meteen bij vertrek. Er gaat een waarschuwingslampje knipperen dat aangeeft dat de zekering van de rechter koplamp en het linker achterlicht kapot zou zijn. Niets is echter minder waar dus we negeren deze melding de komende dagen. De Lancia zoeft over de snelweg met kruissnelheden van 140 km/h en meer en voor we het weten parkeren we in de garage onder ons hotel in Bazel. Bazel blijkt een prachtige stad te zijn met veel musea en leuke terrasjes aan het water.

Bazel-Bellagio

De volgende dag rijden we dwars door Zwitserland richting Italië. Na een paar uur mooi maar vermoeiend slingeren over leuke wegen kiezen we de makkelijke optie van de Gotthardtunnel in plaats van de bergpas te nemen. Voor de tunnel stijgt de buitentemperatuur en in onze eerste file blijf ik zenuwachtig naar de temperatuurmeters voor olie en motor kijken. Echter, de Lancia houdt alles perfect op temperatuur.

“Ahhh, the Lancia! You get a discount! It’s 10 Euros”

Als we Italië inrijden ontvouwt zich een prachtig landschap en om de verwachte chaos bij grensovergang Chiasso te vermijden volgen we het meer van Lugano door de bergen richting Menaggio aan het Comomeer. Hier gaat een pontje met plek voor ongeveer tien auto’s naar Bellagio, de eindbestemming voor vandaag. Bij de pont regelt een charismatische Italiaan, in vol uniform inclusief pet, het laden van de auto’s. Van hem krijgen we een duimpje als hij naar de auto kijkt en als we bij het loket een kaartje kopen krijgen we te horen; “Ahhh, the Lancia! You get a discount! It’s 10 Euros”. Een verontwaardigde Nederlandse vrouw, die net uit een elektrische Lexus is gestapt snapt niet dat zij wel de volle mep moet betalen.

Bellagio is prachtig, maar parkeren is een nachtmerrie. Als we op de boulevard wachten tot er een plekje vrij is, komt er een oudere Italiaan in een klassiek gestreepte polo, witte broek en slippers op ons af en vraagt: “Is this your car?”. Hij vertelt me met heimwee in zijn stem over de twee Delta’s en drie Thema’s die hij heeft gereden en druipt dan af door te zeggen dat hij nu een “boring Range Rover” is gaan rijden.

Bellagio-Bologna

Vroeg in de ochtend rijden we vanuit Bellagio over de SPS583 (een aanrader!) naar Como en vervolgen onze weg richting Bologna. Voor Milaan, stoppen we in Arese bij het Museo Storico Alfa Romeo. Het oude fabrieksterrein verhult de schoonheid van het interieur van het museum; modern strak design en een prachtige collectie, gegroepeerd in modeltype en plek in de historie van het merk. De prachtige 6C’s en 8C’s uit de vroege periode, Giulia’s en Alfetta’s, maar ook veel racehistorie met mijn favoriet van de dag: de Alfa 155 DTM auto uit 1993. Na een laatste blik op de Formule 1 auto van Kimi Raikonen verlaten we het museum. Een mooie tussenstop op weg naar het zuiden.

Dan is het terug op de Autostrada met een buitentemperatuur die nu de 35 graden aantikt. Het display van de airco geeft 20 graden aan, maar dat is kennelijk een niet haalbare waarde voor het systeem. Omdat de originele Lancia radio, met CD-wisselaar achterin, via de kleine ingebouwde boxen echt een slechte geluidskwaliteit biedt, hebben we onze Bleutooth luidspreker op het dashboard staan, gevoed door een USB-adapter in de sigarettenaansteker. Met muziek aan en snelheden tussen de 120 en 150 km/h gedraagt de Thema zich super, met een toerental rond de 3.000.

In de middag bezoeken we, na even in Maranello de fabriekspoort bezocht te hebben, het vrij nieuwe Museo Enzo Ferrari in Modena. Omdat ik twee jaar geleden bijna alle musea al had bezocht, beperken wij ons nu tot het museum van Enzo, mede gezien de wisselende tentoonstellingen die nu zijn. We lopen rustig door de collectie en de tentoonstellingen over Gianni Agnelli, the Grand Tour en ‘Supercars, the evolution of uniqueness’. Heerlijk om weer eens de Daytona, de F40 en een Schumacher F1 auto goed te kunnen bekijken.

We overnachten die avond in het prachtige Relais Villa Valfiore, zo’n twintig minuten buiten Bologna. Een mooi verbouwde villa met stijlvolle kamers, tuinen met grote olijfbomen en een heerlijk zwembad met bar en een goed restaurant. Een aanrader als je op doorreis bent, of als basis voor dagtrips naar de musea.

Bologna-Artimino

Bij het opkomen van de zon rijden we richting Parco Storico di Monte Sole en kiezen op Google Maps de optie ‘snelwegen vermijden’. We volgen de SS64 helemaal naar het zuiden en worden beloond met een prachtige weg met veel pittige stukken; soms ontzettend krap, heel steil en met een ‘Italiaans’ slecht wegoppervlak. De dorpjes waar we doorheen komen en de uitzichten maken alles goed. De Lancia gedraagt zich wederom opperbest; heerlijk hoeveel pit de auto heeft. Even terugschakelen, turbo-gat afwachten en dan zoef je zo naar boven. Het sturen zelf is niet echt direct, maar het simpele en prachtige stuurwiel ligt lekker in de hand en doet denken tijden van weleer.

Na Pestoia moeten we nog de berg bij Artimino op om aan te komen bij hotel Tenuta di Artimino, ons verblijf voor de komende dagen. Een betoverend uitzicht over de Toscaanse heuvels, een goed restaurant, heerlijk zwembad en een toplocatie voor dagtripjes in de omgeving. Een klein uitstapje naar het Mugello Autodromo, is het enige autogerelateerde bezoek in die week.

Artimino-Parma

Na een week zon, zwembad, en heerlijk eten, is het tijd om Toscane achter ons te laten. De terugreis is opgedeeld in korte etappes met als doel om nog zo lang mogelijk van Italië te genieten. In plaats van de saaie, rechte Autostrada A1, rijden we langs de kust. Vanuit Artimino is het een uurtje naar Pisa en we bezoeken het gezellige badplaatsje Viareggio voor een tussenstop op de drukke boulevard, om daarna onze weg te vervolgen naar La Spezia, waar we de A15 pakken richting Parma. De A15 is een van de mooiste snelwegen die ik ooit heb gereden. Het is een tolroute en het lijkt een soort uitgestrekt viaduct dat dwars door de bergen kruist. Op een gegeven moment moeten alle mistlichten aan omdat we letterlijk door de wolken rijden.

Parma – Lago Maggiore

Bij het Lago Maggiore besluiten we nog een paar dagen te blijven hangen in het plaatsje Sesto Calende aan het zuidelijke puntje van het meer. Dit dorp, met het leuke pleintje met restaurantjes waar oude mannetjes de hele dag zitten te kletsen, en Angera met de prachtige boulevard met fijne strandjes, zijn lekkere plaatsjes om een paar dagen te genieten van het warme, trage Italiaanse leven. Een plaatselijke Renault-dealer biedt een verleidelijk mooie witte Lancia Delta Integrale Evo te koop aan, maar helaas boven mijn budget. We komen er ook een groep Duitsers tegen die met een aantal klassieke Mercedes-Benz SL’s een tour maken.

De Italianen reageren heel positief op de Thema. Het is een feest der herkenning en heimwee, ook omdat het mij opvalt dat ze zelf volledig overgegaan lijken te zijn op Duitse auto’s. De Thema is vaak een aanleiding tot een gesprekje en dat maakt het leuk. Ook op de Instagram pagina van Octane Magazine zijn de reacties positief. Het is een standaard sedan uit de jaren ’80, maar inmiddels begint de auto een meer klassieke status te bereiken en heeft duidelijk veel meer karakter dan moderne auto’s. Tijdens de vakantie valt me de grote hoeveelheid klassieke Panda’s op en de gedachte om een paar 4×4’s te kopen en deze in Amsterdam te verkopen laat me niet los. In mijn woonplaats zijn ze namelijk helemaal ‘on trend’.

Lago Maggiore – Amden

Onze laatste stop is een overnachting bij de eigenaar van de Lancia Thema, die op vakantie is in Amden, Zwitserland. We volgen de ‘13’ over de San Bernadino richting Chur om vervolgens af te buigen naar de Walensee. Een prachtige route door het Zwitserse landschap waarin we van ‘zonnig en warm’ klimmen naar ‘koud en vochtig’. De weg naar Arvenbuël, boven op de berg, is de langste en steilste klim van de reis tot dan toe. De Lancia heeft meer dan genoeg power om boven te komen, maar je merkt hier wel dat je niet verder komt dan de eerste of de tweede versnelling en bij aankomst koelt de motor langer na dan normaal. Onderweg liet hij af en toe een vreemd snerpend geluid horen, ergens achterin bij de uitlaat. Bij gas terugnemen houdt het op, dus misschien is het een los schotje in een deel van de uitlaat?

Amden-Amsterdam

Na een frisse nacht is het tijd voor de terugreis; in een ruk door naar Amsterdam. Het einde-vakantie-gevoel, maakt dat ik me nu toch aan kleine dingen van de auto ga ergeren. Zo zit de stoel na 9,5 uur echt niet lekker meer en had ik graag een beetje meer hoofdruimte gehad. De reis verloopt probleemloos en door hier en daar de maximale snelheid te overschrijden zijn we einde van de middag weer thuis in Mokum.

“Het effect van rijden in een auto die veel positieve reacties oproept is erg leuk!” 

De conclusie na bijna 4.000 kilometer op reis in een Lancia uit 1994 is overwegend positief. De Lancia Thema is in deze uitvoering een echt comfortabele auto en het effect van rijden in een auto die positieve reacties oproept is heel erg leuk. Volgend jaar mag hij van mij weer mee!”

Tim Goedhart

Instagram en Facebook reacties:

Heel gaaf!

Schitterend, lijkt me nog altijd een heerlijke reisauto, zo’n Thema 

Heerlijk die Lancia’s, gracieus en toch sportief.  

Puur genieten! 

Poeh, wat een mooie Lancia is dat toch! Nu wil er ook eentje!

Prachtige auto, het hoeft geen 8.32 te zijn. Tijdloos model, simpel 3 box design, en zit geen lijn teveel aan, geen bolling of rare concave vlakken. Ik zou graag een Thema in mijn garage hebben (naast mijn Alfa Berlina en DS), het liefst een Thema met een Busso V6…dromen, dromen…

 


Tags: , , , , , , , ,



Frank Goedhart
Frank's interesse in klassieke auto's en autosport komt ruimschoots aan bod: samen met lezers zorgt hij voor nieuws op Instagram, Facebook, LinkedIn en de website van Octane.




Vorig bericht

Een cabrio met emotionele waarde

Volgend bericht

McLaren M8E, het gele gevaar





Bezoekers lazen ook


Meer historie

Een cabrio met emotionele waarde

De Golf 1.8i Cabrio van Gerben en Marleen Bouwhuis is meer dan een leuke hobbyauto voor picknicks en dagtripjes. De emotionele...

10 September 2021