Laatste nieuws

Chevrolet Caprice Classic Landau Coupe

Octane Auto's / 23 mei 2020

Meer dan 40 jaar geleden kocht de vader van Peter van Burik een Chevrolet Caprice Classic Landau Coupé. De auto was een jaar eerder geleverd door Hessing in de Bilt. Met zijn grote gebogen achterruit is deze imposante coupé een zeldzame verschijning.

Het lijkt erop dat de tot nu toe minder gewaardeerde lichting ‘Amerikanen’ – de rechthoekige auto’s uit de jaren zeventig en tachtig – een steeds grotere groep liefhebbers begint aan te spreken. Auto’s als de Chevrolet Caprice, Chrysler New Yorker, Cadillac Seville, Lincoln Continental en de Ford LTD Country Squire Wagon spreken een generatie aan die zich de auto’s herinnert van bekende Amerikaanse TV-series uit die tijd. Kijk naar de aflevering van ‘Comedians in Cars Drinking Coffee’ op Netflix waarin Sarah Jessica Parker rondrijdt in haar grote Ford Woody Wagon – dan weet je waarover het gaat.

Peter van Burik is derde-generatie-eigenaar van een garagebedrijf in Apeldoorn. Hij vertelt: “Deze auto is een Chevrolet Caprice Classic Landau Coupe met een zescilinder-in-lijn met een inhoud van 4,1 liter. De Chevrolet heeft een grote gebogen achterruit en deze versie is geproduceerd van 1977 tot 1979. Het glas in de achterruit had scherpe hoeken dat met een zogenaamd ‘hot-wire’ buigproces werd gemaakt. De Caprice was beschikbaar als ‘Sport Coupe’ of als ‘Landau Coupe’. De laatste onderscheidt zich door een gedeeltelijk vinyl dak. In de periode daarna kreeg de auto de kleinere achterruit die ook in de standaard sedan werd geleverd. Mijn vader kocht deze coupé in 1979 en hij heeft ermee gereden tot 1991, getuige de APK-sticker. De tellerstand is met 53.000 miles laag en de Chevrolet bevindt zich echt helemaal in ongerestaureerde en niet verprutste staat.”

“Tot een paar jaar geleden hebben we nooit iets kunnen achterhalen over de historie van de auto, alleen wisten we zeker dat Hessing de Bilt, destijds gevestigd aan de hoofdweg tussen Utrecht en Amersfoort, de leverancier is geweest. Het dealerplaatje zit nog altijd op de kofferdeksel. Toen de hemel aan vervanging toe was, kwam er een ANWB-reçuutje tevoorschijn met een naam en adres. Na telefonisch contact met het bedrijf op de bon, werd ik door een aardige dame doorverwezen naar iemand die meer wist over het wagenpark. Via hem kwam ik bij de zoon van de broer van de eigenaar van het bedrijf terecht, die nog precies wist welke auto en uitvoering het was.”

“Hij vertelde mij dat zijn vader en hijzelf gelijktijdig twee Caprice Coupe’s hadden aangeschaft. De versie van zijn vader, nu mijn auto, was een basisuitvoering, zonder elektrische ramen of centrale vergrendeling! Hijzelf had meer opties op zijn auto, maar zijn vader had gezegd: Als ik het raam los wil doen slinger ik er zelf wel even aan. Hessing had hen destijds ervan overtuigd om de zescilinder te nemen omdat deze een stuk voordeliger was in aanschaf en verbruik dan de V8. Ook vertelde hij mij de reden waarom de Caprice al na een jaar was ingeruild. Zijn broer had op een winterdag de auto hardhandig ijsvrij gemaakt en nogal wat krassen op het koetswerk achtergelaten. Senior besloot hem daarom in te ruilen voor een Oldsmobile, wederom bij Hessing. De andere Caprice heeft nog jarenlang dienstgedaan totdat deze werd ingeruild voor een Caprice Sedan. Vanzelfsprekend hebben we afgesproken binnenkort de 40 jaar te overbruggen door elkaar bij de auto te ontmoeten.”

“Naast deze Caprice heb ik nog drie auto’s die van mijn vader zijn geweest. Hij is kortgeleden overleden en ik weet dat hij het prachtig vond dat ik zijn oude auto’s koesterde. We hebben hem als eerbetoon in zijn oude Besteleend naar zijn laatste rustplaats vervoerd. Die auto heeft hij in 1969 gekocht. Op de zijkant staat nog trots ‘A. Van Burik & Zn.’ en het is een zeldzame AK350 uit 1968. Deze heeft van 1969 tot 1988 als serviceauto gediend voor het garagebedrijf en is daarna in de hoek gezet omdat mijn vader inzag dat het een bijzondere auto was. In 2013 heb ik de Eend weer in oude glorie hersteld.”

“Mijn vader had het garagebedrijf overgenomen van zijn vader en ik van hem. In het bedrijf hadden we meestal ruimte genoeg om auto’s te stallen. Net als mijn vader hecht ik me aan bepaalde auto’s en doorverkopen komt daardoor niet zo vaak voor, ondanks dat dat wel ons vak is. We hebben ook een Opel Commodore GS Coupé uit 1969. Die is toen nieuw gekocht en op mijn achttiende verjaardag kreeg ik de auto, omdat ik niet gerookt had.”

Van Burik senior bij de Commodore

“Een oude Jeep zou onder dezelfde voorwaarde naar mijn broer gaan, maar omdat hij wel rookte is de Jeep bijna 39 jaar in de hoek blijven staan, totdat ik hem in 2013 in eigen beheer door een monteur klaar heb laten maken. Inmiddels heb ik zelf nog acht klassieke auto’s en youngtimers gekocht, zoals een Kever uit 1958, een Lexus LS400 uit 1996 en zelfs een Ford Scorpio V6 uit 1995. Ik kan er uren naar kijken en nog langer over vertellen. Het is altijd leuk om met mensen over auto’s te praten omdat elke auto herinneringen oproept uit de tijd waarin hij nieuw op de wegen reed. Om het speciaal te houden gebruik ik de auto’s alleen voor evenementen of mooie dagen. Op de foto’s zie je mijn vader en moeder bij de auto’s staan. Ik voel me een echte schatbewaarder van het rijdende familie erfgoed.”

Een trotse moeder…

OCTANE AUTO’S / Updates door stafleden, medewerkers en lezers

Chevrolet Caprice Classic Landau Coupe (1978)

Peter van Burik


Tags: , , , , , , , , , , ,



Frank Goedhart
Frank's interesse in klassieke auto's en autosport komt ruimschoots aan bod: samen met lezers zorgt hij voor nieuws op Instagram, Facebook, LinkedIn en de website van Octane.




Vorig bericht

Concours Paleis Soestdijk toch naar 2021

Volgend bericht

Ondergewaardeerd en onterecht complex





Bezoekers lazen ook


Meer historie

Concours Paleis Soestdijk toch naar 2021

Van de organisatie van het beoogde 2e Concours d’Elegance Paleis Soestdijk hebben we bericht ontvangen dat het evenement...

22 May 2020