Laatste nieuws

D8 GTO-JD70: zwaar kaliber lichtgewicht

Rij-impressies / 1 maart 2021
Joop Donkervoort heeft zijn zoon Denis de toekomst van zijn bedrijf in handen gegeven, echter niet zonder een topper in de showroom achter te laten, de Donkervoort D8 GTO-JD70

Volgens het persbericht is de D8 GTO-JD70 een afscheidscadeau van Donkervoort Automobielen aan zijn oprichter, maar Joop heeft zich er zelf ongetwijfeld terdege mee bemoeid. Hij is nu eenmaal niet een man die zich gemakkelijk iets uit handen laat nemen. Waar dat ‘JD70’ voor staat? Wel, die J en D vormen de initialen van Joop Donkervoort en dat 70 duidt niet alleen op de (inmiddels gepasseerde) leeftijd van de grote man, maar ook op het feit dat de productie van deze GTO tot 70 stuks is gelimiteerd.

Donkervoort noemt de GTO-JD70 de meest vooruitstrevende auto die het bedrijf ooit heeft gemaakt. Daarvan is geen woord overdreven, het is een kunstwerk, de auto is zo fraai gemaakt en telt zoveel details die erop duiden dat Donkervoort geen enkele mogelijkheid onbenut heeft gelaten om het maximale uit het concept van een tweepersoons openwieler te halen. Kijk naar de remschijven waar happen uit genomen zijn, enkel en alleen om het onafgeveerde gewicht nog lager te maken. Of de koolstofvezel wielen die nota bene lichter zijn dan de Nankangs die hen omhelzen. Ook je portemonnee maken ze fors lichter: een setje van vier kost € 18.755. In de voorschermen bevinden zich louvres, om de lucht te laten ontsnappen die zich eronder ophoopt. En dat doen ze heel goed, want de cycle wings generen zelfs downforce, tot 50 kilo.

Kijk ook naar de omgeving van de voorwielophanging, daar is elk oppervlak benut om de rijwind een gladde doortocht te geven en zo mogelijk ook nog wat neerwaartse druk te genereren. Bewonder ook hoe de zijuitlaat is ingepakt om zijn behuizing een bijdrage te laten leveren aan de aerodynamica. Hoe goed Donkervoort dat laatste voor elkaar heeft, blijkt uit de topsnelheid van de auto, die is 280 km/h en dat is voor een auto met open wielen fenomenaal hoog.

Je blijft naar Donkervoort’s jongste kijken, zoveel details zijn er die schoonheid met functionaliteit combineren. Indrukwekkend is de dubbele diffuser in de achtersteven, die 80 kilo neerwaartse druk levert. Donkervoort heeft hem zo kunnen maken als hij is doordat het eerst naar achteren leidende uitlaatsysteem een enkele side pipe is geworden. De bodem is daardoor over een groter gedeelte vlak en er is een betere geleiding van koele lucht naar het differentieel.
De diffuser is ook belangrijk voor een goede balans in de JD70 qua druk op de wielen. De temperaturen in de Nankangs blijven daardoor min of meer gelijk als gevolg waarvan de auto zich consistent blijft gedragen. Het gripniveau is heel hoog, volgens Donkervoort kan de JD70 een dwarsversnelling van 2,05 G aan, wat ongehoord veel is voor een straatauto.

Het interieur is enigszins intimiderend door de grote hoeveelheid knoppen, even denk je dat je in een sportvliegtuigje bent beland, maar na een paar minuten kalme studie blijkt het vooral business as usual te zijn, de enige knoppen die nadenkendheid verlangen zijn die voor TC (tractiecontrole) en Brake Bias (remdrukverdeling). TC kent zes standen en wegens het hoge vermogen en het lage gewicht is het verstandig niet voor OFF te kiezen, zeker als je de auto nog niet door en door kent.

Je zit superlaag in de JD70, je billen bevinden zich lager in het chassis dan beide assen. De auto zelf is overigens nauwelijks hoger dan een meter. Het chassis is een buizenframe dat bij Donkervoort in Lelystad wordt gemaakt, een proces dat zes weken in beslag neemt. De carrosserie is zo veel als maar mogelijk (95%) van verschillende typen koolstofvezel, afhankelijk van de functie. Een heel groot deel daarvan draagt de naam Ex-Core, een gepatenteerde en door Donkervoort zelf ontwikkelde technologie om op relatief eenvoudige wijze heel sterke koolstofvezel delen te maken – in complexe vormen zelfs. Door hun sterkte dragen de Ex-Core panelen op de flanken van de GTO-JD70 heel veel bij aan de torsiestijfheid van het chassis en de bestendigheid tegen een aanrijding. Hetzelfde geldt voor het schutbord en voorruitstijl, die zijn ook van dat materiaal gemaakt. Zelfs de scharnieren van de ongelooflijk lichte – maar toch enorm sterke – deurtjes zijn van Ex-Core. Ze zien er nietig uit maar zijn sterker dan de stalen scharnieren die normaliter voor auto’s worden gebruikt – en passen ook veel beter bij de JD70.

Voorin, onder die lange motorkap, ligt de vijfcilinder in lijn die we van de Audi’s TT RS en RS3 kennen, echter met een hoger vermogen en koppel. Hij is speciaal voor de GTO-JD70 voorzien van een ander motormanagement en ook compacter gemaakt om überhaupt in de motorbaai van de Donkervoort te passen. Het blok is uiteraard hetzelfde gebleven, maar de externe poelies zijn kleiner gemaakt zodat hij in zijn geheel minder ruimte verlangt.
Voor de versnellingsbak gebruikt Donkervoort een unit van Tremec, met zelfgekozen verhoudingen, een eigen koppelingshuis en een pook met een korte slag en een fijn mechanisch gevoel. Een bak met dubbele koppeling en flippers aan het stuur is voor Donkervoort nimmer im Frage geweest: te zwaar natuurlijk. Wellicht heeft de (mindere) rijbeleving bij dat besluit ook een rol gespeeld. Het zelfsperrende differentieel is van Quaif, ook weer met specifieke, eigen tandwielen.

Het is koud, de JD70 staat op Taiwanese semi-slicks van Nankang, de hoog aangeschreven AR-1’s, en die zijn op hun best bij mooi weer. Daarmee gaan we vandaag zeker niet de uitersten opzoeken van de groene tweezitter uit Lelystad. Met zijn eigengewicht van 680 kilo en vermogen van 421 pk is het eerder de JD70 die zijn bestuurder gaat testen dan andersom.
Zodra de weg zich daar toe leent, proberen we hoe veel tractie er is, we rekenen op bandenrook in minstens de eerste drie versnellingen, maar zo lang je het gaspedaal niet abrupt helemaal naar de bodem trapt, blijkt dat mee te vallen. De Nankangs houden een stuk beter stand dan verwacht, en ze worden vrijwel zeker stilletjes geholpen door de tractiecontrole die door Donkervoort in de aanbevolen stand 3 is gezet.

Weet dat de JD70 zelfs in minder fijne condities een verblindend snelle lanceerinstallatie voor twee personen is, met warp speed schiet hij op de horizon af terwijl de omgeving in een oogwenk in een dansende storm verandert van langsvliegende groenbruine lijnen. Knappe jongen die de GTO-JD70 eruit sprint. De leden van de rode brigade uit Maranello moeten zich niet te veel in het hoofd halen als ze een JD70 ontmoeten, want hij heeft een specifiek vermogen van 610 pk per ton en daar kan een Ferrari 488 Pista met zijn ‘slechts’ 520 pk per 1000 kilo niet tegenop. Wellicht loopt hij een metertje in bij het schakelen, maar passeren, ho maar. Donkervoort noemt de JD70 in zijn persbericht dan ook met (gepaste) bravoure ‘supercarsloper’.
Mooi is dat je zelf kunt kiezen hoe sterk de tractiecontrole je beschermt. Dat is niet alleen handig als het asfalt nat en koud is, maar ook op het circuit in lange en snelle bochten, waar je met hoge snelheid uit wilt komen en overstuur riskant is. Opvallend is hoeveel vertrouwen de JD70 geeft. Hij dartelt niet als een herfstblaadje over de weg, maar voelt juist heel zeker aan, met een solide connectie met het asfalt. Er zit plezierig wat gewicht in de versnellingspook, het stuurwiel en de koppeling. Zo moet het ook, ondanks zijn vlieggewicht is de JD70 immers een machine van zwaar kaliber die je in 7,7 seconden van 0 naar 200 km/h kan brengen.

De wielophanging bestaat uit driehoekige draagarmen rondom, achter met extra trekstangen, en verstelbare stabi’s op beide assen. De schroefveren worden speciaal voor Donkervoort Automobielen gefabriceerd. Voor de remmen wordt gebruik gemaakt van de diensten van het Italiaanse Tarox. De schijven zijn niet monsterachtig groot, dat hoeft niet vanwege het lage wagengewicht, maar er zitten wel forse klauwen op, met zelfs zes zuigers op de vooras. Na een dag sporten op het circuit kun je ‘gewoon’ naar huis rijden, de remmen kunnen er namelijk tegen, aldus Donkervoort. Wie het alleruiterste wil kan Bosch Race ABS bestellen. Voor de prijs maakt je portemonnee spontaan een noodstop: je moet er € 15.548,50 voor neertellen.

Audi’s vijfcilinder moet zich een uitverkorene voelen omdat hij niet in Ingolstadt in een TT RS is geschroefd maar naar een beter leven in Lelystad heeft mogen vluchten. Hij hoeft 900 kilo minder mee te sjorren dan zijn dubbelgangers. In de JD70 produceert hij niet zo’n typische roffel als de RS, maar hij trakteert je wel op heerlijke geluiden bij gas los. Verder zijn er geen feestelijke toevoegingen aan de natuurlijke soundtrack van de D70, die weliswaar kernachtig is maar niet uitgesproken spectaculair, een gevolg van het feit dat de Donkervoort nu van een partikelfilter is voorzien om aan de uitlaatgasnorm Euro 6 te voldoen. Het voordeel van het filter is dat het een einddemper overbodig maakt en Lelystad de JD70 een side pipe heeft kunnen geven, wat op zijn beurt de deur openende naar de al genoemde aerodynamische verbeteringen. Er is overigens een meer open uitlaatsysteem beschikbaar, officieel echter alleen voor circuitgebruik.

De vijfcilinder is zéér energiek, met een maximaal koppel dat feestelijk snel beschikbaar is, het onmiddellijke en stormachtige versnellen van deze Donkervoort is meer dan een doorlopend genoegen. De JD70 heeft genoeg aan zijn ‘slechts’ vijf versnellingen, je hoeft nimmer als een dolle te schakelen, want je hebt altijd een fors acceleratievermogen onder je pedaal, dat ondanks de vrij lange eindoverbrenging van 3,31;1 die redelijk relaxt cruisen op de snelweg mogelijk maakt. Voor een sportwagen met zulke hoge prestaties is de JD70 opvallend ‘groen’, in die zin dat de CO2-uitstoot 191 gram per kilometer bedraagt. Ter vergelijk: de al eerder genoemde 488 Pista ‘doet’ 263 gram.

Het elektronische brein van de JD70 heeft een sportstand, waarin automatisch tussengas wordt gegeven bij het terugschakelen (rev-matching) en je kunt opschakelen met je voet stevig op het gas (full-throttle upshift). Gelukkig wordt het openen van de gasklep niet versneld in Sport – dat is het laatste dat je wilt in een auto die een bestuurder met finesse vraagt. Lomp met het gas omgaan verdraagt hij niet, op een koud en vochtig wegdek althans. Eigenlijk doe je er het beste aan de mind set van een ervaren motorrijder te adopteren. Waarmee niet gezegd wil zijn, dat de JD70 lastig te rijden is. De besturing is fijn informatief zonder nerveus te zijn en ook constant, hij laadt niet sterk op in scherpe bochten. Het kleine stuurwiel is met alcantara bekleed – het fijnste materiaal daarvoor – en is perfect gepositioneerd, zodat je er goed veel macht over hebt. Bekrachtiging is niet aan boord – dat heeft de auto niet nodig. Visueel wordt de besturing ondersteund door de naar links en rechts bewegende voorwielen met hun spatschermen. Overigens is de JD70 op verzoek leverbaar met een lichtgewicht en instelbare elektrische bekrachtiging waarmee je volgens de fabriek niet of nauwelijks op stuurgevoel hoeft in te leveren. Joop zelf, altijd obsessief gericht op technische puurheid, heeft er zijn zegen aan gegeven, en dat zegt iets.

Het rempedaal heeft een voldoende lange slag om zorgvuldig doseren mogelijk te maken en je moet heel hard trappen om ook maar in de buurt van blokkeren te komen.
De grenzen van de mechanische grip liggen ver weg, te ver om op de openbare weg te verkennen, zeker op een koude en natte winterdag. TC, de tractiecontrole, kent naast OFF vijf standen, met verschillende gradaties van protectie. In een mildere stand wordt alleen met de ontsteking de trekkracht getemperd, wat gepaard gaat met een spannend geknetter uit de uitlaat, in strengere standen wordt ook de gasklep ingezet.

Een prachtig stuk techniek, dat is de GTO-JD70. Uitstekend afgewerkt, doorwrocht ontworpen en ontwikkeld onder de regie van een man die zich meer dan 40 jaar met dit type sportauto bezighoudt en die puurheid en beleving onverminderd hoog in het vaandel draagt. En dat laatste is heel belangrijk. De GTO-JD70 is een auto met capaciteiten die ver boven het op de openbare weg mogelijke liggen, maar toch valt er bij lagere snelheden veel te genieten. Hij weet als supersnelle sporter en entertainer ook in het gewone leven te overtuigen. Fantasieën over mooie roadtrips zullen je echter nimmer los laten. Ik weet wel een paar wegen in de Schotse Hooglanden en aan de voet van de Spaanse Pyreneeën waarop je je dorst naar snelheid geweldig goed kunt laven, vele kilometers lang. Een van mijn fijnste reportagetrips was – heel lang geleden – met een Donkervoort naar de Coppa d’Italia, een rally voor klassiekers in het noorden van Italië. Zoiets zou ik nog weleens een keer willen doen.

TEKST Ton Roks / FOTOGRAFIE Piet Mulder

DONKERVOORT D8 GTO-JD70
Motor vijfcilinder-in-lijn met turbo (Audi R5 TFSI), inhoud 2480 cm³ Vermogen 421 pk van bij 5850 tot 7000 min-1 Koppel 520 Nm van 1750 tot 6350 min-1 Transmissie handgeschakelde Tremec vijfbak, achterwielaandrijving, zelfsperrend differentieel Afmetingen LxBxH 3836 x 1871 x 1081 mm, wielbasis 2350 mm, tankinhoud 48 liter, bagageruimte 250 liter Gewicht 680 kg Remmen geventileerde schijven rondom (310/285 mm), Tarox  (Bosch Race ABS optioneel) Banden 235/45 R 17 voor, 245/40 R 18 achter, Nankang Sportnex AR-1 Topsnelheid 280 km/h Acceleratie 0-100 km/h in 2,7 sec., 0-200 km/h in 7,7 sec. Prijs € 163.636,– (exclusief belastingen)


Tags: , ,



Ton Roks
Na 25 jaar in de autojournalistiek vervulde Ton Roks in november 2012 een lang gekoesterde wens, hij begon een eigen autoblad: Octane, met een hoofdrol voor de klassieke auto – en een gezonde belangstelling voor interessante nieuwe auto’s.




Vorig bericht

Outlaws en de opleving van creativiteit

Volgend bericht

Een klein en dapper werkpaard: de Mini Pick-up





Bezoekers lazen ook


Meer historie

Outlaws en de opleving van creativiteit

VIJFTIG EDITIES van Octane Magazine, een mijlpaal, en dat vieren we met een extra dik jubileumnummer. Het was een hele...

28 February 2021