Laatste nieuws

De gele kanarie

Man & Machine / 18 februari 2022

Voor de autokeuze van Robbert Moree zijn vorm, functie en soms ook snelheid de ‘drivers’. Sinds 1996 is hij in het bezit van een Volvo 1800 ES. Zijn ‘gele kanarie’ is in goed gezelschap.

“Sinds mijn prille jeugd ben ik al gek op auto’s en kijk ik naar vorm, functie en soms snelheid om auto’s op mijn verlanglijstje te zetten. Sinds 1996 bezit ben ik in bezit van een Volvo 1800 ES en ben ik ook lid van de Volvo-club. Daarna zijn nog een Citroen XM, een BMW E21, een Mercedes 190E, een Volvo V70 Classic, een Volvo 245 L, een Jaguar XK8, een Saab 93 Hirsch cabrio en een Jaguar XK Cabrio gevolgd. En nog wat modernere auto’s, maar die zijn minder interessant.”

“In 1995 wist ik het zeker; ik moest zen zou dezelfde auto hebben als Simon Templar, alias The Saint. In gedachten zag ik me al zitten in zo’n off-white Volvo P1800S met een roodlederen interieur. Ter voorbereiding ben ik me gaan verdiepen in het model, de zwakheden en de marktwaarde en aansluitend ben ik gaan rondkijken. Menig exemplaar op de markt was zwaar aangetast door roest of op een verschrikkelijke wijze dicht geplamuurd en daarna gespoten. De weinige goede exemplaren waren erg stevig geprijsd.”

“Het viel me op dat de estate-versie, de 1800ES (zonder de ‘p’ van personvagn), nog schaarser was en in Nederland nauwelijks is verkocht (slechts twee stuks). De prijs in 1972 was ongeveer 32.000 gulden, een bedrag waarvoor je in die tijd ongeveer drieënhalve Opel Kadett kon kopen. Lange tijd was de Volvo P1800 ruwweg net zo duur als een Jaguar E-type.”

“Alhoewel de vormgeving van de ES toch net wat minder in balans is dat van de coupé begon de ‘beach-car’, zoals hij werd genoemd, me steeds meer te boeien. Dus zette ik mijn zoektocht voort. Ook al was er inmiddels veel Amerikaanse import in Nederland beland, viel het niet mee iets te vinden dat een beetje roestvrij was. Hoewel ik op zoek was naar een lichtblauw-grijze metallieke auto, zag ik een behoorlijk gele versie naast een Porsche 911 staan bij F-Cars & Bikes. Eigenaar Frits deed vooral in dikke Amerikaanse motoren en -auto’s. De Porsche en de Volvo had hij op de koop toe moeten nemen in een kavel auto’s en motoren dat hij gekocht had. Voor hem waren dit twee vreemde eenden in zijn Amerikaanse bijt. Na overleg heb ik Volvo-kenner Jan Ooms erbij gehaald, hij heeft de auto bekeken  en kwam met een paar puntjes die hij op kosten van Frits mocht verhelpen, opeens was ik de trotse bezitter van een Volvo 1800 ES.”

“Mijn 1800 ES was in een goed rijdbare staat, dus ben ik hem eerst maar eens spaarzaam gaan gebruiken. Toen de met schapenwol beklede voorstoelen, het vilten dashboard en enkele lichte deukjes me tegen begonnen te staan, overtuigde mijn schoonvader, die zelf net een Ford model A aan het restaureren was, me ervan om de auto meteen maar goed aan te pakken. En zo is een grondige restauratie van de carrosserie en het interieur begonnen. Technisch was de auto gewoon goed en daar gold mijn aloude adagium: als het niet kapot is, moet je het ook niet maken. Dat laatste bleek een goede zet, want de techniek is de afgelopen 26 jaar zeer betrouwbaar gebleken.”

“Nadat ik de auto had gedemonteerd kon ik hem met afbijt en een krabber kaal maken. Daarna ging de Volvo naar een professionele schadehersteller en spuiter, met een erg mooi eindresultaat. We konden verder met de opbouw. Er kwamen een nieuw dashboard in, een nieuwe hemel- en deurbekleding, nieuwe voorstoelen en nieuw tapijt. En toen alles klaar was kreeg hij een Dinitrol-beurt bij toen bekende Jan van Egmond in Alphen aan de Rijn.”

“Sedertdien rij ik er mee. Niet heel veel, maar ritjes in Nederland en een keer naar de Goodwood Revival in Zuid Engeland. En telkens probleemloos. De auto rijdt behoorlijk comfortabel en heeft heel goede stoelen. Een lange reis is alleen vermoeiend door het forse geluidsniveau van de motor. En natuurlijk gaat de auto geregeld op de foto, want daar leent hij zich goed voor. Soms denk ik: ‘Ik doe hem weg, ik gebruik hem te weinig’. En dan rij ik er weer in en denk ik: ‘De kanarie blijft voorlopig gewoon bij ons zoals hij dat al 26 jaar is’.”

“Jaguar is een van de andere merken die favoriet is, alhoewel ik niet me niet wil beperken tot een of twee merken; er zijn zoveel prachtige klassieke auto’s. Lange tijd heb ik gekeken naar of een XK150 of een E-type, vooral in de tijd dat ze nog betaalbaar waren. In 2009 was ik in de gelegenheid om een goede E-type Serie 1,5 te kopen voor 25.000 euro. Dat heb ik helaas niet gedaan. En tegenwoordig vind ik ze te duur.”

“Dus moest er een andere, iets modernere Brit komen; een Aston Martin DB7 of een Jaguar XK8; waarbij de Aston natuurlijk schaarser en meer bijzonder is. In 2008 vroeg ik op Goodwood aan Stirling Moss wat ik moest doen en hij adviseerde een DB7. Ik heb niet naar hem geluisterd, maar naar de monteur van een Aston Martin dealer. Die adviseerde een XK8. Ik vond een mooie in Oude Haske bij de JLR-dealer en kon die met fikse korting meenemen, zonder garantie. Het is een heerlijke auto, waarmee ik veel internationale reizen heb gemaakt. De onderhoudskosten zijn me zeker niet tegengevallen, zeen lagen op ruwweg het niveau van mijn vijfcilinder V70. Wel heb ik, in de 13 jaar dat ik hem had, een keer wat roest laten aanpakken op de bekende plek bij de achterwielen. Na 13 jaar vond ik dat ik te veel auto’s had, en heb ik een vervanger gezocht voor twee auto’s; de XK8 en de Saab. Die vond ik in een 2008 XK (X150) Cabriolet. Die is nu een klein jaar in dienst en voldoet erg goed. Ook een behoorlijk schaarse auto, omdat er wereldwijd maar 30.000 van zijn gemaakt, als coupé- en cabrio. Natuurlijk ben ik lid van de JDCHolland, waar ik sinds maart 2019 hoofdredacteur ben van het clubblad. Het is erg leuk om met een team elke twee maanden voor ruim 2000 leden weer een afwisselend magazine te maken.”

Volvo 1800 ES

Bij Volvo kreeg Jan Wilsgaard in 1966 de opdracht om een opvolger van de P1800 te maken. Hij moest drie ontwerpen aanleveren, gebaseerd op de P1800. Het model dat hij ontwierp maakte gebruik van het onderstel van de 164 met een verkort chassis, ongeveer dezelfde wielbasis als de Amazon. Het leek veel op de coupés van BMW en Mercedes van die tijd. Er lag een zescilinder in die 160 pk’s leverde en de start van productie was gepland in juni 1968. Door een te hoge prijs werd de ontwikkeling echter gestopt. Wilsgaard haalde twee coupés van de productieband en het tweede ontwerp, de beach car, gebouwd door Coggliola kreeg het groene licht van de directie. Het model kwam eind 1971 in productie als de 1800 ES en er zijn uiteindelijk 8.078 stuks gemaakt.  Slechts acht zijn er officieel in Nederland verkocht. Uiteindelijk heeft de oliecrisis een einde aan de 1800 ES gemaakt, tezamen met de stevige prijs van 32000 gulden (1973). . Hiermee is de totale productie van de 1800 geëindigd.

Technische gegevens:

Productiejaar: waarschijnlijk november 1971

Eerste kenteken: (USA) februari 1972

Geïmporteerd in Europa: 1995

Type: B20F (speciale motor die voldeed aan de strengere uitlaatgas uitstoot-eisen in de VS) met elektronische brandstofinjectie (Bosch D-Jetronic)

Aantal cilinders:                               4

Inhoud:                                              1968 cm3

Vermogen:                                         112 SAE PK (95 DIN PK) bij 6000 min-1

Compressieverhouding:                  8,7:1

Koppel:                                               157 Nm  bij 3500 min-1

Versnellingsbak:                              BW 35 (drie versnellingen, waarvan de derde een prise directe is)

Lengte:                                               4,485 m

Breedte:                                             1,70 m

Hoogte:                                              1,28 m

Wielbasis:                                          2,45 m

Productieaantal: 8.077 (1971 – 1973)

Verkocht in Nederland: 8 stuks

Man & Machine

Volvo 1800 ES (1972)

Robbert Moree

 

 


Tags: , , , ,



Frank Goedhart
Frank's interesse in klassieke auto's en autosport komt ruimschoots aan bod: samen met lezers zorgt hij voor nieuws op Instagram, Facebook, LinkedIn en de website van Octane.




Vorig bericht

Maturo Stradale: Group A revisited

Volgend bericht

Super 3: de geheel nieuwe Morgan





Bezoekers lazen ook


Meer historie

Maturo Stradale: Group A revisited

Iedereen houdt van de Lancia Delta Integrale. De mythe krijgt een vervolg met deze spectaculaire Maturo Stradale. ‘Made...

18 February 2022