Laatste nieuws

De rode draad in 20 Lancia’s

Man & Machine / 11 juni 2021

Paul van Beukering heeft recent de sleutels in ontvangst genomen van zijn twintigste Lancia, een Thesis Bicolore. Hij analyseert grondig zijn motieven voor de consistente trouw aan dit Italiaanse merk.

De Lancia Thesis is eigenlijk de laatste grote sedan van het merk. De voorgangers waren de Kappa, de Thema en de Gamma. De Thema die na de Thesis op de markt is gekomen was slechts iets meer dan een ‘rebatched’ Chrysler 300C. In 1998 heeft Lancia laten zien dat het, na de ingetogen Kappa, nog steeds in staat was om baanbrekend ontwerp neer te zetten. De Dialogos concept auto, een ontwerp van Mike Robinson, toonde hoe stijl en luxe in een grote sedan tot hun recht konden komen.

Pas in 2001 was de opvolger van de Kappa klaar; de Thesis was ten opzichte van de conceptauto een beetje een teleurstelling omdat de bijzondere voor- en achterkant van de Dialogos met een wat saaier sedan middenstuk leken te zijn gecombineerd. Het feit dat er, net als bijvoorbeeld bij de Kappa Coupé, een grote schare bewonderaars en een even grote schare criticasters lijken te zijn, maakt het toch wel weer een echte Lancia. De Thesis was leverbaar met een vijfcilinder 2,4-liter, een 2-liter vijfcilinder Turbo, de beroemde V6 Busso (eerst met 3 liter inhoud en later met de sterkere 3,2-liter motor) en met een Turbo Diesel. In 2008 is er een einde gekomen aan de Thesis. Het is buiten Italië geen succes geworden, maar zoals zo vaak gebeurt met vreemde buitenbeentjes, is de Thesis nu wel in trek als youngtimer voor mensen die iets anders willen.

“Terwijl ik na de aankoop van dit rijdend kunstwerk in alle comfort en luxe huiswaarts reed, vroeg ik me af waarom ik steeds bij de keuze voor een nieuw vervoermiddel terecht kwam bij dit Italiaanse merk. Het was tijd voor een grondige analyse van mijn motieven. Laten we beginnen met het feit dat ik een autoliefhebber ben. Om die reden heb ik waarschijnlijk wat meer verstand van autotechniek en van wat er zoal te koop is, dan de gemiddelde Nederlander. Daarnaast ben ik groot liefhebber van Italië. Vooral de manier waarop Italianen met passie de dingen ‘mooi’ proberen te maken – ook het leven – spreekt enorm tot mijn verbeelding.”

“Geboren en getogen in Friesland, kwam ik daar op straat niet veel inspiratie tegen. Gelukkig koos mijn vader in de jaren zeventig voor het rijden in een Saab. Een auto waar we altijd en overal erg leuke reacties op kregen. Daardoor beleefde ik hoe leuk het is om in iets bijzonders te rijden. Toen ik het roze papiertje eenmaal in mijn bezit had, nog op de middelbare school, moest er uiteraard snel een auto komen. En dat werd een Fiat 128 1100L die ik voor 350,- gulden had gekocht. In mijn studietijd kon ik opwaarderen naar een mooi hoekige 131 Supermirafiori met een heuse TC-motor. Later volgden meerdere leaseauto’s, waaronder een aantal Duitse en Japanse en ik had veel respect voor de manier waarop deze fabrikanten hun auto’s in elkaar schroefden. Maar er ontbrak ook iets, maar ik kon er alleen niet de vinger opleggen wat dat was.”

“Toen ik later een ruime ‘lease allowance’ van mijn werkgever kreeg besloot ik om een youngtimer te nemen. Het werd een Lancia Thema 3.0 V6 LX, de derde serie met het luxe interieur van de 8.32. Daarop volgden een Thema 3.0 V6 LX SW (stationwagen), een aantal Kappa’s, waaronder een SW en twee Lancia Lybra SW Emblema’s. En daarna was het tijd voor mijn eerste Thesis, een Turbo Diesel en voordat ik mijn huidige Bicolore kocht reed ik in een uit Italië geïmporteerde Kappa Coupé, in mooi grijs metalliek met een zwart Poltrona Frau interieur.”

“De rode draad in mijn verhaal over het bezit van 20 Lancia’s is dat al deze auto’s erg lekker reden en over voldoende power beschikten om heerlijk te kunnen rijden. Geen vermogen om mee te imponeren (dat is meer iets voor Alfa Romeo rijders?) maar altijd voldoende kracht beschikbaar om elke reis tot een waar genot te maken. Bovendien zorgden al deze Lancia’s, door mij zorgvuldig uitgekozen op hun uitvoering en uitrustingsniveau, keer op keer voor erg positieve reacties van mijn passagiers.”

“Maar de échte rode draad liep door de interieurs van mijn Lancia’s. Lancia was in Italië een prestigieus merk voor de gegoede burgerij en je hoort de Lancia-bazen tegen hun ontwerpteam zeggen: “Trek alle registers open! Dit is ons topmodel. Laat zien wat we kunnen en maak er een kunstwerk van!”. En dat hoef je tegen een Italiaanse designer natuurlijk geen twee keer te zeggen. Die gingen uiteraard hélemaal uit hun dak. Met het daadwerkelijke design van het interieur, maar ook zeker bij de materiaalkeuze en de afwerking. Verder mochten de vele lampjes, metertjes, knopjes, bijzondere bekleding (Alcantara, Poltrona Frau, Ermenegildo Zegna) en een subtiel strookje hout niet ontbreken.”

“Het resultaat was een bijzonder chique auto, maar zeker niet te schreeuwerig. Met een interieur waar mening huiskamer in een Nederlandse Vinex-wijk stik jaloers van zou worden. En dat is precies waarbij ik me helemaal in mijn comfortzone voel. Mijn geliefde rijdt in een Ford Fiësta, een auto die er best leuk uitziet, maar het gebrek aan liefde waarmee deze auto in elkaar geschroefd is, is wat mij betreft ronduit stuitend. Gelukkig zijn er miljoenen mensen die zich daar absoluut niet aan storen, en dat is prima.”

“Het interieur van de Thesis, waarin ik mezelf dus met een grote glimlach in alle rust en comfort over onze vaderlandse wegen verplaats, is een klasse apart. De auto zit boordevol met, voor die tijd, moderne techniek en naast de prachtige bekleding is het dashboard met een geperforeerde strip voor subtiele ventilatieluchttoevoer over de hele breedte een erg mooie vondst. Waar ik me bij mijn eerste Thesis vooraf onterecht zorgen maakte over onderhoudskosten en dure reparaties, weet ik nu dat de Thesis een erg betrouwbare en uitontwikkelde auto is, met relatief lage kosten in het dagelijks gebruik. De soepel schakelende automaat en de eenvoudige maar mooi klinkende vijfcilinder motor maken het in combinatie met een voor mij belangrijk schuifdak tot een ultieme reisauto. De BiColore kleurstelling geeft het bijzondere uiterlijk nog wat extra cachet. Ondertussen mijmer ik over wat mijn volgende Lancia zal gaan worden en ben ik toch ook zeer benieuwd naar de geruchten over een nieuwe toekomst voor het merk.”

OCTANE AUTO’S / Updates door stafleden, medewerkers en lezers

Lancia Thesis Bicolore (2007)

Paul van Beukering

 


Tags: , , , , , , , ,



Frank Goedhart
Frank's interesse in klassieke auto's en autosport komt ruimschoots aan bod: samen met lezers zorgt hij voor nieuws op Instagram, Facebook, LinkedIn en de website van Octane.




Vorig bericht

De eerste Europese Ford

Volgend bericht

GR Yaris, 'n bandeloze straatraket





Bezoekers lazen ook


Meer historie

De eerste Europese Ford

Een kennis van Charles Lindeman had een Ford Y en Charles zocht als hobbyfotograaf een leuke auto voor trouwfoto’s. Hij vindt...

4 June 2021