Laatste nieuws

Een Beta Montecarlo met deadline

Octane Auto's / 2 oktober 2020

De succesvolle ombouw van een standaard Lancia Thema SW naar een unieke 8.32 SW heeft Maarten-Jan Evers voldoende zelfvertrouwen gegeven om de restauratie van een bloedrode Beta Montecarlo aan te pakken. Een project met deadline!

“Met een hechte vriendengroep rijden we elk jaar rond de Mille Miglia naar Italië om te genieten van het autoleven. Onder de naam ‘Italy-Here-We-Come’ (IHWC) geven we daarmee invulling aan een gedeelde passie. Omdat een jaar lang kan duren, heb  ik geen moment geaarzeld toen een van de vrienden me belde voor een kleine reis naar de Elzas in zijn Ferrari 308. De momenten die ik achter het stuur en als passagier van deze auto heb beleefd, zal ik nooit vergeten. De Ferrari kon  je elk moment ‘op zijn donder geven’ en altijd reageerde hij met eindeloze grip, zeer precies stuurgedrag en een kakafonie van geluiden. Mijn wens om ook een auto met middenmoter te bezitten, is toen geboren.”

“Mijmerend aan  de computer ging ik op zoek naar de geschikte auto om mijn droom uit te laten komen, om uiteindelijk uit te komen bij de Lancia Beta Montecarlo. De auto is getekend door Paolo Martin, een van mijn favoriete ontwerpers met grote invloed op mijn oorkeuren; hij tekende de Fiat 130 Coupé, waarvan ik er twee heb gehad en waaraan ik de IHWC-vriendengroep te danken heb. De prijzen leken nog enigszins acceptabel en dus besloot ik aan de slag te gaan. Er passeerden meerdere projecten de revue, maar zonder uitzondering bleken dat auto’s te zijn die extreem aangetast waren door roest. Omdat laservaring ontbreekt, waren die een stap te ver voor mij.”

Lancia introduceerde de Beta Montecarlo in 1975. De auto was oorspronkelijk bedoeld als een Fiat, voorzien van een 3-liter V6. Maar mede door de oliecrisis werd het project voortgezet als een Lancia met de bekende, 120 pk leverende, 2,0-liter Lampredi viercilinder als krachtbron. De Montecarlo was leverbaar als coupé en als spider met een uitneembaar dak. De Scorpion, de Amerikaanse uitvoering van de spider, figureerde als ‘bad-guy’ in de speelfilm Herbie.

“Bij een vriend in België kreeg ik de kans om een soort Lego-project te kopen. Het bevatte de onderdelen van vijf gesloopte Montecarlo’s samen met twee redelijk complete body’s. Dat waren een witte Scorpio uit Amerika en een rood exemplaar met Belgische papieren uit 1978. Beide Spiders, en een even grote uitdaging. Zonder aarzelen heb ik het aanbod aangenomen en ben ik het project gestart dat uiteindelijk moet leiden tot twee Montecarlo’s in topstaat; de rode, aangepast naar mijn smaak, voor eigen gebruik, en de witte zo origineel mogelijk voor de verkoop.”

“De aankoop werd in twee etappes opgehaald uit België. De eerste trip met een vrachtwagentje om alle onderdelen op te halen. Het was wel even schrikken om te zien dat ik de beschikbare 23 m³ daadwerkelijk nodig had. De onderdelen namen twee van de drie autoplekken in mijn garage in beslag, wat een probleem is als je nog twee carrosserieën op moet halen. Om dat op te lossen heb ik eerst de onderdelen uitgezocht en gesplitst in een voorraad die ik direct nodig zou hebben en een voorraad die ik naar mijn loods kon verhuizen. Met de vondst van een zwartlederen interieur werd het beeld van het rode exemplaar mij steeds duidelijker. Daar ik nog nooit een Montecarlo goed bekeken had, laat staan dat ik erin gereden of eraan geklust had, bleek het in de praktijk lastig om de onderdelen te beoordelen. Maar uiteindelijk kreeg ik de ruimte die ik nodig had voor de rode body en de onderdelen. Met de maten van de auto bouwde ik een rijdend frame om zo de komende tijd de carrosserie heen en weer te kunnen schuiven.”

“Met twee auto’s met ambulances erachter haalden we de auto’s in februari van dit jaar op in België. De garage waarin ze minimaal 15 jaar verborgen waren geweest, lag ondergronds. Uit de lift kwamen de prachtige lijnen van de rode Spider als eerste boven. Een bijna gave body verscheen in het daglicht en ik was met stomheid geslagen. Het aanstaande project leek me te gaan vallen. De witte was, op een andere manier, ook een mooie basis. Hieraan was al veel gewerkt, maar er ontbrak een deel van de carrosserie. Voorlopig zou ik me echter op de rode carrosserie storten. Het project ging ik documenteren in een blog, net zoals ik met mijn 8.32 SW had gedaan. Die blog werd de basis van het Lancia Thema Forum en heeft gezorgd voor hernieuwde aandacht voor deze exclusieve Lancia. Het hele verhaal van de Montecarlo staat met alle technische details (en tegenslagen) op LanciaMontecarlo.nl.”

“Na een grote schoonmaak bleek dat zich onder de dikke lagen stof een nog gavere carrosserie bevond dan gehoopt.. Op het eerste gezicht trof ik zelfs geen roestproblemen aan. Als eerste begin ik met de opbouw door de kabelboom in de auto te leggen. Met de keuze uit vijf kabelbomen koos ik er eentje die mij het meest compleet leek. Terwijl ik rond en door de auto kroop bleek er toch wat laswerk nodig te zijn aan een dorpel en bodemplaat. Ik kreeg een korte lascursus van mijn schoonvader en zette de body op twee matrassen rechtop tegen de muur zodat ik er makkelijk bij kon. Met het verse laswerk onder een mooie laag ‘bodyschutz’ kon de auto weer op zijn frame staan en bouwde ik hem op totdat het moment kwam dat hij naar de spuiter ging. In Zuid-Limburg kreeg de auto een verse rode laklaag. Goed genoeg om geen zorgen over te hebben als ik de auto ga gebruiken waar hij voor gemaakt is: rijden.”

“Het opbouwen bleek zeer arbeidsintensief. Elk boutje, moertje en ringetje heb ik ontroest, ingevet en gemonteerd. Onderdelen die het aan konden, heb ik laten poedercoaten. Ontbrekend gereedschap heb ik aangeschaft en cruciale onderdelen, zoals het remsysteem heb ik nieuw ontworpen en voorzien van een bekrachtiging. Gestaag vorderde de klus gedurende de Corona-lockdown. In plaats van mijn tijd te verdoen aan reizen van en naar werk besteedde ik mijn tijd aan de auto. Het idee om de Lancia een shake down te geven in de Elzas werd geboren. De datum werd geprikt op 18 september en daarmee had het project een deadline.”

“De RDW-keuring heeft begin september plaatsgehad. Trots als een pauw reed ik er met mijn eendaags-kenteken heen. Aanvankelijk waren er wat problemen met het vaststellen van de identiteit van de motor, maar nadat dit opgelost was kreeg de Montecarlo een mooi, kakelvers kenteken. In de week voorafgaand aan de reis stond nog de APK op het programma. De eerste keuring leidde tot de constatering dat alles goed was, op een kleine lekkage aan het remsysteem na. Twee dagen voor vertrek had ik dat opgelost en kreeg ik het felbegeerde witte keuringspapiertje! Op naar de Elzas!”

“Inmiddels ben ik terug uit de Elzas na een heerlijke reis met de prachtige Lancia Beta Montecarlo. De Lancia heeft het erg goed gedaan! Natuurlijk waren er wel wat aanloopproblemen. Vooral een kapotte sensorkabel en diverse koelwaterlekkages hebben me onderweg aan het werk gehouden. Echter, de auto heeft de reis op eigen kracht volbracht en bewees in de bergen goed mee te kunnen met de snelheid van de meerijdende Fiat Dino en Ferrari 308. De motor reageert gretig boven de 4000 toeren en hij rijdt als een kart. Toch heb ik nog niet het eindpunt bereikt van deze restauratie, want ik overweeg de auto de motor te geven waarvoor hij ontworpen is; de Busso-V6. Dus wordt vervolgd?”

Het verhaal van de creatie van de Lancia Thema 8.32 SW is te lezen op deze link.

OCTANE AUTO’S / Updates door stafleden, medewerkers en lezers

Lancia Beta Montecarlo (1978)

Maarten-Jan Evers


Tags: , , , , , , , , , , ,



Frank Goedhart
Frank's interesse in klassieke auto's en autosport komt ruimschoots aan bod: samen met lezers zorgt hij voor nieuws op Instagram, Facebook, LinkedIn en de website van Octane.




Vorig bericht

De 30e editie van de Gran Premio Nuvolari

Volgend bericht

Modena GT Spyder California





Bezoekers lazen ook


Meer historie

De 30e editie van de Gran Premio Nuvolari

Rond het weekend van 19 en 20 september vond in Italië de dertigste editie van de Gran Premio Nuvolari plaats. Het is een regulariteitsrit...

30 September 2020