Laatste nieuws

Een Kappa Coupé en nog veel meer

Man & Machine / 10 december 2021

Waar de vader van Patrick Hink vooral gecharmeerd is van Engelse auto’s, gaat hij zelf liever voor de stijl en klasse van ‘Italianen’. De toevallig ontstane collectie laat dan ook een duidelijke scheidslijn zien en is daardoor erg interessant: Lancia’s, Autobianchi’s, Fiat, Jaguar, Austin, MG.

“Mijn Lancia Kappa Coupé uit 1998 is een heel fijne auto, een echte Gran Turismo. De aandrijving wordt verzorgd door de beroemde 3,0-liter V6 24V Busso, en voor kenners hoef ik daar verder niets aan toe te voegen. Uniek is dat het naar mijn weten de enige Kappa ter wereld is, geleverd in deze kleur, Grigio Antracite. De verkoper van Lancia-dealer Halan in Amsterdam probeerde in begin 1997 een klant te overtuigen van de voordelen van een Kappa Coupé. De koper, later dus de eerste eigenaar van mijn auto, ging overstag onder de voorwaarde dat de auto geleverd zou worden in exact dezelfde kleur als die van een Lancia Flaminia Coupé die op de parkeerplaats stond. Grappig om te zien dat deze kleur nu weer helemaal trendy is, op moderne Audi’s en Volkswagens.

Na wat tegenwerking van de fabriek in Italië kwam het uiteindelijk toch voor elkaar, en werd de grijskleurige Kappa geleverd; zij het met vertraging en een forse meerprijs. De auto had voor het spuiten uit de productielijn gehaald moeten worden en daardoor kwam hij pas in april 1998 naar Amsterdam. De meerkosten op de toch al niet goedkope auto bedroegen een kleine 20.000 gulden.

Zelf heb ik de ‘K’ sinds 2012 in bezit, in de winter van dat jaar hebben we de auto compleet gerestaureerd. Door verwaarlozing was er veel mis en toonde de lak inmiddels ‘fifty shades of grey’. Een bekend probleem van de Kappa Coupé is corrosie in de kokerbalken, een direct gevolg van een constructiefout in het ontwerp. Voor ons een mooie aanleiding om de auto perfect te maken zodat we er nu veel plezier van kunnen hebben. We zijn er drie keer mee naar Italië gereden en daarvoor is de Kappa echt gemaakt. Ook buitenlandse reizen met de Lancia Club Nederland worden altijd gedaan met de Kappa Coupé.

Het probleem dat we er eigenlijk te weinig mee rijden komt door het feit dat er voor ons nogal wat keus is als we ’s morgens een auto nodig hebben. Mijn vader en ik hebben een leuke collectie die eigenlijk per ongeluk tot stand is gekomen. De verzameling is begonnen met een Austin A55 Cambridge MkII uit 1961. Mijn vader was al jaren op zoek naar een Healey en toen hij er eindelijk een had gevonden, hikte hij bij de onderhandelingen tegen de vraagprijs aan. Hij zei tegen mijn moeder: ‘Deze auto is duurder dan ons eerste huis!’ En met die uitspraak is de Healey uit beeld verdwenen. Maanden later zag hij in De Telegraaf een kleine advertentie van een Austin Cambridge uit 1961, een auto die hij zich nog uit zijn jeugd herinnerde als eerste auto waarmee hij gereden had. De eerdere schade aan de aangeboden auto was inmiddels hersteld en hij moest alleen nog worden gespoten. Dat hebben we gedaan en tot op de dag van vandaag is het een mooie auto in onze collectie.

Austin Cambridge A55 Mk II uit 1961

Toen mijn zakelijke buurman wegens ruimtegebrek een paar auto’s bij ons op het terrein stalde, bleek dat er een Autobianchi A111 bij stond. Na een jaar hebben we die auto van hem gekregen en weer rijdend gemaakt. Omdat we er niets mee hadden besloten we hem op Marktplaats te zetten. Naast onze advertentie stonden nog twee andere auto’s en een paar auto’s in onderdelen en die hebben we dan maar gekocht. Dus in plaats van een auto kwijt te raken, hadden we er toen drie!

Autobianchi Primula 65C, A112 en A111

We hebben nu van de vier A111’s nog twee exemplaren over. De laatste is een groene die we op een jaarlijkse oldtimershow in ons dorp vonden. Ook die hebben we helemaal in orde gemaakt. Ze zijn beide van de eerste serie en origineel Nederlands geleverd in 1970.

Dan is er de Autobianchi Primula 65C, ook een origineel Nederlandse auto, geleverd in 1969. Die toch wel bijzondere auto was na tien jaar gereden te zijn door de eerste eigenaar via omwegen onder een afdakje terechtgekomen. Wij mochten hem na onderhandelingen kopen en hebben de techniek aangepakt, de auto gepoetst en sindsdien is het een fijne auto om in te rijden.

De Autobianchi A112 in onze verzameling is een eerste serie uit 1970. De Fiat 127 met origineel Nederlands kenteken, bouwjaar 1972, is hetzelfde type als de eerste auto van mijn moeder en daarmee een leuke jeugdherinnering.  Onze Fiat Uno 1.1 is de laatste van een hele serie Uno’s die we ooit gereden hebben; op de Turbo en de Diesels na zijn alle types van beide series wel in bezit geweest. De Fiat 124 Spider is precies 50 jaar jonger dan ik en daarmee een leuk verjaardagscadeautje van mij, voor mij.

Lancia Y10, Dedra, Lybra

We hebben naast de besproken Kappa Coupé nog drie Lancia’s. Een Y10 Fire uit 1985, net door ons gerestaureerd en nu ook technisch helemaal perfect. Een Lancia Dedra 1.8 Lusso, een stijlvolle sedan waarvan het interieur afkomstig is uit een Dedra Integrale. En als laatste (vooralsnog) een Lancia Lybra 1.8 uit het jaar 2000, die echt van een oud vrouwtje is geweest; er staat nog geen 50.000 km op de teller.

Austin A60 Cambridge, MG Midget 1,5, 2x Jaguar Sovereign

Het Italiaanse deel van de verzameling is van mij, maar daarnaast heeft mijn vader zijn grote liefde voor Engelse auto’s omgezet in een aantal klassiekers uit het Verenigd Koninkrijk. Zijn verzameling omvat een Jaguar XJ6 Sovereign (Series III) uit 1986 en een XJ40 Sovereign uit 1989. We hebben een hele mooie MG Midget 1.5, die door de vorige eigenaar uit Amerika is geïmporteerd. De lelijke zwarte bumpers hebben wij meteen vervangen voor stijlvolle verchroomde exemplaren. Naast de A55 Cambridge van mijn vader heb ik zelf een Austin A60 Cambridge, een langdurig project; ooit gaat hij weer op de weg komen. Mijn zus rijdt een Fiat 600 en daarmee is het verhaal wel compleet.

Om het allemaal behapbaar te houden worden er ook wel eens auto’s verkocht. Zo heb ik dit jaar een Bertone Ritmo 100 S Supercabrio verkocht; een origineel Nederlandse auto die nu naar Italië is teruggegaan. En van alle Ypsilons die ik had zijn de types 840 en 843 nu van de hand gegaan. Op de grijze Austin na gaan de Engelse auto’s in de loop van volgend jaar in de verkoop. Helaas, vanwege gezondheidsproblemen van mijn vader. Het is al met al een wisselende collectie met een paar vaste waarden. Het vinden, verzamelen, restaureren en vooral ook het ermee rijden geeft ons heel veel plezier.”

MAN & MACHINE / Updates door stafleden, medewerkers en lezers

Lancia Kappa Coupé en nog veel meer

Patrick Hink


Tags: , , , , , , , , , , ,



Frank Goedhart
Frank's interesse in klassieke auto's en autosport komt ruimschoots aan bod: samen met lezers zorgt hij voor nieuws op Instagram, Facebook, LinkedIn en de website van Octane.




Vorig bericht

'722' The Last Blast

Volgend bericht

Twee kickboxers in de ring





Bezoekers lazen ook


Meer historie

'722' The Last Blast

Afscheid van een legende: “The Last Blast” is een korte film waarin de beroemde Mercedes-Benz 300 SLR “722” door...

7 December 2021