Laatste nieuws

Een Lightweight voor ‘smiles per mile’

Man & Machine / 30 juli 2021

Voor de dagelijkse ‘smile per mile’ heeft Ian Coenen een Land Rover Lightweight teruggebracht naar de basis en toen aangepast aan eigen smaak.

(Octane Auto’s Revisited: uit Octane Magazine 012, 2014)

“Begin dit jaar stapte ik in mijn moderne leaseauto, ik schoof anoniem tussen het glimmende blik op de Amsterdamse ring, ik voelde mij een dertien in een dozijn en besloot een wagen te zoeken die écht bij mij paste. Na een speurtocht op Marktplaats viel mijn oog op een Land Rover Lightweight 2,5-liter diesel uit 1974. De wagen werd ingezet door een strandjutter op Terschelling, niet ideaal voor roestgevoelige Britse techniek. De Land Rover lonkte naar me vanaf de foto’s met dikke zandbanden en een stoere vierkante uitstraling. Ik besloot de gok te wagen en haalde mijn broer en twee vrienden over om de Land Rover te gaan bekijken. De eigenaar bracht de offroader naar Harlingen en vroeg 4500 euro voor deze Britse schoonheid. De wagen had meer werk nodig dan gedacht maar het chassis zag er goed uit. Ik besloot 2900 euro te bieden, waarop de beledigde eigenaar de 4×4 bijna terug de boot op stuurde. We kwamen na stevig afdingen uit op een prijs van 3200 euro. Diezelfde ochtend nog stond de eilandbewoner op mijn naam en ik had nog een gezond budget over om de wagen helemaal aan te pakken.

We hebben de Land Rover naar onze sleutelschuur in Bodegraven gereden. Bij een tussenstop in Amsterdam wilde mijn broer een rondje rijden en stuurde de 4×4 tussen wat kantoorgebouwen een drassig grasveldje op. De Laro verdween prompt tot aan zijn deuren in de modder, compleet surrealistisch. Er was blijkbaar stevig gegraven door eena aannemersbedrijf en de kuil was gevuld met een laag waterige modder.

De auto ging geen kant meer op en de deuren konden niet meer open, na een uur trekken en duwen hebben we onze trots ingeslikt en een takelbedrijf gebeld, die ons voor 300 euro uit het verraderlijke grasveld heeft getrokken. Eerst moest de man lachend een serie foto’s maken met zijn smartphone, geen beste binnenkomer voor de Britse modderhapper.

Eenmaal in de schuur zijn we direct begonnen de Land Rover uit elkaar te halen, deze was rijk behangen met verplichte bull-bars, rekken, speakers, traanplaat, stickers en breedstralers. Verder was de auto in een dikke laag beige verf gezet. Mijn uitdaging was de essentie van deze Land Rover op te zoeken, kortom: alles moest eraf voor een schone lei.

We hebben delen van het plaatwerk opnieuw gemaakt met de hulp van Nick Klein. Frank Poll heeft geholpen met het nieuw maken van de onnavolgbare draadboom, mijn broer Kay was er voor morele steun. Ik heb lagen oude verf weggeschuurd alsof ik met een toverbal bezig was, losse onderdelen en plaatwerk gingen naar de straler en poedercoater.

Daarna heeft Jan Rozendaal van Autoservice Rozendaal de wagen in een duurzame grijze RAL-lak gezet. Verder hebben we alle onderdelen, rubbers en verlichting gehaald bij Gouda Budget Parts, een top tip voor de Land Rover-restaurateur, ze hebben parate kennis en scherpe prijzen. In een kleine vier maanden is de Land Rover van een vermoeide strandjuttersbak getransformeerd naar wat je op de foto’s ziet. Voor het gebruiksgemak heb ik de brandstoftanks, die onder de stoelen moeten worden bijgetankt, via een slang op een externe tankdop aangesloten, zodat je op een normale manier kunt tanken. Verder heb ik de wagen van moderne stoelen voorzien, er moeten nog koplampringen op maat gemaakt worden en een hardtop voor het gure weer. Om de wagen af te maken liet ik mij inspireren door Concrete Matter, een stoere winkel aan de Haarlemmerdijk. Deze zaak van Jacob Garvelink is een plek voor kerels, je kan er zaken vinden als veldflessen, zakmessen, speelkaarten, vliegtuigmodellen en zelfs klassieke motorfietsen, kortom een echte aanrader als je Amsterdam bezoekt. Om die chique en stoere sfeer toe te voegen aan de Land Rover heb ik een lederen riem voor de reserveband en schakelpookhoes laten maken. Om het af te maken komt er nog een hardhouten laadvloer met RVS bagagebanen in, precies de balans tussen stoer en chic die ik zocht!

Ik rij vanaf juni met veel plezier met deze Lightweight door Amsterdam, bij deze mijn dank aan Inge, mijn lieve vriendinnetje, dat zij naast mij wil uitwaaien als we een tocht buiten Amsterdam ondernemen, en dank aan iedereen die heeft meegeholpen. We worden beloond met alleen maar positieve reacties van een verrassende diversiteit, denk aan corpsballen tot hippies, van kiddo’s tot modepopjes en alles ertussenin. Het voelt alsof je met een vriendelijk prehistorisch fossiel door de hoofdstad stuurt, een P.C. Hooft-tractor uit een tijd dat de P.C. Hooftstraat nog een kale akker was. De wagen rijdt spartaans maar zit vol beleving waarvan ik elke dag geniet. Ik heb mijn leaseauto nog geen moment gemist. Het voelt goed een voertuig te hebben dat dicht bij je ligt: voor die dagelijkse smile per mile.”

OCTANE AUTO’S REVISITED / Updates door stafleden, medewerkers en lezers

1974 Land Rover Lightweight (1974)

Ian Coenen

 


Tags: , , , ,



Frank Goedhart
Frank's interesse in klassieke auto's en autosport komt ruimschoots aan bod: samen met lezers zorgt hij voor nieuws op Instagram, Facebook, LinkedIn en de website van Octane.




Vorig bericht

Kippen, blondines, een A-bom en Le Mans

Volgend bericht

Morgan gaat ‘overland’ met de Plus Four CX-T





Bezoekers lazen ook


Meer historie

Kippen, blondines, een A-bom en Le Mans

Voor het artikel over de Austin-Healey 100M heb ik geprobeerd het originele verslag van Gordon Wilkins in handen te krijgen....

30 July 2021