Laatste nieuws

Ford Mustang GT

Octane Auto's / 27 september 2019

In zijn jeugd zat Kees-Jan Honig op de achterbank de auto van zijn vader, een Ford Taunus,  met een vinyl dak. Toen hij later zelf op zoek ging naar een klassieke auto, had hij slechts een paar eisen: Het moest een cabriolet zijn, er moest een gezin van vier in passen en het moest, vanzelfsprekend, een Ford zijn. Het werd geen Taunus met een vinyl dak, maar wel een Ford Mustang GT Convertible uit 1966. Onderstaand het verhaal van Kees-Jan.

Maar eerst tonen we graag de video die we tijdens het interview gemaakt hebben:
 

“Mijn eerste ‘tweede’ auto was een Fiat X1/9 en daarna een Golf Cabriolet. Maar met het groter worden van onze kinderen ontstond de behoefte aan een grotere auto en met mijn Ford-verleden in het achterhoofd kochten we een Ford Mustang Convertible. Een Mustang, en vooral de eerste serie, van 1964½ tot 1967, vind ik echt een prachtige auto. Het is de ‘Kever uit Amerika’, iedereen herkent het ontwerp en de vorm. De Mustang is klein voor Amerikaanse begrippen maar heeft prima afmetingen voor op de Europese wegen. Onze eerste aankoop bleek echter wel een klein drama te zijn. Nadat ik de auto bij een spuiterij had afgeleverd voor het bijwerken van enkele slechte plaatdelen, ontving ik al snel een alarmerend telefoontje over de staat van de carrosserie. Twee nieuwe spatborden, nieuwe deuren en twee achterschermen verder, bleef het een auto waar altijd iets mee was. Bovendien was het een zescilinder terwijl ik altijd een achtcilinder had willen hebben.”

“Die Mustang is toen snel verkocht, waarna ik in de tuinbouwkassen van Joop Stolze deze Mustang vond. Het is een Ford Mustang GT Convertible uit 1966, een zogenaamde A-klasse, met een vermogen van 225 pk en een ‘289-block’ met een inhoud van 4.733 cm³. Nadat ons verzekerd was dat de auto goed was nagekeken, hoorden we op weg naar huis een vreemd geluid dat afkomstig bleek te zijn van een leeg reservoir van de stuurbekrachtiging. Maar dat hebben we overleefd en deze Mustang blijkt verder een zeer goede en betrouwbare auto te zijn. De Mustang is nu meer dan twaalf jaar in mijn bezit en ik verkoop de auto zelf nooit meer. Verkopen is onbespreekbaar, deze blijft gewoon voor altijd.”

“We hebben de Ford eerst gebruikt voor leuke gezinsuitjes in de weekenden, tot een vriend van mij vroeg of ik zin had om een rally met hem te rijden. Vanaf dat moment is het mijn rally-auto geworden en heb ik vele aanpassingen doorgevoerd, vooral met het oog op meer veiligheid en meer comfort. Met een oude auto over een bergweg jakkeren vind ik leuk, maar dan wil ik wel zeker weten dat onderaan de bocht de remmen nog steeds zullen werken. In rally’s heb ik genoeg Austin Healey’s van de onderkant kunnen bekijken dus voor mij zijn een goede rolkooi, rondom schijfremmen, sterkere wielen, elektronische ontsteking en goede stoelen een vereiste. Er is een gescheiden remsysteem gemonteerd en de koeler van de versnellingsbak is voor de radiator geplaatst. Ook de radiator is groter exemplaar, van aluminium, dan origineel.”

“De originele grille met verstralers heb ik vervangen door een standaarduitvoering omdat ik dat, na het plaatsen van grote verstralers van Cibië, mooier vond. Dus de echte puristen zullen zeer veel aan te merken hebben op mijn Mustang, maar het is mijn auto en ik gebruik hem erg intensief en dan wil ik dat alles goed is. Als je, zoals ik, de Tulpenrally rijdt, dan zit je tien uur per dag in de auto, zes dagen lang. Dan kan ik je verzekeren dat de moderne stoelen die er nu in zitten, met goede gordels, veel meer comfort en veiligheid bieden dan de oorspronkelijke stoelen. De originele stoelen heb ik natuurlijk nog wel gewoon bewaard. Nu kan ik kan in de Mustang duizend kilometer rijden, uitstappen voor koffie met taart en vervolgens weer duizend kilometer rijden zonder gebroken of uitgeput te zijn. Ook heel fijn is het feit dat het een grote auto is, dus je zit niet, zoals in veel Engelse oldtimers, in de oksel van je navigator te sturen.”

“Voordat ik de remmen had aangepast, heb ik een rally moeten afbreken omdat de remmen niet meer werkten, ook niet na het ‘pompen’ van het remsysteem. Het meest vreemde dat me overkomen is was dat de stuurstang brak en ik het stuur met mijn pink kon rondslingeren. Als een stuurstang van anderhalf centimeter dikte breekt, dan mag je wel blij zijn dat je niet midden op een bergpas zit. De motor is heel erg betrouwbaar en gaat meer dan honderd jaar mee. Er moet op tijd voldoende olie in, maar verder is het een probleemloze achtcilinder met altijd voldoende vermogen en moment.”

“Rally’s rijden is heel erg leuk. Ik heb meer dan tien keer meegedaan aan de Tulpenrally en ben langzaam opgeklommen naar de meer professionele klasse. Afgelopen week reed ik de SLS Classic, een superleuke rally, hechter en compacter dan de Tulpenrally. Rally’s moet je rijden met een goede vriend, want je bent samen een hecht team. Het is een leuk spelletje, waarmee je onder gelijkgestemden bent zodat ’s avonds aan tafel het gesprek gaat over auto’s, benzine, olie en klassementsproeven. Het doel is natuurlijk om in alle puzzels en regelmatigheidsproeven te winnen, in eerste instantie van jezelf. Maar de uitdaging is ook om de bedenker van de route te verslaan. Soms is het op mijn lip bijten als mijn navigator beweert dat alle andere auto’s verkeerd rijden om even later te vragen of ik toch even rechtsomkeert wil maken. Heel erg leuk om te doen.”

“Zelf ben ik wel technisch en ik kan veel aan de Mustang doen voor onderhoud en reparatie. Maar ik ga niet de motor of de versnellingsbak in. Het is wel erg leuk om te sleutelen en waar nodig aanpassingen zelf te doen, maar voordat ik een rally ga rijden breng ik de auto graag naar een specialist die hem even helemaal naloopt. Tijdens de SLS Classic ging de uitlaat kapot. Dus ik heb de halve rally met het geluid van een dikke Scania gereden. Maar ook dat is nu weer verholpen.”

“Ik vind dit de mooiste Mustang, hoewel de Fastback-versie uit die tijd mooier is dan de Convertible. Maar ik rijd graag open, dus voor mij is dit de beste keuze. Latere Mustangs zijn naar mijn mening alleen maar minder mooi geworden, hoewel ik moet zeggen dat ik de huidige Mustang, de versies sinds de ‘comeback’, ook weer heel mooi vind. Dat is ook een auto waarin je maximaal plezier kunt beleven.”

“De reacties op mijn Mustang zijn bijna altijd positief. Zelf ben ik er nog steeds helemaal weg van. Als ik wegloop kijk ik vaak nog even om naar de auto. Dat is een goed teken. Mijn beide kinderen rijden er ook graag in dus wie weet wordt het ooit een erfenisprobleempje. Het is interessant om te constateren dat hun generatie denkt dat ze kunnen autorijden, maar pas al ze in de Mustang stappen voelen ze opeens wat autorijden echt inhoudt. Dat je moet inschatten of je de bocht nog wel haalt op het moment dat je er te hard op afrijdt. Moderne auto’s doen mij daarom niet zo veel meer, want moderne techniek lost alle problemen en uitdagingen op, ook de fouten van de chauffeur.”

“Een oude auto moet, naar mijn bescheiden mening, vooral rijden. Dus met de Mustang wordt flink gereden. We rijden niet om een plas heen omdat er anders modder op komt en hier en daar een kras of deuk draagt alleen maar bij aan het karakter van de auto. Als ik hem start in een parkeergarage, dan ruik het nog veel later naar benzine. Een oude auto heeft buien en goede maar ook slechte dagen. Een oude auto leeft en ik ben daar graag getuige van!”

OCTANE AUTO’S / Updates door stafleden, medewerkers en lezers

Ford Mustang GT Convertible (1966)

Kees-Jan Honig


Tags: , , , , ,
Print Friendly, PDF & Email




Frank Goedhart
Frank's interesse in klassieke auto's en autosport komt ruimschoots aan bod: samen met lezers zorgt hij voor nieuws op Instagram, Facebook, LinkedIn en de website van Octane.




Vorig bericht

De geur van ultieme luxe

Volgend bericht

De nieuwe Defender





Bezoekers lazen ook


Uitgelicht

De geur van ultieme luxe

Tijdens het persevenement ‘Design Essentials III’ in Nice liet Mercedes-Benz, met de opening van een nieuw designcentrum...

26 September 2019

Webdevelopment Passionate Bastards