Laatste nieuws

Het Donkervoort virus

Man & Machine / 27 augustus 2021

Jasper Steffens is besmet geraakt met het Donkervoort virus. Zoals hij het noemt. Hij koestert zijn klassieke S8A en wacht met spanning de levering van een nieuwe JD70 af.

“Mijn ‘chassisnummer’ is door mijn ouders geslagen in het najaar van 1965. In 1987 ben ik na mijn studie en dienstplicht gaan werken bij Autotechnisch Bureau Olyslager Organisation in Soesterberg, de uitgever van de bekende Vraagbaak-boekjes en het Auto Technisch Handboek (ATH). Inmiddels heb ik mijn eigen bedrijf in innovatie en executive search. In het auto-technisch archief van Olyslager, dat ooit de basis was voor het NCAD (Nederlands Centrum voor Autohistorische Documentatie), begon mijn besmetting met het Donkervoort virus. Daar wist ik het zeker: ooit moest er een Donkervoort komen.”

“In 2002 stuitte ik op een advertentie van een Donkervoort S8 in Old English Racing White, één van de laatste bouwpakketten geleverd in Nederland, en ik ben meteen voor de bijl gegaan. De lijm van het inlaatspruitstuk van die auto was nog ingebakken in de oven bij Joop Donkervoort thuis in Loosdrecht, dezelfde oven waarin zijn vrouw ‘s avonds de lasagne klaarmaakte! Deze S8 kochten wij bij Eric Wolbert, de toenmalig Donkervoort Marketeer Lelystad. Het was een heerlijke auto die wij later eigenlijk nooit hadden moeten inruilen. Dat jaar werden wij ook lid van de Donkervoort Touring Club (DTC), de enige door de fabriek erkende vereniging waar eigenaren ieder op hun eigen manier genieten van de liefde voor het merk Donkervoort.”

“Tijdens het 25-jarig Donkervoort jubileum reden wij met onze eerste nieuwe D8. Wat een feest! Dat gevoel zal ik nooit vergeten. Het was een D8 in Jaguar Racing Green en de motor was terug getuned van 180 naar 150 pk. Volgens mijn vriendin was dat wel voldoende, maar het lastige met een Donkervoort is dat het gedurende een seizoen niet hard genoeg kan gaan. De snelheid went, dus ben ik de auto gaan modificeren om uiteindelijk op een vermogen van 270 pk uit te komen. Toen ook dat ging wennen hebben we, na verschillende versies van de D8 gereden te hebben door steeds kleine stapjes te maken, na flink sparen een nieuwe D8 GTO aangeschaft. Een compleet nieuw tijdperk voor Donkervoort; door de Intrax ARC dempers heeft de auto zoveel mechanische grip dat 400 pk niet het maximale vermogen hoeft te zijn.”

“In het voorjaar van 2018, tijdens het 40-jarig jubileum van Donkervoort, wonnen wij de derde prijs met onze GTO op het Concours d’Elegance. Dat was ongebruikelijk, want hoge scores zijn normaal alleen voorbehouden aan oudere Donkervoorts. Daar is bij ons het idee geboren om er een historische Donkervoort bij te kopen. De zoektocht naar een ouder exemplaar met lange schermen en met flink wat werk om lekker aan te sleutelen begon.”

“Sinds het 40-jarig jubileum zijn de prijzen van klassieke Donkervoorts ineens behoorlijk omhoog geschoten. Voor de zomer van 2018 dook er in de Donkervoort Facebook-groep een advertentie van een rode S8A uit 1986 op, met iets meer dan 14.000 originele kilometers op de teller. De verkoper, Joop, kende ik al. Hij had te veel ‘projecten’ staan en mocht van zijn vrouw stickertjes plakken welke auto’s verkocht konden worden. Dat was fijn voor mij, want de Donkervoort mocht weg. Wij waren het snel eens over de prijs, want supertechneut Joop wist dat de auto een gepassioneerd baasje zou krijgen. Voor dat ik het wist was mijn garage gevuld met een extra brug en had ik een heerlijke restauratieklus te doen, die uiteindelijk ruim 350 uur in beslag zou gaan nemen.”

“De S8A had een groot deel van zijn leven in een Zwitsers museum gestaan en bijna elk rubber onderdeel van de auto was uitgedroogd. Eerst ben ik begonnen met het compleet strippen van de auto en in een periode van ruim twee jaar heb ik hem opnieuw opgebouwd en is ook het leren interieur vernieuwd. De fabriek kon veel onderdelen gewoon nog leveren. Het dealernetwerk van Ford heeft sommige New Old Stock Sierra onderdelen kunnen leveren, uit de diepte van de magazijnen. Voor bepaalde technische informatie die ik nodig had voor het sleutelwerk, kon ik terugvallen op de Ford-hoofdstukken die ik ooit zelf bij Olyslager had mogen schrijven. Het geeft enorm veel voldoening zo’n project helemaal zelf te doen met een fijn rijdende auto als eindresultaat.”

De S8A is een doorontwikkeling van de S8. De ‘A’ staat voor Amber, de naam van de dochter van Joop Donkervoort. De S8A heeft de 2.0 Pinto motor uit de Ford Sierra en met net iets meer dan 100 pk en door het lage gewicht sprint de auto in zes seconden naar de 100 km/h en levert daarnaast erg veel puur rijplezier. Deze versie heeft een iets breder en lichter chassis en had als eerste Donkervoort onafhankelijke wielophanging achter en elektronische brandstofinspuiting. Hij was voorzien van aluminium panelen die waren verlijmd en met popnagels waren vastgezet; een voor die tijd revolutionaire methode afkomstig uit de vliegtuigindustrie. De neus en de zijspatborden kregen een eleganter, meer gestroomlijnde vormgeving. De S8A is tot 1993 in productie geweest.”

“Mijn S8A is helemaal af en het is een heerlijke auto om, met respect voor het materiaal, mee te rijden. We houden deze auto er zeker bij want het blijft er leuk om vanuit een moderne Donkervoort in een oud type te stappen en vice versa. De essentie van het concept Donkervoort en daarmee het DNA ligt bij alle auto’s van het merk knap in elkaars verlengde. Omdat onze drang naar de technische verbeteringen blijft kriebelen, hebben wij nu ook de stap gemaakt naar een volgend project. In de fabriek van Donkervoort wordt onze nieuwe GTO JD70 gebouwd, in de rode kleur Lamborghini Mars Metallic. De levering staat voor oktober dus wij hopen op een warme en droge herfst, zodat we nog een flink aantal weekends kunnen genieten van het geweld van die heerlijke vijfcilinder.”

In mijn optiek bezit je een Donkervoort niet, maar mag een eigenaar hem koesteren en bewaren voor het nageslacht. Binnenkort wordt hoogstwaarschijnlijk aangekondigd dat Donkervoort tot nationaal rijdend cultuurerfgoed verklaard wordt. Samen met Bert Pronk, adjunct-voorzitter van de FEHAC, heb ik me daarvoor ingezet. Dan kunnen wij straks gewoon Donkervoorts blijven rijden, al of niet op synthetische benzine. De liefde voor Donkervoort zet mij aan om veel over het merk te leren en om die kennis waar mogelijk uit te dragen. Het is fantastisch dat Joop en Denis door volharding en door tot het naadje te gaan de ultieme sportauto hebben ontwikkeld. Ook in de elektrische toekomst zal Donkervoort wel een mooie plek weten te behouden.” (www.donkiespeed.nl)

OCTANE AUTO’S / Updates door stafleden, medewerkers en lezers

Donkervoort S8A (1986)

Jasper Steffens


Tags: , , , , ,



Frank Goedhart
Frank's interesse in klassieke auto's en autosport komt ruimschoots aan bod: samen met lezers zorgt hij voor nieuws op Instagram, Facebook, LinkedIn en de website van Octane.




Vorig bericht

Fast Art in De Krachtcentrale

Volgend bericht

De kracht ligt in het midden





Bezoekers lazen ook


Meer historie

Fast Art in De Krachtcentrale

De kunstwerken van F1-coryfee Stefan Johansson vormen van 1 september tot en met 3 oktober de sterattractie van een speciale...

24 August 2021