Laatste nieuws

Afscheid van de Mini van Soichiro

Octane Auto's / 17 april 2021

In een van de eerste Octane Magazines presenteerde Luc Weenink met trots zijn vrolijke Honda N600 en trok hij een parallel met de Engelse Mini. Inmiddels heeft hij de Honda verkocht, maar denkt er met veel genoegen aan terug.

“In januari 2019 heb ik afscheid genomen van mijn Honda N600, door hem te verkopen aan een liefhebber voor zijn collectie. Met veel plezier denk ik nog wel terug aan het rijden en bezit van deze charmante kleine Honda. In al de jaren dat ik eigenaar van de auto was heb ik zoveel razend enthousiaste reacties gekregen, vooral omdat iedereen die de N600 ziet het een heel aandoenlijke auto vindt. In Nederland is het ook een erg zeldzame auto geworden die al sinds begin jaren tachtig bijna volledig uit het straatbeeld verdwenen is.”

“Het concept van de Honda N-Serie is afgeleid van de Austin Mini. Dat zal Honda nooit toegeven, daarvoor zijn de Japanner te trots. Aan de andere kant is de N-Serie eigenlijk een geperfectioneerde Mini, wat op zijn beurt een Engelsman nooit zal beamen. Waar de Mini in 1959 baanbrekend was met voorwielaandrijving, de dwarsgeplaatste motor, de eenheid van versnellingsbak en motor en de vier wielen op de hoeken van de carrosserie, heeft Soichiro Honda begin jaren zestig het concept gekopieerd. Echter met één groot verschil. Hij monteerde een tweecilinder lichtmetalen motor met geforceerde luchtkoeling, afgeleid van de motor uit de CB450 Black Bomber motorfiets. De cilinders van de N-Serie zijn van koelribben voorzien en direct naast elkaar achter de grille geplaatst. Aan weerszijden van de motor bevinden zich luchtgeleiders die de vorm hebben van een trechter, uitkomend bij een ventilatorhuis. Naast rijwind heb je dus ook wind van een nokkenas-aangedreven ventilator en daarmee koeling, ook als de motor stationair loopt. Door de toepassing van luchtkoeling konden een radiateur en een waterpomp achterwege blijven.  Dat betekende lagere kosten, hogere betrouwbaarheid, een lager gewicht en betere prestaties.”

“Het werkt geweldig, met als enig nadeel dat de motor erg luidruchtig is. Daarom droeg ik altijd oordoppen als ik op de snelweg reed. De luchtgekoelde 600 cm3 motor draait dan het maximale toerental en met minimale isolatie is het geluidsniveau gelijk aan een raceauto op volle snelheid. Een van de leukste kanten van de N600 is het motorkarakter. Je moet op de juiste momenten schakelen en de auto flink in de toeren jagen. Dan lukt het om goed met het moderne verkeer mee te komen. Eigenlijk ben je met de N600 altijd aan het racen en dat is heel leuk, ondanks dat de maximale snelheid slechts 100 km/h bedraagt. Rijden op de snelweg kan dus wel, maar alleen als het rustig is en als de weersomstandigheden goed zijn. De remweg van de auto is erg lang en over veiligheid moet er niet nagedacht worden. De N600 is een zogenaamde Keicar, ontwikkeld voor het stadsverkeer in het Japan van de jaren zestig en niet voor de snelwegen van Nederland anno 2021. Ik heb respect voor de mensen die vroeger met hun nieuwe N600 op vakantie gingen; op een hete zomerdag in de jaren zeventig reden ze dan met twee kinderen achterin en bagage op de imperiaal naar Frankrijk. Indrukwekkend!”

De voorloper van de N600 was de N360 uit 1967 die in 1969 gezelschap kreeg van een exportversie met een grotere cilinderinhoud, de N600. De N600 woog 550 kilo en de motor leverde 42 pk. Vergelijk dit met de Austin Mini 850 die 640 kg woog en 34,5 pk leverde en je ziet het resultaat van de inspanningen van Soichiro!”

“Heel bijzonder uit mijn tijd met de N600 was een bezoek aan Tim Mings, een bekende Honda N600-restaurateur in Los Angeles. Officieel bezocht ik hem om een nieuwe motorsteun voor mijn autootje te kopen, maar dat was vooral een alibi om hem een keer te ontmoeten. Eind 2016 had ik een scheur ontdekt in de uitlaatpijp van mijn Honda N600 GTL, precies op de plek waar de uitlaatpijp aan het motorblok zat vastgeschroefd. Het lekkende uitlaatgas veroorzaakte een raar geluid en vermogensverlies, bovendien werd de scheur langzaam maar zeker groter. Expert Harry Molenaar vermoedde dat een versleten motorsteun de oorzaak was, de stalen ring met een flexibele rubberen kern waarop het motorblok steunt. Door veroudering van het rubber komt er spanning te staan op de verbinding tussen de uitlaat en het motorblok wat tot scheuren kan leiden. Met tijdelijk laswerk hebben we dat opgelost, maar ik wist meteen dat ik een nieuw exemplaar nodig had.”

“De vraag naar waar ik een nieuwe motorsteun voor een Honda N600 uit 1972 kon vinden werd door liefhebbers unaniem beantwoord: bij Tim Mings in Duarte, Los Angeles! Nadat ik hem een email had gestuurd, antwoordde hij meteen met het voorstel om een splinternieuwe steun naar mij toe te sturen. Dankzij een reeds geplande vakantie in Californië kon ik het zo regelen dat ik de motorsteun zelf ter plaatse op kon halen. Vanaf het vliegveld van Los Angeles (LAX) was het slechts een uur rijden naar Duarte en onderweg probeerde ik me voor te stellen dat hier begin jaren zeventig tussen de enorme Amerikaanse sleeën af en toe kleine N600tjes reden, als muizen tussen een kudde olifanten.”

“Duarte is een doorsnee Amerikaans stadje dat enige bekendheid geniet omdat de ‘Historic Route 66’ er doorheen loopt. We reden het industrieterrein op waar Tim’s werkplaats zich bevond en werden meteen hartelijk ontvangen door de vijftiger met grote snor en brede glimlach. Tim vertelde dat hij de zaak had overgenomen van zijn vader die ook een enorme passie voor klassieke Honda’s koesterde. Hij verdient zijn brood met het restaureren van N600’s en klassieke Honda motorfietsen. Geregeld wordt Tim benaderd door mensen die een N600 in hun studietijd gereden hebben en na het rijden van moderne auto’s toch weer verlangen naar hun geliefde N600. Volgens Tim staan er in Californië nog veel ongebruikte N600’s opgeslagen in garages. Als hij ooit de kans krijgt deze te restaureren, kan hij nog jaren vooruit.”

“Tijdens een rondleiding door het gebouw liet Tim ons een grote ruimte zien met een enorme hoeveelheid aan onderdelen, opgeslagen in hoge stalen magazijnstellingen. In de gangpaden stonden ongerestaureerde N600’s en motorfietsen. Links van de ingang bevond zich een kantoortje dat eerder als klein museum van unieke Honda miniaturen en reclameborden dienstdoet dan als echte werkplek; Tim zit altijd in de werkplaats. In die werkplaats stond een opvallende N600, beschilderd met gele muurverf en ventilatieroostertjes in de vorm van visvinnetjes. Hij vertelde dat dit een van de allereerste N600’s is. In 1969 had Honda een kleine serie N600 prototypes gemaakt die door Honda of North America naar Californië zijn overgebracht om te testen. Na afloop van deze test heeft Honda de auto’s aan een sloperij verkocht. Tegen de afspraak in werden de auto’s stiekem verkocht aan particulieren in plaats van gesloopt. Misschien niet erg netjes, maar dankzij deze ongehoorzame sloper bestaan er nog twee unieke exemplaren uit deze allereerste serie, waaronder deze N600 met chassisnummer 005 in de garage van Tim.”

“De andere N600 uit deze serie, met chassisnummer 001, is eveneens in zijn bezit geweest. De auto stond al enige jaren in zijn werkplaats toen hij naar het chassisnummer keek en ontdekte dat hij de bezitter was van de allereerste Honda in de Verenigde Staten. Honda of North America heeft de auto van hem overgenomen en deze staat nu, volledig door Tim gerestaureerd, in het hoofdkantoor van Honda in Torrance. De publiciteit rond de restauratie van Honda N600 001 heeft zijn bedrijf grote bekendheid opgeleverd.”

“Tijdens ons bezoek was Tim net klaar met de restauratie van een aantal Honda motorfietsen uit de jaren zestig, in opdracht van een fanaat uit Japan. Ook stonden er nog twee Honda racemotoren uit de jaren zeventig en in de hoek van de werkplaats troffen we een roestig wrak aan van wat ooit een mooie Honda motor moet zijn geweest; het bleek zijn eigen ratbike te zijn. Een ander project waar hij aan begonnen was, bestond uit de restauratie van een wit Ford Econoline busje, van de eerste generatie uit de jaren zestig. Honda Motor of North America had in de beginjaren een dergelijk busje gehad en Tim heeft hetzelfde model opgespoord. Toen hij daarvan de schuifdeur opende, bleken er een aantal prachtig gerestaureerde Tohatsu motorfietsen in te staan.”

“Na het bewonderen van al die motoren en auto’s was ik bijna mijn vergeten dat ik voor een nieuwe motorsteun gekomen was. Tot mijn grote verrassing kreeg ik een ‘NOS’ (New Old Stock) exemplaar in een originele Honda verpakking. Met een leuke ervaring rijker stapten we met motorsteun onder de arm het vliegtuig naar Nederland weer in. Als ik hier weer aan terug denk, krijg ik bijna heimwee naar mijn N600, maar die is en blijft toch echt verkocht. Wel ben ik nog steeds de eigenaar van de website Hondan600.com waarop veel wetenswaardigheden over deze Japanse Mini te vinden zijn.”

OCTANE AUTO’S / Updates door stafleden, medewerkers en lezers

Honda N600 (1972)

Luc Weenink

 

 


Tags: , , , , , ,



Frank Goedhart
Frank's interesse in klassieke auto's en autosport komt ruimschoots aan bod: samen met lezers zorgt hij voor nieuws op Instagram, Facebook, LinkedIn en de website van Octane.




Vorig bericht

Two American Dreams

Volgend bericht

Een droomauto in Sable Cendré





Bezoekers lazen ook


Meer historie

Two American Dreams

Wat de 911 is voor Europa, is de Corvette voor Amerika. Acht generaties lang vormt hij daar al de ruggengraat van de autohistorie....

16 April 2021