Laatste nieuws

Een samenwerking van drie werelden

Octane Auto's / 6 juni 2020

Nu alle kratten en schappen leeg zijn en alles op en aan de Jensen Interceptor is gemonteerd, breekt voor Peter Valkenburgh de tijd van rijden en genieten aan. Of volgt er een nieuw project?

“Omdat ik bij de restauratiebedrijven waar ik gewerkt heb geregeld geconfronteerd ben met gestrande of financieel uit de hand lopende projecten heb ik nu een advies- en begeleidingsbedrijf voor autorestauraties naast mijn parttimebaan. In het begin hielp ik bij de eigenaren thuis mee met een autorestauratie en sinds 2016 doe ik dat samen met mijn oude buurjongen vanuit ons bedrijf Classic Care in Doetinchem. Wij zoeken zelf klassiekers die wij leuk vinden om deze vervolgens te restaureren en te rijden, waarbij ik wel moet zeggen dat het plezier in het restauratieproces voor ons het belangrijkste is. Als de auto eenmaal goed rijdt en betrouwbaar is, gaat die vaak de verkoop in om ruimte te maken voor iets anders. We geven ook restauratieadviezen en we werken in opdracht aan auto’s van alle merken uit de periode tussen 1950 en 1980. Een van de leukste aspecten is dat we liefhebbers ook ruimte, gereedschap en ondersteuning bieden om hun eigen auto in topconditie te brengen. Dat geeft veel voldoening, bij ons, maar ook bij de eigenaren zelf.”

“Een van de projecten die in mijn eigen verzameling terecht is gekomen is een Brit, ontworpen door een Italiaan en aangedreven door een Amerikaan. De samenwerking tussen deze drie werelden heeft de Jensen Interceptor opgeleverd. Een nu gewaardeerde klassieker maar er werden  in de productieperiode tussen 1966 en 1976 slechts 6400 stuks gebouwd. Die waren dan ook nog verdeeld over de opvolgende uitvoeringen van MkI tot en met MkIV. De eerste serie Interceptor carrosserieën werden in opdracht van ontwerper Touring bij Vignale in Italië gebouwd om daarna in Engeland verder geassembleerd te worden. Een logistiek drama.”

“Mijn Interceptor met nummer 125/5190 is een MkII, in december 1970 gebouwd in de Kelvin Way Factory in West Bromwich. Van de MkII zijn er 1128 geproduceerd, waarvan minder dan de helft in linksgestuurde (LHD) uitvoering. Hij begon zijn leven aan de andere kant van de Atlantische Oceaan en kwam begin jaren ’90 naar Nederland. De uitgifte van klassiekerkentekens beginnend met ‘DE’ was net door de RDW gestart. Tot 2015 verbleef de Jensen in Brabant waar ik de auto, door een toevallige wegomlegging, aantrof bij een Jeep specialist. De Interceptor stond al een tijdje buiten te verregenen, in afwachting van onderhoud, APK en een aantal technische zaken en ik kreeg te horen dat de eigenaar er wellicht wel vanaf wilde. Dat bleek inderdaad het geval, want vanwege het ontbreken van een parkeerplaats bij zijn nieuwe huis moest de Jensen wijken. Met plezier verhuisde ik de auto, inclusief documentatie en een digitaal fotoverslag van de technische restauratie die de voormalige eigenaar had uitgevoerd, naar de Achterhoek. Verdere informatie en uitleg werd er niet gegeven en van de Amerikaanse historie heb ik helaas niets terug kunnen vinden.”

“We zijn begonnen met het tot leven wekken van de 383 cubic inches Chrysler motor. De Mopar V8 met 6,3 liter inhoud is altijd gekoppeld aan een automatische versnellingsbak. De 335 pk werden daarmee doorgegeven aan een Salisbury achteras. Soms kan je tot vervelens toe bezig zijn met het proberen te starten van een auto, maar bij deze was dat niet het geval. Na controles, het verversen van de vloeistoffen en een nieuwe accu sloeg de motor direct met een prachtige roffel aan. Het eerste ritje verliep best goed op wat kraakjes en piepjes na.”

“De moderne 17-inch wielen met laag profielbanden vonden we verre van comfortabel en dat bleef zo nadat we de verstelbare schokdempers van Spax in een soepeler stand hadden gezet. Daarnaast leek het of de banden ‘gehapt’ hadden in de spatbordranden waardoor er rondom schade ontstaan was. Om dit en de blistering in de lak aan te pakken hebben we de auto naar de spuiter gebracht voor een bare metal respray.”

“Het interieur was zeker ook aan verbetering toe dus dat is eerst gedemonteerd, net als al het chroomwerk, ruiten en verlichting. Tijdens het spuitproces zijn er meerdere lagen lak verwijderd om uiteindelijk bij een nagenoeg roestvrij koetswerk aan te komen, wat een verrassing was bij een auto die bekend staat om roestgevoeligheid. Eén roestplekje rechts achter werd ontdekt en daarmee bleef het laswerk dus beperkt – wel hebben we de gaten van de lelijke Amerikaanse zijlichten ook nog netjes dichtgemaakt. Beide voorschermen waren na eerdere schade op de bekende Amerikaanse manier strak gemaakt: met emmers plamuur. Ze zijn nu uitgeklopt. Na enige twijfel heb ik besloten om het originele Silver Grey te behouden, ook al zijn daar de meeste MkII’s in geleverd.”

“In vier kratten met bijgeleverde onderdelen vonden we een groot gedeelte van het airco-systeem, samen met veel onbekende onderdelen dus dat beloofde een grote speurtocht te worden. Op Marktplaats heb ik een set originele ‘Rostyle’ velgen gevonden die af fabriek op de MkII geleverd werden. Helaas is het chroom verweerd en staat de Jensen voorlopig op ook naderhand aangeschafte lichtmetalen wielen van een MkIII. Helemaal een verrassing was het vinden van een onbeschadigd LHD-dashboard in een prachtige conditie. Het verblijf in Amerika had het originele dashboard geen goed gedaan; het was door de zon verbrand en gescheurd. De handmatige productie bij Jensen veroorzaakte kennelijk grote maatverschillen tussen de auto’s, want het nieuwe dashboard bleek iets te smal te zijn. Daar hebben we even moeten improviseren.”

“De firma Lucas maakte de bijnaam ‘Prince of Darkness’ meer dan waar; de kabelboom, geleverd door deze hofleverancier van elektrische componenten voor vele auto’s van Britse makelij, zat gelukkig goed in het zicht en was vlot te repareren, maar achter het dashboard moest een gesmolten draad uit de boom gepeld worden. De voorstoelen waren ooit al eens opnieuw bekleed en hadden enkel nieuwe vulling nodig. De achterbank en deurpanelen, net zo oud als de auto zelf, zijn na een grondige reiniging plaatselijk bijgekleurd en een scheur in de zitting is netjes gerepareerd. Zeg bij uitbesteding van werk nooit dat je geen haast hebt, want pas na 18 maanden kwam de auto terug van de spuiter.”

“Daarbij kregen we opeens met een deadline te maken omdat ik de Interceptor had ingeschreven voor het Octane Concours 2019 op Paleis Soestdijk. De Jensen was opeens topprioriteit en de donderdagavond voor vertrek is de auto voor het eerst weer gestart en opgeladen. Het was gelukkig een prachtig evenement met fantastisch weer en veel positieve reacties op de auto.”

“Helaas ontstond bij het terugrijden naar huis koelvloeistoflekkage en bleek dat de vorige eigenaar zulke stugge koelwaterslangen gemonteerd had dat er bij de aansluiting een scheur ontstaan was in de radiateur. Reparatie daarvan ging gelijk op met het uitzoeken en inbouwen van de originele airco. Doordat andere auto’s steeds voorrang kregen, zijn de nodige maanden voorbij gegaan. Maar nu zijn de kratten en schappen leeg, zit alles erop en eraan en is de tijd van rijden en genieten aangebroken. Gelukkig zitten we in de Achterhoek dicht bij de Duitse grens zodat de 100 km/h grens daar lekker overschreden kan worden.”

“Eigenaren van een Jensen kunnen zich aanmelden bij Het Jensen Genootschap Holland. Voor restauratie en onderhoud kan men terecht bij Klassieker Service Schackman in Kamerik, JB Classic Cars in Bodegraven of bij het Jensen Heritage Center in Ede. De Jensen heeft in mijn kleine verzameling gezelschap van een Citroën SM (zie Octane Auto’s van vorige week), Audi 100 Coupé S, Daf 55 coupé, BMW 700, Rover P6 en Volvo P1800. Ik ben benieuwd wat het volgende privéproject zal zijn.”

Lees ook het verhaal over de prachtige Citroën SM van Peter: link

OCTANE AUTO’S / Updates door stafleden, medewerkers en lezers

Jensen Interceptor (1970)

Peter Valkenburgh


Tags: , , , ,



Frank Goedhart
Frank's interesse in klassieke auto's en autosport komt ruimschoots aan bod: samen met lezers zorgt hij voor nieuws op Instagram, Facebook, LinkedIn en de website van Octane.




Vorig bericht

Van 'Torino' naar 'Milano'

Volgend bericht

Amerikaanse droom met Nederlandse historie





Bezoekers lazen ook


Meer historie

Van 'Torino' naar 'Milano'

Als fabrikanten en autoliefhebbers de motor van een auto een eigen naam toekennen, dan moet het wel iets bijzonders zijn....

2 June 2020