Laatste nieuws

Keveritis!

Man & Machine / 22 oktober 2021

Al sinds zijn jeugd spoken Kevers door het hoofd van Steije Tadema. Na een eerste miskoop lang geleden, lijkt hij nu met zijn groen/witte Kever 1200 uit 1966 een solide exemplaar te hebben gevonden.  

“Mijn voorliefde voor oude Kevers is ongetwijfeld in mijn jeugd ontstaan. Toen ik een jaar of zes was, kocht mijn moeder een beige Kever uit de jaren ‘70. In mijn herinnering was die auto goudkleurig maar dat klopt echt niet, zo heb ik me laten verzekeren. Samen met mijn broertje heb ik menig ritje, met enorm veel lol, in de ‘kattenbak’ achter de bank doorgebracht; moeder aan het stuur en onze hond op de achterbank of op de voorstoel. Gordels waren toen net geïntroduceerd en nog niet verplicht.

Vele jaren later heb ik mijn eerste eigen Volkswagen Type 1 ‘Kever’ gekocht, een witte 1200 Spaarkever uit 1974. Heel naïef, zonder enige kennis van de Kever, gekocht voor 1.000 euro, van mijn eerste salaris. Maar wat was ik trots op mijn aankoop!

Na wat licht sleutelwerk en korte ritjes was het tijd voor een road trip. De uitnodiging voor een feestje in Groningen was de perfecte gelegenheid om met de Kever vanuit Amersfoort naar het noorden te rijden. De tocht verliep voorspoedig met als enige hindernissen een aantal fikse regenbuien onderweg. Richting het einde van de A28 begon het weer op te klaren en liet te zon zich zowaar zien. Toen ik in Groningen voor een stoplicht moest remmen bleek dat er in mijn mooie Kever meer water stond dan op de snelweg. Het water dat zich achter in de auto had verzameld kwam als een soort tsunami over de bodem van de auto naar voren golven. Die avond heb ik op twee doorweekte schoenen het feestje moeten vieren. Maar erger was de oorzaak van al dat water: vakkundig getectyleerde maar volledig doorgeroeste kokerbalken en bodemplaat. Na die ervaring heb ik het nooit meer echt aangedurfd om een oude Kever te kopen. Wel heb ik bijna elke maand even dromerig op internet gezocht, maar verder dan dat ben ik niet gekomen.

Tot op vaderdag, zondag 20 juni 2021. Met het gezin – ondertussen getrouwd, een dochter van zes, een zoon van acht en een hond – gingen we op weg naar mijn schoonouders. Daar aangekomen zei mijn vrouw tegen mij: “Houd je jas maar aan, want wij gaan er weer vandoor. Ik heb een verrassing voor je geregeld”. Bij een verhuurbedrijf in Lelystad had mijn vrouw een VW Kever 1300 Speedster gehuurd. Een coupé, omgebouwd tot cabrio. Na een heerlijk dagje toeren langs de Friese meren heb ik, bij het uitchecken van de auto, met de eigenaar nog even over onze gezamenlijke voorliefde voor Kevers gesproken.

Het bleek dat een van de Kevers uit de verhuurvloot te koop zou komen. De auto werd aanzienlijk minder verhuurd dan de andere auto’s en de eigenaar wilde er wel afstand van doen. Het was een donkergroene Kever 1200 met witte spatborden (het visitekaartje van het verhuurbedrijf) uit 1966. De eigenaar had de auto zelf op Marktplaats gekocht, opgeknapt en van nieuwe lak voorzien. Verdere historie was onbekend en volgens de eigenaar ging het om een geïmporteerde auto. Geen geruststellend verkooppraatje.

Toch bleef die groene Kever in mijn kop spoken en heb ik besloten om me grondig in de techniek van een Kever te verdiepen en alles op internet te lezen wat er te lezen viel over dit onderwerp. Het bleek dat er heel veel te vinden is op Nederlandse websites maar zeker ook op Mexicaanse, Braziliaanse en Amerikaanse. Dat laatste is erg prettig want mijn Spaans en Portugees zijn niet zo best.

Navraag bij de RDW leerde dat het kenteken overeenkomt met het chassisnummer en dat het mogelijk niet om een importauto ging maar om een ‘slapend bestand’; een auto die lange tijd niet op de weg is geweest, mogelijk in verband met een renovatie. Ook Volkswagen AG uit Wolfsburg verzekerde mij dat de Kever in België is geproduceerd voor de Nederlandse markt en op 19 april 1966 voor het eerst op de Nederlandse wegen is toegelaten.

Met mijn vers opgedane kennis over een deel van de historie, de techniek en een ‘checklist voor het kopen van een VW Kever’ in mijn broekzak, heb ik besloten toch een proefrit te maken. Tijdens de proefrit en de, door mij uitgevoerde technische inspectie, was het grootste defect dat ik kon vinden een gescheurde en lekkende aandrijfashoes. Na de eigenaar bedankt te hebben voor de proefrit heb ik hem toch nog wat bedenktijd gevraagd. Volgens Google was het vervangen van een lekkende aandrijfashoes een kleine ingreep en ik besloot een paar dagen later de Kever te kopen.

Na wat licht sleutelwerk bestaande uit roestpreventie en het monteren van gordels, werd het tijd voor een wat langer ritje met een stukje snelweg erin. Na het tanken bleef de benzinegeur toch wel erg lang in de auto hangen wat veroorzaakt bleek te worden door een lekkende koppeling tussen de vulopening en de benzinetank; iets dat ik tijdens de proefrit niet had ontdekt. Het lekken was ondertussen wel gestopt dus met de ramen open, de kinderen en de hond op de achterbank en mijn vrouw en ik voorin tuften we de snelweg op.

Helaas was de A28 ons weer niet goedgezind en zodra de snelheid van 100 km/h werd bereikt viel de aandrijving weg. Hortend en stotend zijn we uiteindelijk thuisgekomen. Wat bleek? Roest in de tank. Gelukkig hebben we met de montage van een brandstoffilter als quick-fix nog veel ritjes kunnen maken en in de Kever van het mooie weer kunnen genieten. Zowaar liep de Kever na een reis Amersfoort – Sneek – Amersfoort ook bij het stoplicht weer goed stationair en daarmee was het heel-and-toe rijden verleden tijd.  Om te voorkomen dat ik deze vermoeiende methode van autorijden in de nabije toekomst weer moest toepassen heb ik samen met mijn zoon Tjalling onlangs de gehele benzinetankinstallatie vervangen.

Niet alleen het rijplezier van een luchtgekoelde boxer, maar de gehele ervaring van het bezitten van een oude Kever zorgt ervoor dat ik de rest van mijn leven besmet ben met zogenaamde Keveritis; een besmetting die ik graag weer overdraag aan mijn zoon en dochter!”

De belevenissen van deze Kever zijn te volgen op Instagram: @vw_kever_1200L

MAN & MACHINE / Updates door stafleden, medewerkers en lezers

Volkswagen Kever 1200 (1966)

Steije Tadema

 

 


Tags: , , , , ,



Frank Goedhart
Frank's interesse in klassieke auto's en autosport komt ruimschoots aan bod: samen met lezers zorgt hij voor nieuws op Instagram, Facebook, LinkedIn en de website van Octane.




Vorig bericht

Drie iconen in hout en aluminium

Volgend bericht

Vriendschap, familie en plezier: meer dan 32 jaar rallyrijden





Bezoekers lazen ook


Meer historie

Drie iconen in hout en aluminium

De oprichters van Atelier Circourt uit Frankrijk, Guillaume en Romain, zijn grote liefhebbers van auto's en design. Zij hebben...

21 October 2021