Laatste nieuws

Marcello Mastroianni en Hugh Grant

Man & Machine / 12 december 2020

De donkerblauwe Lancia Gamma Berlina uit de derde Godfather film deed Paul Vaarkamp verliefd worden en tot daden over te gaan. Vervolgens voegde hij onlangs Engelse ‘upperclass’ aan zijn verzameling toe. 

Fiat Tempra SW (beeld FCA Heritage)

“Achter in een donkerblauwe Fiat Tempra SW diesel is mijn fascinatie voor auto’s en autorijden begonnen. Mijn ouders gingen graag op vakantie met de auto en als enig kind zonder iPad of ander digitaal vermaak moest ik mijn tijd doorbrengen met naar buiten kijken en al dat mooie rollende metaal in mij opnemen. Al snel kende ik alle merken en modellen uit mijn hoofd. Mijn liefde voor auto’s werd nog meer gevoed door bezoeken aan Zandvoort met als favoriet het evenement Italia a Zandvoort waar ik steevast een Bburago autootje en de nodige posters kocht voor op mijn kamer. Mijn ouders dachten waarschijnlijk dat het een fase was en dat de obsessie voor auto’s wel weer voorbij zou gaan. Maar het is alleen maar erger geworden.”

“Ook het rijden zelf vond ik ontzettend interessant en ik was gefascineerd hoe mijn vader druk bellend met de Bosch autotelefoon geklemd tussen zijn hoofd en schouder en een knie aan het stuur zich door het verkeer maneuvreerde terwijl hij met zijn linkerhand schakelde. In de vroege jaren ‘90 was de term ‘mono’ nog niet van toepassing op het verkeer. Tijdens bezoekjes aan de wasstraat mocht ik op de schoot van mijn vader de Tempra, Laguna of welke middenklasser mijn vader toen ook had, naar de borstels sturen. In de Mini Mayfair (1984) van mijn moeder heb ik op een uitgestorven industrieterrein leren rijden.”

“De liefde voor Italianen is begonnen tijdens het wassen van Lancia’s bij een vriend van mijn vader. Alles was net even anders bij die auto’s; de geur, de welvingen, het geluid. Een paar keer in de maand ging ik met mijn spons over de carrosserie van een Thesis, Flaminia of andere obscure Italiaan. Lancia’s zag je zelden op de weg en alleen de fijnproevers leken dit merk te rijden, dat sprak mij zeer aan. Daarom moest mijn eerste auto ook een Lancia worden.”

“In de derde Godfather film schitterde een donkerblauwe Lancia Gamma Berlina en ik was op slag verliefd. De stoere neus, de chique uitstraling en de zeldzaamheid vond ik prachtig. De speurtocht naar een Gamma begon op het internet maar daar kwamen vooral exemplaren voorbij die zich in Italië bevonden, totdat ik een Gamma te koop zag staan op Marktplaats. Een model uit de tweede serie, zilvergrijs, blauw velours bekleding (met het ‘L-icoon’ patroon) en de juiste motor; een 2500 i.e. die veel beter is dan de geknepen 2-liter motor die om belastingtechnische redenen alleen in Italië is geleverd.”

“Met de roze bril op zijn we de auto gaan bekijken en ben ik er direct verliefd op geworden, ondanks alle alarmsignalen die afgingen. De Lancia was in 1988 stilgezet door de eerste eigenaar en in 2008 werd ik de tweede eigenaar; mijn eerste auto op 19-jarige leeftijd. Een paar dagen later werd de Gamma op een trailer thuisgebracht en begon het opstellen van een plan van aanpak. Aangezien ik nog studeerde en twee linkerhanden had, heeft het nog acht jaar geduurd voordat de Gamma weer rijdend was.”

“Het grote mechanische werk heb ik moeten uitbesteden. Samen met mijn vader heb ik het interieur gestript omdat er ooit een oliekan in was omgevallen. Misschien heeft dat wel bijgedragen aan het feit dat de bodem nog volledig hard was. Alles is intensief gereinigd met als grote tegenvaller dat de velours bekleding in slierten uit de wasmachine kwam. Mijn vader heeft de weken daarna gespendeerd met het aanbrengen van sterk band als nieuwe aanhechting en nu is er gelukkig niets meer van de schade te zien.”

“Twintig jaar stilstand heeft ook grote invloed op de elektronica gehad. De motoren van de elektrische ramen en centrale vergrendeling zijn volledig uit elkaar geweest en schoongemaakt. Veel cosmetisch werk is opgepakt, zoals het spuiten van spiegels, wielen en plaatdelen in de motoruimte. Het verzamelen van ontbrekende of slechte onderdelen is iets waarmee je nooit klaar bent. Er zijn periodes geweest dat het project uitzichtloos leek en we er maandenlang niet aan hebben gewerkt.”

“De Gamma mocht in maart 2016 de weg op en in mei ben ik ermee naar Italië gereden om samen met een vriendengroep, genaamd ‘ItalyHereWe.com’, te genieten van al het moois dat het land te bieden heeft. Volledig probleemloos ging dat niet, maar we zijn op eigen kracht thuisgekomen. Inmiddels zijn we vier jaar verder en zijn alle puntjes op de i gezet, hoewel ik nooit klaar ben met perfectioneren en vooral modificeren, maar dat maakt het bezitten van een dergelijke auto heel leuk. De Gamma gaat nooit meer weg. Ik zou ook niet weten wat ervoor in de plaats moet komen. Er zijn veel auto’s die ik zou willen bezitten, maar niets kan tippen aan het gevoel en connectie die ik met de Gamma heb. Ik heb de rol aangenomen als bewaarder van de auto en de hoeveelheid herinneringen en ervaringen die ik nu al heb, zullen alleen maar meer worden. In de tussentijd heb ik mijn vader ook aangestoken met het autovirus waardoor hij nu een Lancia Delta uit 2009 als dagelijkse auto heeft en een Lancia Thema 2.0 Automaat uit 1994. Die laatste prefereert hij zelfs boven de Delta.”

“Kortgeleden heb ik gebroken met de Italiaanse traditie in de familie, met de aanschaf van een mooie donkerblauwe – Engelse – Rover 75 Tourer. Voor mij is het rijden in een speciale auto hetzelfde als tijdreizen; geur, gevoel, geluid en beleving is wat het aantrekkelijk maakt. Een Rover 75 straalt klasse uit zonder er mee te koop te rijden. Je kan er mee komen aanrijden op een chique feest, maar hem ook gebruiken als verhuiswagen. De keuze voor de 75 heeft ook te maken met feit dat het nu nog ‘kan’, een grote benzineauto rijden met een romige V6 met alle bijbehorende klanken en de soevereine rijkwaliteiten.”

“Er is niet veel verschil in karakter tussen mijn Italiaanse en Engelse auto’s. Ze hebben beiden hun tekortkomingen qua betrouwbaarheid, ze zijn net zo exclusief en schaars en ze hebben een geweldige uitstraling. De Gamma heeft ongekend goede rijeigenschappen dankzij het lage zwaartepunt en de koppelrijke motor. De 75 is meer een boot die plané gaat als je gas geeft. Met een prachtige soundtrack, dat wel. De Gamma is te vergelijken met Marcello Mastroianni (soepel, suave, temperamentvol, Italiaans maatkostuum) en de 75 met Hugh Grant (nonchalant stijlvol, warm, oud geld, tikkeltje onhandig en lomp).”

“Het contact met gelijkgestemden heeft plaats via de sociale media, zowel online als offline. Soms moet ik clubs benaderen om een onderdeel te vinden of een technisch probleem op te lossen. Het liefst trek ik op met de ‘buitenbeentjes’, mensen die ook andere hobby’s en interesses hebben en met wie ook prima een biertje is te drinken, zoals de mensen van de ItalyHereWe.com groep.”

Beelden: Paul Vaarkamp en Glenn Slopsma

 

 

 


Tags: , , , , , , , , ,



Frank Goedhart
Frank's interesse in klassieke auto's en autosport komt ruimschoots aan bod: samen met lezers zorgt hij voor nieuws op Instagram, Facebook, LinkedIn en de website van Octane.




Vorig bericht

De eerste nieuwe Blower in 90 jaar

Volgend bericht

De Baby II laat zich niet in hoek zetten





Bezoekers lazen ook


Meer historie

De eerste nieuwe Blower in 90 jaar

Zoals eerder te lezen viel in Octane Magazine, bouwt Bentley Mulliner een zeer exclusieve serie van slechts twaalf klantenauto’s...

11 December 2020