Laatste nieuws

Mégane RS Trophy: het had langer mogen duren

Nieuwe auto's / 19 augustus 2019

Na een tamelijk uitbundige roadtrip door Schotland in 2018 met de Mégane RS had hij ons volledig voor zich gewonnen. Een waardige opvolger voor de oude, scherp, snel en agiel, zonder aan dagelijkse bruikbaarheid in te leveren. Hij manifesteerde zich vooral als een snelle allrounder. De conclusie was echter ook dat er voor Renault Sport ruimte was de messen nog scherper te slijpen, om liefhebbers te plezieren die af en toe een trackday meepakken of ‘gewoon’ een auto willen die de lat als entertainer en snelheidsinstrument nog wat hoger legt. Nu, hij is er! Renault Sport levert nu een smakelijke RS Trophy, die de stamlijn van de R26.R moet voortzetten.

Eerst even een terzijde voordat we ons op de Trophy storten: er is inmiddels ook een Trophy-R waarvan er maar 500 worden gemaakt. Die heeft niet meer vermogen dan de 300 pk van de standaard Trophy, maar hij is wel 130 kilo lichter, ondermeer dankzij een koolstofvezel motorkap en diffuser en ook dankzij het buitenboord gooien van allerlei delen, waaronder de achterbank. De R heeft een chassis dat een stuk extremer is afgestemd, het is een raceauto voor op straat. Om dat laatste kracht bij te zetten, heeft Renault Sport hem over de 20,8 kilometer lange Nürburgring laten jagen door iemand die daar heel goed de weg kent, en het resultaat was een rondetijd van zeven minuten en 45,389 seconden. Een nieuw record voor voorwielaangedreven productieauto’s!
Terug naar de Trophy zonder R. Die is er vanaf € 55.490, zo’n vijf mille meer dan de standaard RS. Wat krijg je voor dat geld? Op de eerste plaats een aantal interessante zaken die voor de RS als optie bestelbaar zijn, zoals het Cup chassis met hardere veren en dempers plus stuggere antirolstangen, lichtere wielen en nieuwe Recaro’s waarmee je twee centimeter lager zit.
De Trophy komt standaard bovendien met een zelfsperrend differentieel van Torsen en betere remmen, met een aluminium hart en gegroefde, gietijzeren rotors. Die zijn per stuk niet alleen 1,8 kilo lichter, maar kunnen ook meer hitte verdragen. Renault Sport zet hem voor je deur op Bridgestone Potenza’s S001 om 19-inch lichtmetaal, maar als je bereid bent € 1.995 meer te betalen, krijg je wielen die twee kilo lichter zijn en geschoeid met nog plakkerigere, maar ook wat ‘hoekigere’ Potenza’s S007.

De viercilinder levert in de Trophy 20 pk méér dan in de standaard RS. Je krijgt ook een hoger koppel, 400 Nm in de handgeschakelde Trophy en 420 Nm in die met de (sterkere) EDC-bak met dubbele koppeling. De winst komt van een nieuwe turbo met keramische lagering waardoor het maximale toerental van de schoepenwieltjes naar 200.000 per minuut kan. De Trophy heeft ook een nieuw uitlaatsysteem waarin zich – anders dan bij de standaard RS – een vlinderklep bevindt die regelt wat je allemaal aan oorstrelends te horen krijgt. In Comfort blijft die klep dicht zodat de buren kunnen uitslapen, in Sport gaat hij open als de motor stationair draait en als je tot boven de 4000 toeren doortrapt. In Race mag de Trophy over de gehele linie ongehinderd uitademen.
Zijn 4Control vierwielbesturing kennen we van standaard RS en hij is ongewijzigd overgenomen. De achterwielen draaien tot maximaal 2,7 graden in tegenovergestelde richting van de voorwielen of maximaal één graad in dezelfde richting. De ‘wissel’ heeft plaats bij 60 km/h, behalve in standje Race, dan treedt de gedragsverandering pas in bij 100 km/h. De bewegingen zijn klein, maar het effect is verbazingwekkend groot – niet zodanig dat het totale stuurkarakter van de Renault verandert en je een beetje opnieuw moet leren autorijden, het wordt er meer door aangescherpt. En het stabiliseert de auto, geeft hem rust in bochten.

De prestaties in rechte lijn liggen niet op een veel hoger niveau dan de standaard RS, de Trophy accelereert een fractie van een seconde sneller van 0 naar 100 en qua topsnelheid houdt hij het 5 km/h langer vol – tot 260 dus. Hij trekt echter voelbaar harder in het middengebied, hij gaat dan echt vol in de aanval, begeleid door een smakelijke soundtrack, die in Sport en Race soms een tikje over de top kan zijn, vooral door de plofjes en knalletjes.

Je zit er puik in, alles is goed onder handbereik en op elkaar afgestemd en je voelt je vanaf de eerste seconde uitstekend geëquipeerd om de aanval op een Boxster of Cayman te openen. Of je wint of verliest maakt niet uit, je komt hoe dan ook met een enorme grijns uit je Trophy. De handbak lijkt een ander schakelmechanisme te hebben, de versnellingen bevinden zich heel dicht bij elkaar, en korte knikjes vanuit de elleboog zijn voldoende om rap een ander verzet in te leggen.
Het chassis is geweldig goed afgestemd. Ja, het is hard en de wielen lezen de weg met bijna seismografische precisie, maar dat draagt bij aan het geweldige gevoel van controle dat de Trophy geeft: instinctief weet je vanaf Moment 1 dat deze auto je niet gaat verrassen, zo direct communiceert het chassis. Op slechte wegdekken geven veren en dempers alles door, maar dat is goed te hebben dankzij de Recaro’s die je rug en billen uitstekend ondersteunen. Eigenlijk maakt de Trophy dan nog meer indruk, want het feit dat de carrosseriebewegingen uitmuntend onder controle worden gehouden en het contact tussen de Bridgestones nimmer wordt onderbroken, manifesteert zich op minder goed asfalt nog meer.

Qua wegligging en weggedrag is de Trophy (weer) een uitblinker, waardoor hij veel vertrouwen geeft en je het agressieve instuurgedrag van 4Control optimaal durft te benutten. In het begin, als je de extremen opzoekt, geeft het systeem je soms het gevoel dat de achterhand wil wegglijden, zo energiek duikt de neus naar binnen, maar de Potenza’s houden dapper stand. Doordat de Trophy zo goed ‘binnen’ blijft, kun je nog harder de hoeken uitkomen – je hebt immers meer ruimte naar ‘buiten’, en je wordt daarbij keurig geholpen door het Torsen diff.
Het afscheid nemen van fijne auto’s is in al die jaren een routine geworden – we doen het bijna maandelijks. Bij de Trophy knaagde het echter een beetje, de testperiode had veel langer had mogen duren, niet om tot conclusies te komen, maar om, je weet wel. Wow, wat had ik die Trophy graag meegenomen naar de uitdagendste wegen die ik in Spanje of Schotland ken.

TEKST TON ROKS

SPECIFICATIES
MOTOR 1768 cm3 viercilinder met turbo VERMOGEN 300 pk bij 6000 min-1 KOPPEL 400 Nm bij 3200 min-1 TRANSMISSIE voorwielaandrijving, zestraps handbak, zelfsperrend differentieel (Torsen) REMMEN geventileerde schijven rondom, 355/290 mm BANDEN 245/35/R19 rondom AFMETINGEN LxBxH 4364 x 1875 x 1428 mm, wielbasis 2670 mm, tankinhoud 50 liter GEWICHT 1494 kg TOPSNELHEID 260 km/h ACCELERATIE 0-100 KM/H IN 5,7 SEC. PRIJS € 55.490,– (NL), € 41.250,– (B)


Print Friendly, PDF & Email




Ton Roks
Na 25 jaar in de autojournalistiek vervulde Ton Roks in november 2012 een lang gekoesterde wens, hij begon een eigen autoblad: Octane, met een hoofdrol voor de klassieke auto – en een gezonde belangstelling voor interessante nieuwe auto’s.




Vorig bericht

De indringer die Europa veroverde

Volgend bericht

Giulia 1300 Super ‘Outlaw’




Uitgelicht

De indringer die Europa veroverde

De Cunningham C4-RK reed in 1952 de 24 Uren van Le Mans en bezorgde Cunningham een forse lading respect. Deze grotendeels...

19 August 2019

Webdevelopment Passionate Bastards