Laatste nieuws

PD26: Een eigen creatie

Octane Auto's / 23 februari 2020

Iedereen in zijn omgeving verklaarde Paul Daelmans voor gek toen hij het idee opperde om een eigen auto te bouwen. Geïnspireerd door de Bugatti Corsica en niet gehinderd door enige ervaring ging hij aan de slag om het tegendeel te bewijzen.

“Het is alweer 18 jaar geleden dat ik in een autoblad foto’s tegenkwam van de Bugatti Corsica. De in elkaar over lopende vormen van dat model vind ik prachtig, maar vanzelfsprekend kon ik alleen maar dromen van een dergelijke auto. Totdat ik besloot om dan maar een auto naar mijn eigen smaak en ontwerp te bouwen en zo mijn droomauto werkelijkheid te laten worden. In mijn omgeving werd nogal sceptisch gereageerd op het idee, maar dat heeft mij alleen maar meer gemotiveerd. Het is al eerder gelukt om mezelf om te scholen, van bakker naar autostoffeerder, dus waarom zou ik dit niet kunnen?”

“Eerst ben ik uit gaan zoeken hoe de wetgeving en typegoedkeuring is geregeld in Nederland. Als je een donorauto neemt van vóór 1973 is er geen typegoedkeuring beschikbaar, waardoor het voor de RDW lastiger is om een auto, die niet officieel omschreven is, af te keuren. Verder blijkt dat je slechts een derde van een auto mag wijzigen. Dat kwam mij goed uit, want het enige dat ik wilde bouwen was een carrosserie. Motor en chassis konden onveranderd blijven en daarmee was mijn project volgens de regels mogelijk.”

“Al snel vond ik een Jaguar Mk8 uit 1958 met een 3,4 liter zescilinder. De carrosserie mocht ik er niet bij hebben, maar dat kwam mij prima uit. Daarna ben ik aan het schetsen geslagen om tot een ontwerp te komen. Met geen enkele plaatwerkervaring leek het mij onmogelijk om een carrosserie uit staal te maken. Laten maken zou veel te duur worden dus heb ik gekozen om de auto uit aluminium op te bouwen. Vijf schaalmodellen verder was ik ervan overtuigd dat het me wel zou lukken om de 1:1 versie te maken.”

“Nadat ik gecontroleerd had of mijn ontwerp zou passen op het chassis van de Jaguar heb ik als eerste stap het chassis helemaal gerestaureerd. Aansluitend heb ik van Europees essenhout een frame gemaakt waaromheen de carrosserie kon worden gevormd.”

“Van een kennis mocht ik een ‘Engels wiel’ lenen maar na veel frustratie en tegenvallers vond ik het echt een ‘kloteding’. Een paar dagen ben ik in een grote boog eromheen gelopen totdat ik voldoende moed verzameld had om met een oude aluminiumplaat weer aan de gang te gaan. Je komt jezelf in een project als dit meermalen tegen, maar mijn devies is om nooit op te geven. Ik had mezelf geen deadline gesteld omdat het een hobbyproject is waaraan ik vooral veel plezier moest beleven.”

“Dat ik wel een Pietje Precies ben blijkt onder meer uit het feit dat ik tot drie keer toe nieuwe scharnieren heb gekocht voor de deurconstructie. Ze moesten niet zichtbaar zijn maar ik was steeds niet tevreden over het resultaat. Na anderhalf jaar negeren van het probleem was mijn frustratie weggeëbd en bleek dat ik nog scharnieren van een Morgan had liggen. Die pasten perfect!”

“Het maken van de voorspatborden, die ongeveer drie meter lang zijn, was niet zomaar even gedaan. Vormen, passen, aanpassen, opnieuw proberen. Net zolang tot het naar mijn zin was, waarna de voldoening natuurlijk groot was. Toen ik al ver over de helft was met het project speelde mijn chronische vermoeidheid op en ik bedacht dat het voor mijn gezondheid beter zou zijn ermee te stoppen. Achteraf gezien ben ik er erg blij mee dat ik uiteindelijk toch ben doorgegaan.”

“Nadat ik de grote vormen en de meeste details in de vormgeving voor elkaar had, kwam het aan op het strak maken en spuiten van de auto. Ook dat wilde ik graag zelf doen, maar na drie maanden plamuren en schuren heb ik een spuiter gevraagd om het af te maken.”

“Daar bewijst zich de echte vakman, want de carrosserie is echt helemaal strak en heel erg mooi geworden. De kleur is donkerblauw. We zijn begonnen met een Maserati-blauw met paarlemoer en daar overheen hebben we een Appel Candy blauw en -zwart aangebracht. Na 80 stalen/pogingen was ik pas tevreden met het eindresultaat. In het felle daglicht is de auto nu donkerblauw met een paarse gloed en in donkerder licht is het een bijna zwarte auto.”

“Op dit moment los ik nog allemaal kleine kinderziektes op, maar verder is mijn droomauto af. Ik noem hem de PD26, afgeleid van: Paul Daelmans, twee deuren, zes cilinders. De auto imponeert met zijn bijna vijf meter lengte want iedereen lijkt onder de indruk te zijn als ik voorbijkom. Zelf ben ik vooral trots dat ik mijn eigen droom werkelijkheid heb gemaakt. Mijn advies aan iedereen is dan ook om gewoon wél te beginnen aan iets waarvan je droomt. En dan niet op te geven bij tegenslagen, maar vol te houden tot je tevreden bent. De beloning zit in het doen en in het genieten van het eindresultaat.”

OCTANE AUTO’S / Updates door stafleden, medewerkers en lezers

PD 26 (zelfbouw), 2020

Paul Daelmans

 


Tags: , , , , , ,



Frank Goedhart
Frank's interesse in klassieke auto's en autosport komt ruimschoots aan bod: samen met lezers zorgt hij voor nieuws op Instagram, Facebook, LinkedIn en de website van Octane.




Vorig bericht

Ballot 3/8 LC, de blauwe bliksem

Volgend bericht

Louwman 60 jaar dealer van Morgan





Bezoekers lazen ook


Meer historie

Ballot 3/8 LC, de blauwe bliksem

  Ballots achtcilinder lijnmotor, de eerste motor ooit in die opstelling, verbaasde de autosportwereld door de eerste...

20 February 2020