Laatste nieuws

Porsche 924 ‘Sherlock’

Man & Machine / 29 juli 2022

De Porsche 924 is inmiddels wel van het vervelende Volks-Porsche imago af en een steeds grotere wordende groep liefhebbers doet de marktprijzen stijgen. Andrea Wald uit Berlijn rijdt een ‘onyx green’ 924 uit 1981 en ook zij adviseert om niet te lang meer te wachten met een aanschaf.

“Voor mij is de 924 een van de mooiste youngtimers en de coolste Porsche ooit gebouwd. Het merendeel van de Porsche-rijders heeft een 911 en als je al transaxle-modellen tegenkomt zijn dat vooral de 928 en 944. Maar een echt originele en vooral goede 924 vinden is moeilijk want ze zijn vrij zeldzaam geworden. Naar mijn mening is dat voornamelijk te wijten aan het feit dat deze auto’s de afgelopen decennia niet binnen zijn gestald en niet zo goed zijn verzorgd als hun luchtgekoelde broers en zussen. Bovendien hangt, al vanaf de introductie, de eeuwige discussie of wel een ‘echte Porsche’ is aan de 924. Het transaxle-concept, met onderdelen van VW en Audi, was een grote breuk met de beroemde Porsche motor-layout.

Ik kan leven met die kritiek, want de 924 is een heel fijne auto met een prachtige vormgeving en een onderscheidend karakter. Veel mensen weten niet dat Porsche zonder de 924 misschien niet meer zou hebben bestaan. Het grote commerciële succes van de transaxle-modellen heeft Porsche begin jaren ‘80 van een faillissement gered. De 924 was toen een van de bestverkopende sportwagens ter wereld. En voor mij is de 924 de perfecte, praktische sportwagen, met zijn enorme kofferruimte van 370 liter, waar zelfs onze kinderfietsen en alle fotografietassen in passen. Reserveonderdelen zijn relatief goed beschikbaar en betaalbaar. Zo blijven de garagerekeningen binnen de perken; tenminste, tot nu toe. Voor mij was de periode 1974-1984 het gouden decennium van design. Dat heeft misschien te maken met mijn culturele afkomst, maar er is bijna nooit een auto buiten die periode die ik uitzonderlijk mooi vind.

Als creative director ben ik in mijn vak ook vaak betrokken bij auto’s. In de loop der jaren heb ik voor autobedrijven meegewerkt aan hun merkontwikkeling, en -beleving en heb ik campagnes bedacht die bijna altijd gebaseerd waren op het ‘less is more’ principe. Het is opvallend dat de branding van automerken vaak eenvoudig is, terwijl het interieur en exterieur van de auto’s, zeker vandaag de dag, met drukke, scherpe lijnen en wilde uitspattingen getooid is.

Jarenlang heb ik met veel plezier een blauwe VW Golf 2 Manhattan gereden, die ik van mijn oma had geërfd. De volgende auto waarop ik verliefd werd was een beige VW T3 Turbo Diesel Multivan die ik met mijn vriend voor 1000 euro bij een lokale dealer had losgeweekt. De T3 is meer dan tien jaar een betrouwbare metgezel geweest en we hebben er een half jaar lang mee langs de Europese Atlantische kust gereden.

Mijn relatie met deze oude machines is veel intenser en emotioneler dan die met moderne auto’s en er hangt een echte automobielromantiek rond deze ‘pre-softwaregestuurde’ auto’s. Die emotionele connectie uitte zich ook als we met onze VW Bus de steile Alpenwegen moesten beklimmen; op die momenten leden we echt met de auto mee. Op warme zomerdagen moesten we de verwarming vol aan zetten om de warmte uit het systeem te halen.

De 924 was voor mij een logische volgende stap. De deurgrepen, ventilatieroosters en schakelaars zijn bekend voor mij, want die zaten ook in de Golf én in de VW Bus; ik voelde me meteen thuis. Maar mijn liefde voor de 924 komt voort uit de tijd dat ik op achtjarige leeftijd een autokwartetspel kreeg van mijn opa. De 924 was een van de auto’s op de kaartjes en ik viel als een blok voor het ontwerp; hatchback, opklapbare koplampen en de rubberen achtervleugel!

Op het moment dat ik besloot om er een te kopen, stuitte ik per toeval op een goed exemplaar. De 924 in ‘onyx green’ was echt in topstaat. Het dashboard was niet gebarsten en de gestreepte stoelbekleding was niet totaal versleten, zoals bij de meeste 924’s die ik had gezien. Alles aan de auto was perfect voor mij. Het metalliek donkergroen is erg ingetogen en stijlvol, de wielen passen perfect bij het ontwerp, het interieur met het vierspaaks-stuurwiel is prachtig en het geluid vond ik ook heerlijk.

In de vorige eigenaar Tim vond ik iemand die te vertrouwen was en die ook veel liefde en tijd in de auto had gestoken. Hij vertelde me dat hij meer dan zes jaar op zoek was geweest naar een 924 in deze ongelooflijke lakkleur. De Porsche was begin jaren ‘80 eigendom van een recherche- en beveiligingsbureau, waarna de vrouw van de baas erin is gaan rijden, totdat de vorige eigenaar hem in 2014 overnam. Vanwege deze geschiedenis noemen mijn familie en ik de 924 nu ‘Sherlock’. Tot dusver is er niet veel misgegaan en zijn grote reparaties uitgebleven. Een oud relais geeft wat problemen bij het starten met een warme motor, maar dat is niet onoverkomelijk.

De auto krijgt onderweg veel aandacht, van voormalige 924 eigenaren, van autoliefhebbers maar ook van tieners die hem voor het eerst zien. Onlangs kreeg ik een grote glimlach en een duim omhoog van een 16-jarige ‘post-Nirvana-fan’ langs de kant van de weg. Het is me zelfs overkomen dat ik bij een stoplicht werd uitgedaagd voor een dragrace door een groepje jonge ‘gangsters’ met de vraag of ik mijn auto aan hen wilde verkopen. De 924 trekt sinds 1976 tot aan vandaag kennelijk mensen uit alle lagen van de bevolking aan.

Vanwege zijn geschiedenis bij een detectivebureau noemen we de 924 nu ‘Sherlock’.

Een van mijn ergste ervaringen was dat ik met mijn achtjarige zoon door de Berlijnse politie werd aangehouden omdat de auto geen driepuntsgordel heeft. Ondanks mijn pleidooi met een verwijzing naar de oorspronkelijke staat van de auto, kreeg mijn zoon het bevel om onmiddellijk uit te stappen en een taxi naar huis te nemen. En dat in Covid-tijden!

In het weekend met ‘Sherlock’ op pad gaan, is een echt gezinshoogtepunt geworden. De kinderen zijn er dol op en het voelt soms alsof je terug in de tijd reist, als figuranten in een commerciële advertentie uit de jaren ‘80. Het imago van de 924 is heel duidelijk al een paar jaar merkbaar aan het veranderen. De auto heeft de status van echte ‘coolness’ bereikt, waarbij kenners zeggen dat de 924 de 912 van nu geworden is. Dus als je een goede wilt vinden, moet je opschieten.

In 2020 ben ik begonnen mijn liefde voor klassieke auto’s te combineren met mijn beroep op mijn Instagrampagina @waldbranding, waar ik auto’s op fotografeer die ik in Berlijn op straat tegenkom, zoals spectaculaire sportwagens, maar ook ‘alledaagse helden’ die opvallen in hun natuurlijke omgeving.

Foto’s: Jan Steinhilber

Tekst: Andrea Wald

Man & Machine

Porsche 924

 

 


Tags: , , , , , ,



Frank Goedhart
Frank's interesse in klassieke auto's en autosport komt ruimschoots aan bod: samen met lezers zorgt hij voor nieuws op Instagram, Facebook, LinkedIn en de website van Octane.




Vorig bericht

Amerikaanse spieren, Italiaanse finesse

Volgend bericht

Motion Autos Art Architecture





Bezoekers lazen ook


Meer historie

Amerikaanse spieren, Italiaanse finesse

Het Italiaanse bedrijf Militem is ontstaan vanuit de visie van Hermes Cavarzan, een ondernemer uit Lombardije met meer dan 40 jaar...

26 July 2022