Vanaf de straat lijkt Forza Service in Oss een onneembare vesting, maar zodra Alex Jansen het hek heeft geopend wordt de bezoeker omringd door warmbloedige creaties uit Maranello – en Brabantse gastvrijheid.
TEKST Frank Goedhart // FOTO’S Mathieux Panacho & Luuk van Kaathoven
IN DE ENTREE van Forza Service sta je meteen oog in oog met een F40, de favoriete Ferrari van Alex Jansen, de man die het bedrijf in 1993 oprichtte. De ontvangstruimte is verder gevuld met boeken, modellen en andere automobilia van het Italiaanse merk en geeft via glazen deuren zicht op de werkplaats.
Alex legt uit hoe hij in de Ferrari’s is beland, vanzelfsprekend was dat niet. “Mijn vader had het vastomlijnde idee dat ik in zijn voetsporen zou treden en architect zou worden, net zoals hij. Maar ik was van jongs af aan besmet met een passie voor auto’s en techniek. Op mijn veertiende had ik al een Fiat 850 Sport Coupé. Die auto kreeg ik cadeau van mijn peetante en op het terrein rond ons huis kon ik er mee rijden en dingen uitproberen. Mijn vader had een briljant plan om mij van de auto’s af te krijgen door aan een klant van hem, Piet Roelofs in Oosterbeek, te vragen of hij ‘die jongen een paar maanden vreselijk vies kon laten worden’ in zijn Ferrari-werkplaats.”
Dat zou hem wel leren, was de gedachte, maar het pakte totaal anders uit. Alex was weg van Ferrari’s en heeft uiteindelijk tien jaar met Piet samengewerkt. “Hij is een ongelofelijke vakidioot”, vertelt Alex. “Hij was altijd met motoren aan het experimenteren en ik kreeg de kans om alles al doende te leren. Hij was een goede leermeester en we zaten vaak tot laat in de avond nog aan motoren te werken. Laatst was ik op een evenement in Zwitserland en toen er een Daytona langs reed kon ik horen dat de motor door Piet was gedaan.”
“We zien hier grote kerels verlegen lachen als een klein kind als we het doek van een F12 afhalen”
Anders dan bij Piet Roelofs ging de liefde van Alex uit naar modernere Ferrari’s, zoals de Testarossa en de 308 QV. Hij verhuisde naar Oss en is voor zichzelf begonnen met het ‘nieuwere spul’. Leuk vond Piet dat niet, maar beide heren onderhouden nog altijd een goede relatie. Een geschikt pand was niet te vinden in Oss, maar vader Jansen was niet te beroerd om een gebouw te tekenen, dat hij en zijn zoon voor een groot deel zelf gebouwd hebben. Onlangs heeft hij een nieuw avontuur aan zijn activiteiten toegevoegd: een veilige haven voor auto’s van zijn klanten, Park Fermé – Private Car Storage genaamd.
Commercieel als Alex in de begintijd al was, nodigde hij bij de opening van het pand in 1994 de Ferrari Club Nederland uit. Als publiekstrekker stond de F40 van powerbootcoureur Kees van der Velde te pronken en de opkomst was geweldig. Het enthousiasme dat Alex daar toonde werkte kennelijk aanstekelijk, want vanaf dat moment was het een gekkenhuis. “De boekhouding deed ik ’s avonds. Ik ging om elf uur naar huis en om zeven uur was ik er weer. Mijn vader deed de receptie en al snel moest er een monteur bijkomen en daarna een tweede. Stapje voor stapje zijn we gekomen tot waar we nu zijn, daar ben ik heel trots op.”
“De markt voor ‘tweedehands’ Ferrari’s is onverminderd sterk. Er wordt veel verkocht, maar bij de duurdere auto’s is een kleine waardedaling te zien.”
In het begin werkte Alex ook aan Maserati’s en Lamborghini’s, maar hij heeft al snel gekozen voor specialisatie. Het realiseren van een goed onderdelenmagazijn en het opbouwen van kennis kan in de ogen van Alex alleen maar als je focust op één merk. Hij is zich ook heel bewust van zijn rol voor de klanten. “Dat zijn meestal echte puristen die hun auto brandschoon binnenbrengen, zo zuinig zijn ze erop. Er zijn grote verzamelaars bij, maar ook mensen die een prachtig vak of bedrijf hebben en hun droom vervullen met een Ferrari; er echt voor sparen en ermee bezig zijn. We kennen iemand die een glazen wand in zijn woonkamer heeft met daarachter zijn geliefde Ferrari. We zien hier grote kerels verlegen lachen als een klein kind als we het doek van een F12 afhalen.”
Forza vindt, koopt en verkoopt Ferrari’s en voert voor klanten wereldwijd aankoopinspecties en zoekopdrachten uit. Daarnaast is er de werkplaats waar totaalrestauraties worden gedaan, maar ook ‘gewoon’ onderhoud en schadeherstel. “Forza is geen officiële Ferrari-dealer, maar een onafhankelijke specialist op het gebied van Ferrari. We hebben een fijne samenwerking met dealers Kroymans en Munsterhuis. We zitten niet in elkaars vaarwater en respecteren elkaar over en weer in wat we doen en hoe we het doen. Wij houden ons vooral bezig met de oudere types, Ferrari’s van tien jaar en ouder, de dealers zijn vooral druk met de verkoop van nieuwe modellen en de service die daarbij hoort. Zo hoorde ik bijvoorbeeld van een Duitse dealer dat de 488 de oudste auto is waarmee zij nu aan het werk zijn.”
‘Als ik een twaalfcilinder hoor word ik heel blij, zoals de motor van de nieuwe 12Cilindri, die is zo mooi! ’
Alex vervolgt: “We hebben ook een rechtstreeks lijntje met de fabriek. Soms halen we met een klant zijn nieuwe auto daar op. We zijn echter vooral bekend bij de fabriek vanwege ons restauratiewerk.” Alex laat een fotoboek zien met een heel bijzondere Daytona erin, een GTB4 Prototipo, een one-off met een experimentele Tipo 243 V12 met vier bovenliggende nokkenassen, dubbele bougies, drie kleppen per cilinder en zes dubbele Webers. “Die motor hebben wij onder handen gehad en helemaal opnieuw opgebouwd. Toen de mensen van Ferrari hier kwamen waren ze verbaasd omdat ze niets van die motor wisten. Het prototype is gerestaureerd en verkocht, mét die motor erin. Er staat een mooi filmpje van online, bij RM Sotheby’s, met mij aan het stuur. Ook voor ons blijft het heilige grond daar in Maranello. Toen we een F1-auto van Gilles Villeneuve daarheen brachten, kwam de hele staf naar buiten om die te bekijken. Dat is de kracht van de emoties die Ferrari oproept – anderen hebben dat niet.”
“De markt voor ‘tweedehands’ Ferrari’s is onverminderd sterk”, vertelt Alex. “Er wordt veel verkocht, maar bij de duurdere auto’s is een kleine waardedaling te zien. De F40 blijft stijgen en de F50 gaat nu al richting zes miljoen. In het begin haalden mensen hun neus op voor de F50, maar nu is het een van de meest gewilde auto’s. Een Testarossa die nog niet zo lang geleden rond de 60.000 euro moest kosten, gaat nu al richting twee ton voor een heel goede.”
De goedkoopste F40 heeft hij ooit verkocht voor 240.000 euro en de duurste voor 3,3 miljoen. Toch is de markt voor Ferrari’s soms wat volatiel. Een 512 BB werd ooit voor 25.000 gulden gekocht, maar opeens begon de waarde te stijgen en stonden ze in 1988 voor 900.000 gulden te koop. Daarna is het weer wat ingezakt. De F355 is volgens Alex een fantastische auto: vijf kleppen per cilinder, een prachtige motor, handgeschakeld. De verkoopprijzen lagen niet zo lang geleden rond de 70.000 euro, stegen toen door naar 160.000 en zijn daarna een beetje afgezwakt.
Alex heeft al 21 F40’s verkocht en hij claimt dat hij er zeker een zal weten te vinden als iemand er een zoekt. “Er is ook een off-market voor de F40, met auto’s die je nooit te koop ziet komen maar die toch wel van eigenaar wisselen. Als ik daar een auto vind ga ik ernaartoe om hem te bekijken en de documenten door te nemen. Daarna bel ik de klant en gaan we samen nog een keer, en als de auto gekocht wordt halen wij hem op, doen we alles wat nodig is en zetten hem voor de klant op kenteken.”
De F40 is zoals gezegd de favoriete auto van Alex. “Zo’n spannende auto om te rijden. Je stapt er met ‘vochtige oksels’ en vol adrenaline uit door de soms bruusk inkomende turbo’s en het ontbreken van stuur- en rembekrachtiging. Maar ook een Testarossa op maximale toeren is geweldig.”
Monteur Lex, die al 20 jaar bij Forza werkt, is met de motor van een 308 Koenig Turbo bezig. Er zijn er volgens hem zeven van gebouwd, waarvan er nog maar drie in omloop zijn. De Noorse eigenaar komt periodiek kijken naar de voortgang. Alex toont een inlaatklep die veel lichter is dan het standaard exemplaar. “Deze zetten wij erin, gemaakt van titanium, veel lichter dus, daar winnen we zo’n 500 tot 600 toeren mee.”
Wat vindt hij van moderne Ferrari’s, nu Maranello de ontwerpen in eigen huis laat maken? Na even nadenken: “Als ik de foto’s zie, denk ik vaak dat ze veel te ver zijn gegaan, te gewaagd. Maar als je de auto’s in het echt ziet klopt het toch vaak wel weer, de ontwerpen hebben ook tijd nodig om op je in te werken. De nieuwe Testarossa is wel even wennen, maar dan denk ik aan de introductie van de vorige Testarossa en dat men het over ‘dat broodrooster’ had. We zijn een nieuw tijdperk ingegaan, een elektrische Ferrari is in aantocht. Ik ben 59 en de enige stekker die ik heb zit aan mijn laptop, want ik ben een echte benzineman. Als ik een twaalf cilinder hoor word ik heel blij, zoals de motor van de nieuwe 12Cilindri, die is zo mooi! Hoe krijgen ze het gebouwd.”
Sprezzatura staat voor een stijl om iets dat complex is er gemakkelijk uit te laten zien, of ‘moeiteloze gratie’.
Als je nu een Ferrari wilt rijden voor een beperkt budget, moet je minstens 100.000 euro in je portemonnee hebben, zegt Alex. “Daarvoor koop je een mooie 430 of een 348 – en dan hou je nog geld over voor andere leuke dingen. Een 360 Spider, 612 of 456 lukt ook nog. Voor het reguliere onderhoud moet je 5000 euro per jaar reserveren, op voorwaarde dat je niet op trackdays losgaat of meer dan 30.000 kilometer per jaar rijdt. Er gaat natuurlijk weleens een koppeling kapot of een ruit stuk, maar in de regel moet je met die vijf mille toe kunnen, als de auto goed onderhouden is. Kijk, Duitse Gründlichkeit is fijn, maar mist ook emotie. Een Ferrari is altijd spannend en soms gebeuren er dingen, ook bij nieuwe Ferrari’s. Een FF met een drie jaar oude accu kan bij het starten wel eens de melding geven dat je de dealer op moet zoeken. Maar als je alles even uitzet en hem opnieuw start, dan lukt het weer wel.”
Aan de overkant van de straat bevindt zich Park Fermé, het nieuwe concept waar eigenaren hun Ferrari’s maar ook andere bijzondere auto’s kunnen stallen. De service gaat overigens wel wat verder dan dat. De klanten kunnen niet overal in de hal komen, dat om schades bij het openen van portieren en andere ongelukken te vermijden. Alex: “Als je de auto nodig hebt, wordt via een app een datum en tijd afgesproken en staat je auto klaar in een van de drie uitgifteboxen. Bij terugkomst is er een ontvangstruimte waar de auto kan afkoelen in een met sprinklers beveiligde ruimte. Eventueel wordt hij nagekeken en gepoetst om daarna ‘op stal’ gezet te worden. Je moet aan van alles denken bij een bedrijf als Park Fermé: de beveiliging, de routing, dubbele sluizen en laadsystemen die centraal af te lezen zijn zodat je een slechte accu ontdekt voordat de eigenaar er last van heeft.”
Het gemak waarmee Alex vertelt over zijn bedrijf, de auto’s en het scherp blijven op de best mogelijke service voor zijn klanten, verhult bijna hoe moeilijk het moet zijn om alles goed te doen. Maar die houding hoort bij zijn ‘Maranello van de Lage Landen’, dat is ‘sprezzatura’, een mooi Italiaans woord uit de tijd van de renaissance. Luca di Montezemolo gebruikte het een keer om te omschrijven wat Ferrari moet uitstralen. Sprezzatura staat voor een stijl om iets dat complex is er gemakkelijk uit te laten zien, of ‘moeiteloze gratie’. En dat is wat je terugziet bij Alex en zijn team – en zo moet het.
