Het mooie van YouTube is dat je helemaal zelf kunt bepalen wat je te zien krijgt. Als kind keek ik graag naar car stuff op tv en moest tevreden zijn met één keer per jaar de Indianapolis 500, af en toe een half uurtje Motorweek en wat politieseries met autoachtervolgingen waarbij de politie altijd in dezelfde stapel lege dozen eindigde. Het ging me daarbij vooral om het piepen en kermen van de banden, dat hoorde ik het liefst.
Nu kun je op YouTube elke auto opzoeken en kijken naar roadtests, motorrevisies, restomods, you name it. Het allerleukste zijn de tests van auto’s die ik zelf heb. Laatst had ik het geluk dat ik twee mannen – die ik zeer bewonder – een auto zag testen die ik pas had gekocht: de nieuwe Mustang GTD. Die twee waren Chris Harris en Max Verstappen.
Ik bewonder Chris al heel lang, zowel om zijn journalistieke vaardigheden als om zijn rijkunsten. Van die video waarop hij met een McLaren P1 over een circuit knalt, kan ik maar geen genoeg krijgen. Ik heb zelf een P1 en als ik naar Chris kijk is het alsof ik zelf aan het stuur zit, zo beleef ik het mee. Ik heb hem al een aantal keren ontmoet; zijn vermogen om te rijden en tegelijkertijd te communiceren wat hij beleeft en vindt, is echt bewonderenswaardig, terwijl hij toch overkomt als een gewone kerel met wie je in de kroeg zou kletsen.
‘Na de eerste bocht met Max zag Chris Harris eruit alsof hij net een stoot van Mike Tyson had gekregen’
Ik zeg graag dat rijden in een raceauto vergelijkbaar is met seks: alle mannen denken dat ze er goed in zijn. Ik reed een keer mee in een gastrace van Toyota, tijdens de Grand Prix op Long Beach, met beroemdheden aan het stuur. De coureurs waren allemaal domme tv- en filmpersoonlijkheden zoals ik, en de enige echte coureur die meereed was Dan Gurney. Ik weet nog dat ik tegen mezelf zei: ‘Ik blijf precies achter Dan Gurney en doe precies wat hij doet. Als hij remt, rem ik ook. Als hij een bocht ingaat, ga ik die bocht op precies dezelfde manier in.’ Dat werkte in de eerste ronden goed. In ronde vier kon ik Dan niet meer voor me zien; in ronde vijf verscheen hij in mijn achteruitkijkspiegel, klaar om me in te halen. Ik vroeg me af of Chris zich ook zo gevoeld heeft toen hij naast Max Verstappen in de Mustang GTD zat, op het circuit, op volle snelheid – de uitdrukking op zijn gezicht zei me genoeg, ik vond het schitterend!
Mijn vader was een prijsvechter en ik herinner me nog dat hij me eens vertelde dat als de gemiddelde zwaargewicht een gemiddelde man in de maag zou stompen, hij diens rug zou breken. Nu, na de eerste bocht met Max, zag Chris er al uit alsof hij net een stoot van Mike Tyson had gekregen. Begrijp me goed, ik wil Chris niet afkraken, hij is echt een bekwame coureur, maar naast Max was hij in shock, en een en al bewondering. Ik twijfel er niet aan dat Chris beter een mooi verhaal op papier kan zetten dan Max. Maar het was heel leuk om te zien hoe Max Chris iets liet beleven dat hij nog nooit had meegemaakt.
Ford heeft met de Mustang iets gedaan dat Lee Iacocca bijna 60 jaar geleden ook deed. Toen de Mustang voor het eerst uitkwam, had hij een kleinere motor dan al zijn concurrenten – Chrysler had de 318 V8 en de 383. Chevrolet had de Camaro met de 327. Ford had eerst de 260, die uitgroeide tot de 289 Hi-Po – een verbetering, maar nog steeds kleiner dan de rest. Een bezorgde Lee Iacocca heeft daarom zijn vriend Carroll Shelby gebeld en gezegd dat hij er een raceauto van moest maken, zo is de GT350 geboren. Hij was luid, rauw en bruut. Missie geslaagd.
Nu heeft Ford’s CEO Jim Farley hetzelfde gedaan – met de GTD. Hij zei tegen zijn mensen dat hij een Mustang wilde die Porsche kon verslaan en dat het niet uitmaakte hoeveel het kostte – daarover zou hij zich later wel zorgen maken.
Dat deed me denken aan die motorcoureur die op een Vincent reed. Hij zei tegen me: “Snelheid is duur, hoe hard wil je gaan?” Ik vind het geweldig dat Jim Farley vond dat er een Mustang moest komen die Porsche in het zand zou doen bijten – het resultaat is de GTD. Ik snap de controverse rond deze auto echt niet. Eens, meer dan 325.000 dollar is veel geld voor een Mustang, maar je moet daar anders naar kijken. Stel je voor dat je met je standaard Mustang naar een professionele autoconstructeur rijdt en zegt dat hij er de eerste Amerikaanse productieauto van moet maken die de Nordschleife kan doen in minder dan zeven minuten. Oh, zegt hij dan. En dan zeg je dat hij het moet doen voor minder dan $400.000. Hij lacht je recht in je gezicht keihard uit.
De GTD is een pure raceauto, maar je kunt er ook mee de weg op. Ik geef toe, wij Amerikanen hebben heel lang gedacht dat je al een GT hebt als je een paar strepen op een auto plakt, een spoiler achterop schroeft en lichtmetalen wielen monteert. Die tijd is voorbij, en ik ben trots dat de Amerikaanse fabrikanten dat bereikt hebben.
Bij General Motors heeft Mark Reuss, de grote baas, persoonlijk gedemonstreerd dat de nieuwe Corvette ZR1 goed is voor een top van 375 km/h. Jim Farley racet bijna elk weekeinde. GM en Ford hebben techneuten aan het stuur in plaats van marketinglui. Jullie weten dat ik een fan van McLaren ben, maar met plezier ga ik de barricaden op voor het home team!
JAY LENO
Komiek en talkshowpresentator Jay Leno is een van de bekendste entertainers in de Verenigde Staten. Hij is ook een eerste klas autoliefhebber met een enorme collectie auto’s en motoren.
www. jaylenosgarage.com
