Maak kennis met de de snelste Morgan die Pickersleigh Road ooit heeft geproduceerd.
Laat ik beginnen met complimenten voor het uiterlijk van de Supersport 400. Die bronskleurige wielen met kanjers van remschijven erachter staan hem fantastisch. En de 19-inch Sportlite wielen met vijf spaken passen retestrak in de spatschermen, zo hoort het, je kunt maar net je vingers tussen het rubber en het aluminium plaatwerk steken. En wat denk je van de ventilatiesleuven in de voorschermen, om de lucht eronder te laten ontsnappen en om de remmen extra te koelen. De grille is ook iets anders waardoor het radiatorblok 10% beter koelt.
De standaard Supersport was al een intrigerende verschijning, de 400 is dat nog meer. Hij is in wezen een afscheid van de traditionele ‘Morganeers’ met hun petjes, sjaaltjes en tweedjassen, hun liefde voor verchroomde spaakwielen en de onvermijdelijke rekjes op de achtersteven. Zij zullen wellicht hun neus voor de Supersport ophalen, maar menige 911-piloot zal deze schoonheid uit Pickersleigh Road in Malvern met belangstelling bekijken – te meer omdat hij er nauwelijks minder krijgshaftig uitziet dan een RS uit Zuffenhausen. En schone schijn is dat niet, elke belofte van zijn uiterlijk wordt door de Supersport 400 waargemaakt.
De grootste veranderingen hebben plaatsgehad onder die lange motorkap, waar BMW’s B58 zes-in-lijn ligt met één turbo. In de normale Supersport levert die 340 pk, in de 400 is hij goed voor – je raadt het bijna goed – 407, maar liefst 67 pk’s meer. Dat brengt de pk-gewichtsverhouding op bijna 2,9 kilo per pk, op een haar dezelfde als die van een Porsche 911 GTS met 540 pk.
De 400 heeft niet exact dezelfde motor als de gewone Supersport, het is variant 01, die speciaal was ontwikkeld voor de eveneens niet te versmaden Toyota GR Supra, maar met een eigen afstemming naar wens van Pickersleigh Road. BMW vond dat prima zolang dat maar gedaan werd samen met de FEV Group, de standaard partner van München als het gaat om de kalibratie van aandrijfsystemen. Het gevolg daarvan is dat de reacties van de 01 specifiek voor de 400 op een meer uitgesproken sportief karakter zijn afgestemd.
Het uitlaatsysteem, dat vijf kilo lichter is, levert bovendien een vrijere uitstroom, wat de prestaties eveneens ten goede komt. Het is zelfs met akoestische simulaties geoptimaliseerd voor een fraaie soundtrack met een iets rauwer randje en wat meer venijn. De 400 klinkt geweldig als je hoog in toeren doortrekt, maar het blijft binnen de grenzen van het betamelijke. Je hoeft je niet te schamen als je er op een ochtend in alle vroegte vandoor gaat.
Als je instapt is de eerste verrassing dat je hand niet op de overbekende pook van BMW valt, de versnellingsbak is weliswaar dezelfde achttraps ZF als van de ‘gewone’ Supersport, die helemaal zo gewoon niet is, maar hij heeft nu een eigen pook, volledig van aluminium en goedgekeurd door de witte boorden van BMW. Menige koper zal hem ook zijn zegen geven, want hij doet geen enkele afbreuk aan het interieur. Een paneeltje aan de voet van de pook laat je het schakelschema zien, maar het laat je niet weten in welke stand de bak staat, daarvoor moet je op het schermpje achter het stuurwiel kijken, Een handbak behoort niet tot de mogelijkheden. Die zou de attractiviteit van de 400 wellicht nog wat verhogen, maar een enorm gemis is het zeker niet. De ZF is heel sensitief voor de bewegingen die je het gaspedaal maakt – zowel bij intrappen als loslaten – en serveert meestentijds onmiddellijk het juiste verzet. Zelfs schakelen kan uiteraard ook met de flippers aan de stuurkolom, die best wat groter hadden mogen zijn, maar in de praktijk zul je daar alleen naar grijpen op een circuit, of als je een spannende bergweg wilt knippen scheren of de auto 100% paraat wilt hebben voor een gezwinde inhaalmanoeuvre.
Weet dat de 400 geen volledig op trackdays gefocuste special die je op de gewone weg al snel beu bent, hijstaat daar zijn mannetje maar ook voor ritten op mooie open wegen die op uitdagende wijze door een landschap meanderen, is hij een perfecte kompaan.
Hij is niet alleen een stukje feller en wilder dan de gewone Supersport, hij heeft ook rappere reflexen en is duidelijk sneller. Aan de beleving wordt flink wat bijgedragen door het nieuwe uitlaatsysteem, dat een mooi sonoor geluid laat horen, met plezierige uithalen als je het gas diep intrapt en mooie maar niet te luide salvo’s als je het loslaat. Kippenvel? Soms wel ja.
De 400 is een sportmachine pur sang. Hij is bloedsnel, de topsnelheid ligt op 290 km/h – sneller dan een Morgan ooit is geweest – en dankzij een gewicht van slechts 1170 kilo sprint hij vanuit rust naar 100 km/h in 3,6 seconden. Hij laat zich echter ook minstens zo kalm – als een GT dus – rijden als de gewone versie, hoewel je altijd wel voelt dat er temperamentvoller bloed door zijn aderen stroomt. Hij is minstens ze rap als menige supersporter van vandaag, de cijfers bevestigen dat. Je voelt meteen dat hij tot heel veel in staat is, je zoekt niet meteen zijn uiterste grenzen op – dat zou onbezonnen zijn. Hij boezemt respect in en instinctief ga je eerst voor een rustige verkenning, maar goed ook, want hij is woest snel. Het koppel van de zescilinder is een riante 500 Nm – al vanaf 1250 toeren! – en dat ‘riant’ is extra op zijn plaats omdat hij nog geen 1200 kilo op de schaal brengt. Het is weliswaar dezelfde hoeveelheid trekkracht als de gewone versie, maar de hoogte van de kromme loopt bij de 400 verder door, tot boven de 6000 toeren.
Pickersleigh Road heeft geen aanleiding gezien iets te veranderen aan de remmen en de banden en daar is inderdaad geen enkele reden toe. De Pilot Sport 5’s zijn een perfecte keuze en de lichtmetalen wielen – brons staat fantastisch – zijn de lichtste standaard wielen die Morgan ooit heeft geleverd. Het gripniveau ligt heel erg hoog en een zelfsperrend differentieel is een welkome optie voor diegenen die graag de grenzen van de grip verkennen. Morgan heeft ook een beetje aan de wielgeometrie gesleuteld, ietsje minder camber voor en wat meer toespoor waardoor hij iets preciezer lijkt de te sturen dan de gewone Supersport en ook ietsje agieler lijkt.
Morgan levert voor de Supersport een Dynamic Handling Pack met dempers van Nitron – in 24 standen verstelbaar, en ook verstelbare veren waarmee je aan de rijhoogte kunt sleutelen. Dat pakket is standard voor de 400 – dus als je je wat verveelt op een vroege zondagmorgen…. Voor de hardere standen hoef je niet te vrezen – het gevoel van connectie met het wegdek neemt toe, en de loopvlakken van de Michelins verliezen geen moment het contact met het asfalt, de weg wordt met precisie ‘gelezen’ maar zeker niet zo nietsontziend hard dat je klappertandend aan het stuur zit, er is altijd het aangename gevoel dat er zich altijd nog iets van een kussentje tussen de banden en je billen bevindt. Kortom, je kun geriefelijk heel hard gaan. Over de remmen niets dan lof, je voelt heel precies wat je doet in het pedaal, en de 400 laat zich diep bochten in remmen, maar een rustiger stijl waarin je een verticale reactie van de neus vermijdt en vroeg op het gas gaat – goed gedoseerd welteverstaan – ligt hem beter.
Iets meer over de cockpit. Die is knus, maar vrees niet, ook weer niet zo knus dat je per se goede maatjes met je passagier moet zijn. De snelheidsmeter, die tot 320 km/h leidt – bevindt zich helemaal rechts in het dashboard, een beetje jammer als je een jammergrage passagier hebt, maar je kunt er iets overheen plakken want in het beeldschermpje dat zich achter het stuurwiel bevindt krijg je alles te zien dat je wil weten. De meest prominente positie is voor de toerenteller, pal naast het stuurwiel.
Het dashboard is verder sober maar fraai en alle verrijkingen waarmee de digitale revolutie de mensheid heeft gezegend zijn aan boord. Het windgeruis is gering en je kunt in behoorlijk comfort een hoog kruistempo aanhouden en handsfree telefoneren via Bluetooth of Spotify luisteren via het Sennheiser audiosysteem. Het laadvlakje voor je telefoon is wat hoger geplaatst, zodat je er gemakkelijk een snelle blik op kunt werpen als hij daar ligt te recupereren. Er zijn handige knoppen om allerlei functies te bedienen en je hoeft geen digitale doolhoven in om dingen te verstellen. Er zijn ook draaiknoppen met meerdere functies, onder mee voor de verwarming dan wel verkoeling, je moet daarin trekken of ertegen duwen om het een of het ander te kiezen – het heeft even geduurd voordat dit kwartje viel bij mij.
Een belangrijk aandeel in de attractiviteit van de 400 is het fraaie uitzicht door de lage voorruit met zijn drie wissertjes – over die lange motorkap en de extra ventilatiesleuven in de welgevormde voorschermen. Het zicht rondom is goed, ook naar achteren door de grote ruit aldaar. Hij heeft – voor een Morgan – een relatief grote kofferruimte, waarin de zijraampjes passen, die zich gemakkelijker laten uitnemen dan bij vorige generaties. Verrassing! Achter de stoeltjes is ook ruimte voor bagage, enigszins vergelijkbaar met een 911.
Je moet een pak geld voor een Supersport 400 neertellen, de vanafprijs is € 208.950,– behoorlijk wat meer dan de gewone versie, waarvan het instaptarief € 162.950,– is. En als je veel extra’s aanvinkt, loopt de teller snel op, zoals het geval was bij ons € 249.950,– kostende testexemplaar.
De 400 bevindt zich met zijn prijsniveau duidelijk in de regionen van een heel leuke 911, maar dat is waar hij thuishoort, als eerste Morgan. Als je naar zijn weglegging en weggedrag kijkt, naar de kicks die hij levert, naar zijn prestatieniveau, zijn techniek en ook zijn uitdagende uiterlijk kun je niet anders dat vaststellen dat de 400 duidelijk zijn loop op de 911 richt. Pickersleigh Road heeft gelukkig niet nagelaten een smakelijk sausje old school motoring over hem heen te gieten, anders zou het geen echte Morgan zijn.
De Supersport 400 is een prestatie van formaat voor zo’n klein fabrikant, die overigens al heel wat jaren ervaring heeft. Als je geld hebt voor (weer) een nieuwe 911, ga dan in elk geval proefrijden bij Morgan, want de 400 is een spectaculaire en verrassend competente sportauto – een indrukwekkende prestatie van de Morgan Motor Company. Je stapt er hoe dan ook een ervaring rijker uit. En hij zet je misschien wel aan het denken. (TR)